CCIVFo.
hoc eſt reddere illis que merent̉. Et hͨ eſt vltio diuīa. iſte furor eiꝰ d̓r. Penitere dicit̉ deꝰnō ꝙ more hominū ꝑtranſactis oꝑbꝰ peniteat. Qui em̄ om̄ia nouit anteqͣꝫ fiāt. ꝓ ſuisprauis actibꝰ penitere nō poteſt. Sꝫ penitētia dei eſt ſtatuta mutare ⁊ qd̓ pͥus īchoatūeſt in aliud mutare .i. ex bono exigentibusculpis in malū. ſicut de ſaul legit̉ penituiſſedeū ꝙ cōſtituiſſet eū regē. vel ſicut nūc videmus in populo iudeoꝝ. qͥ cū eſſet populꝰ deiob impietatē ſuā factꝰ eſt ſynagoga ſathaneDe malo vero in bonū accidit in ppl̓o gentium. qͥ ante nō populꝰ dei. nūc aūt ꝑ gratiamxp̄i populꝰ dei factꝰ eſt. Hoc qͥppe mō occulto dei iudicio iudas dei ꝓditor de apoſtolatus gͣdu lapſus in inferni baratrū dimerſꝰeſt. Latro ꝟo poſt crimē rapacitatis d̓ crucead ꝑadiſum trāſlatꝰ eſt. Hāc qͦꝫ mutatiōemde bono ad malū. ſicut dictū eſt. de malo adbonū ꝙ occulto iuſtoqꝫ iudicio dei ſiue ꝑ ſeueritatē iuſticie ſue. ſiue ꝑ miẜicordiā eiꝰ fiatpnīam dei dicimꝰ. Qd̓ exp̄ſſiꝰ in lib̓. Hiere.ꝓph̓e ſcriptuꝫ eſt. Nō penitere dei eſt ſtatutanullo mō mutare. vt eſt illd̓ in. psͣ. Iurauitdn̄s ⁊ nō penitebit eū .i. pr̄ ad filiū. tu es ſacerdos in eternū ẜm ordinē melchiſedech.Sacerdos dei pr̄is dictꝰ eſt filiꝰ dei non ẜmdiuinitatē. ſꝫ ẜm hūanitatē. in qͣ ſe ꝓ nobis ꝑpaſſionē ⁊ mortē in acceptabile ſacrificiumdeo pr̄i obtulit. vt ip̄e eſſet ſacerdos qͥ et ſacrificiū. Obliuiſci d̓r deꝰ cū qͥbuſdā impijs ⁊pctōribꝰ nō miſeret̉. Qd̓ vtiqꝫ nō facit ꝑ crudelitatē. q̄ in deo nō eſt. ſꝫ ꝑ occultū iuſtūqꝫiudiciū ſuū Indurare d̓r deꝰ qͦrundā cordamaloꝝ ſic̄ de pharaone rege egypti ſcpͥtū eſtnō ꝙ om̄ipotēs deꝰ ꝑ potētiā ſuā eoꝝ cordainduret. qd̓ impiū eſt ita credere. ſꝫ exigētibꝰeoꝝ culpis cū duricia cordiſ quā ip̄i ſibi omnia mala ꝑpetrādo nutriūt nō aufert̉. videtur qͣſi illos ip̄e induret quos iuſto iudicioinduratos ſinit. Dormire dei eſt cū vnigenitus filiꝰ pr̄is in aſſumpta carne ꝓ nob̓ moridignatꝰ eſt. Cuiꝰ mors recte dulcis ſomnꝰ p̄dictꝰ eſt. ip̄o dicēte ꝑ Hiere. ꝓph̓am. Iō qͣſi inſomno excitatꝰ ſum ⁊ vidi ⁊ ſomnꝰ meꝰ dulcieſt mihi. Aliter dormire dicit̉ deꝰ. cū fides cꝰinter ꝓſperitates huiꝰ mūdi ⁊ intra qͦrundācorda fideliū nō vigilat ſꝫ dormit. Hāc dormitionē ip̄e Ih̓s ſignificauit. cū in mari int̓fluctꝰ maris dormiuit Uel certe dormire eſtanxijs tarde ſubuenire. ſicut eſt in pſal. Exurge quare obdormis dn̄e. Uigilare dei. eſt
in defenſionē ſuoꝝ electoꝝ ⁊ vltionē inimicorum ſuoꝝ ſe manifeſtū demōſtrare.Finit ſumma de eſſentia ⁊c̄.¶ Incipit ꝓlogus ſancti Bonauēture doctoris ſeraphici in libellū qui Amatoriumnuncupatur.Reſens opuſculum qͥ legerit intentionē eē ſciatopificis quaſdā ſanctoꝝ autoritates ſub ꝯtinuatiōe ordinādiſſtuduiſſe. eorundē nominibꝰ ecōtra in margine intitulatis. que aīm legētis vel audientis ad amorē ſui ꝯditoris efficaciꝰ debeantinclinare. ſumpta pͥmitꝰ materia de excellētia pͥme ꝯditiōis hoī collata ꝯſilio totiꝰ ſancte trinitatis ⁊ oꝑe maieſtatꝭ diuīe. Deindehoīem alloquit̉ ſolū on̄dens ei ⁊ aſtruens.hoīes ceteros nō tm̄ ac vniuerſa ad obſeqͥum ip̄iꝰ ⁊ ſolamē ꝯdita vel creata. īmo ⁊ amoris pͥuilegio ſingularꝭ. ſpāli ei munere dataProſeqͥt̉ deinde ꝯſequent̓ tā neceſſitateꝫ qͣꝫpiā liberalitatē incarnatiōis xp̄i ⁊ paſſioniſꝓ hoīe. que duo potiſſimū ingratitudinē expellūt. ⁊ cor hūanū efficaciꝰ ad amorē ſui cōditoris inducūt. Ex qͥbꝰ qͣttuor p̄miſſis. dignitate vicꝫ pͥme creatōis. pͥuilegio ſingl̓arꝭamorꝭ. dignatiōe īcarnatōis. ⁊ hūilitate pieredēptōis pctōr meditādo ī ſe reuerſus. plerūqꝫ ꝯpūgit̉. ⁊ abiecto qͥcqͥd mūdanū ſapit.totꝰ ad xp̄m ꝯuertit̉ quē ſui totiꝰ nō ignoratauctorē ⁊ bn̄factorē. ⁊ oīm bonoꝝ largitorē.Et fit vt tāto plꝰ ꝑ hūilē ſatiſfactōꝫ d̓o fiat ꝓpinquꝰ. qͣꝫto ꝑ inobediētiā pͥus ab eo extititalienꝰ. Et hͦ qͥdē fuit principale intentū ī hͦoꝑe. vt ex recognitōe bn̄ficioꝝ dei circa homines ⁊ amorꝭ. alt̓ ad alteꝝ qͣſi ꝯfabulandodegenerē ſe agnoſceret. ⁊ ꝓ ingͣtitudine ſua.filiali potiꝰ qͣꝫ ẜuili ꝯtritōe ꝯpuctꝰ. tā piū patrē tā ingratꝰ filiꝰ ſe excitaret filialit̓ ad amādū. Rō gͦ intētiōis opificꝭ hoīem ſui creatorꝭpuocare ſatagēs ad amorē. pn̄ti labori amatoriū nomē imponit.Nota ꝙ iſta ꝯtinuatio autoritatū ⁊ ītitulatio autoꝝ nō ita imp̄ſſa ē in margine ẜm ītentū opificꝭ hꝰ opuſculi. ſꝫ talit̓ interruptaeſt ꝑ īterpoſitōꝫ rubricaꝝ ⁊ autoꝝ. vt vides⁊ hͦ ad vitādū difficultatē oꝑis. Qui gͦ volūluerit p̄t nihilominꝰ legere ſub ꝯtinuationenō obſtātibꝰ rubricꝭ ⁊ autoribꝰ īterpoſitꝭ.