Summa de eſſentia

Oſtendere faciē ſuā dicit̉ deus. cū reſpectugr̄e ſue. qͥbꝰ vult .ſ. electꝭ ſuis ſeip̄m in cordaeoꝝ occulta inſpiratiōe inſinuat ad diligendum ſe amorē ſuū infundit. Sedere d̓r nōcorꝑaliter humano more ſꝫ potētialiter ſuꝑomnē creaturā rōnabilit̓. vt ē reꝑire ī pͣſ. Regnabit deꝰ ſuꝑ gētes. deꝰ ſedet ſuꝑ ſedē ſanctam ſuā. Sedere aūt d̓r ſuꝑ cherubin. qd̓ īterp̄tat̉ plenitudo ſcīe. ꝑ qd̓ ſignāt̉ ſcī angeliſiue mētes ſpūaliū viroꝝ in qͥbꝰ inuiſibiliterdeꝰ ſedet ⁊ regnat. In illis em̄ ſedet qͥ ſcīa eꝰ⁊ dilectiōe pleni ſūt. In ꝓuerbijs qͥppe ſalomonis ſcriptū ē. Aīa iuſti ſedes ſapīe ē. Sapiētia ꝟo dei pr̄is xp̄s eſt. qͥ in aīabꝰ ſctōꝝ d̓iſedere d̓r. Deſcēdere deꝰ in mūdū d̓r. qn̄ aliqͥd nouū qd̓ an̄ nō fecerat in creatura hūana oꝑat̉. Sicut filiꝰ de patre deſcēdiſſe narrat̉ quādo verā carnē ex maria ꝟgine ꝓpt̓ redemptiōem noſtrā ſuſcepit. ⁊ homo verꝰ fieri dignatꝰ eſt nō mutādo qd̓ erat ſꝫ aſſumendo qd̓ nō erat. De cuiꝰ deſcēſione. id eſt. īcarnatione in pſalmo ſcriptū eſt Inclinauit celos ⁊ deſcēdit. ⁊ caligo ſub pedibꝰ eiꝰ. Celosinclinauit qꝛ aduentū ſuū p̄nunciās angelos ſiue pphetas miſit qͥ eius aduentū hominibꝰ annūciarēt. Caligo ſub pedibꝰ eius. qꝛimpij hoīes ob ſuā maliciā incarnatōem eiꝰagnoſcere nō potuerūt. nec adhuc poſſunt.Stare deꝰ d̓r cū nos infirmos ⁊ ſuā creaturam ad pnīam ⁊ cōuerſionē patient̓ ſuſtīet.vt eſt reꝑire in Abacuc ꝓpheta. Stetit ⁊ mēſus eſt terrā ⁊ diſſoluit gētes. id eſt. ſtetit adſubueniendū. ⁊ diſſoluit credētes in ſe a vinculis peccatoꝝ. Trāſire dicit̉ deus cum decordibꝰ quorundā hoīm in quibꝰ antea ꝑ fdem cōtinebat̉. poſtea ſubrepēte ꝑfidia vl̓ qlibet delicto ab eis recedit ⁊ ad alios trāſit.quēadmodū de iudeis ad gētes. de hereticꝭad catholicos. ſꝫ ⁊ de qͥbuſlibet irreligioſis⁊ negligētibꝰ pro vicio ſuo recedere d̓r deꝰ⁊ ad alios trāſire. qd̓ nō localit̓ aut viſibilitſed inuiſibilit̓ occulto iuſtoqꝫ iudicio facere cōſueuit. Ambulare d̓r deꝰ. nō de loco adlocū tranſeūdo. qꝛ impiū eſt ita credere. ſedambulatio eiꝰ eſt in cordibꝰ ſanctoꝝ delectatio. ſicut ſcriptū eſt. Et abeo in eis ⁊ ambulabo ⁊ ero illoꝝ deꝰ. Uel certe ambulare d̓ieſt in ſanctis p̄dicatiōibꝰ ſuis de loco ad locum trāſire. Loqui dei eſt inuiſibilit̓ ſine ſono vocis vel quolibet ſtrepitu occulte īmētibꝰ ſanctoꝝ voluntatē ſuā atqꝫ rectū intellectū inſpirare. ſiue futura ſicut in ſanctis ꝓ-

phetis reuelare. Que locutio dei. vt quidaꝫvolunt tribꝰ modis accipit̉. Primo namqꝫmodo ꝑ ſubiectā creaturā. ſicut ad moyſenirubo in igne apparuit. vel ſicut Abraā atqꝫiacob ⁊ ceteris qͥbꝰ in angelis apparuit. Scundo ꝟo modo in ſomnis. ſicut ad iacob ⁊ad zachariā ꝓphetā. ⁊ ad ioſeph ſpōſum marie ⁊ alios ſanctos quibꝰ ſecreta reuelare voluit. Tertio aūt modo neqꝫ ꝑ creaturā viſibilem neqꝫ ꝑ hominē. ſed occulta tm̄ inſpiratione inuiſibiliter corda eoꝝ tāgendo loquentes efficit. ſicut ī libris ꝓphetaꝝ ſcriptūeſt. Cuꝫ ip̄i ꝓphete ſubito afflati ſpūſctō clamabant dicētes. Hec dicit dn̄s. Dei videreeſt acta bona approbare. ſicut eſt reperire inGen̄. Uidit deꝰ cūcta que fecerat ⁊ erāt valde bona .i. intelligentibꝰ bona eſſe demōſtrauit Aliter videre dei eſt mala hoīm ſciendoreprobrare. ſicut eſt illud in Iſaia prophetaEt vidit deꝰ ⁊ apparuit malū in oculis eius.Itē aliter videre dei eſt nos vidētes facere.vt eſt reꝑire in pͣs. Proba me deꝰ ⁊ ſcito corme. ⁊c̄. Modꝰ iſte locutiōis in libro btī iobſimiliter reꝑit̉. vbi de ſapiētia dei patrꝭ poſtqͣꝫ plurima in figura locutꝰ eſt de deo patre.adiunxit. Tūc vidit illā ⁊ enarrauit ⁊ inueſtigauit ⁊ p̄parauit. id eſt. videntes fecit atqꝫ p̄dicantes ⁊ inueſtigātes atqꝫ alijs annūciantes ⁊c̄. Cognoſcere dei eſt cognoſcenteſfacere. ſicut ait ad Abraā. Nūc cognoui ꝙ timeas deū. Neqꝫ em̄ in temꝑe nouit qui ſcitom̄ia anteqͣꝫ fiāt. ſed cognoſcere dei diciturcognoſcētes facere. vt qui priꝰ de ſe qualeseſſent incogniti erāt. ꝑ eius interrogatiōem⁊ ꝓbatiōem quales eſſent ſibimetip̄is manifeſti fierēt. Tale eſt illud in lege moyſid̓ populo iſraelitico. Temptabo eos inquit vtꝫcuſtodiant mandatū meū an non. Neſcired̓r deus. quoſdā reprobos reprobare. ſicuteſt illud in euāgelio. Neſcio vnde fitis. Recedite a me om̄es qui oꝑamī iniquitatē. Zelare dicit̉ deus cuꝫ creaturā ſuam quā nonvult perire. ſepe caſtigat corripit atqꝫ flagellat. ⁊ flagellando ad ſe reducit Uel zelare dicitur deus cū nullū peccatū impunitū vultrelinquere. Iuſtū enim eſt ⁊ ideo omnis iniuſticia execrabilis eſt illi quā vt dictum eſtnullo modo impunitā patitur. Iraſci dicit̉deus nō anime motu. vel qualibet perturbatione quod illi omnino accidere non poteſt ſed creature delinquenti. id eſt. homībꝰimpijs ⁊ pctōribꝰ iuſtā dicit̉ inferre vltionē