Fo.CCLXXXVII
cor abponere. Fructꝰ diuitiarū eſt largitaselemoſynaꝝ. Sine illa infructuoſe ſunt etonicioſe. Ecc̄s. Diuitie ꝯſeruate. in malumdn̄i ſui cedent. Semen accumulatū putreſcit ſeminatū fructificat. Terciū remedinm eſt ꝯfidentia de deo qͥ nō derelinqͥt ſperantes in ſe. Iuxta ꝓmiſſuꝫ ip̄iꝰ dicentꝭ luNolite ſolliciti eſſe ⁊c̄. vſqꝫ indigetꝭ. Qui eīſic fecit hoīem vt alimētis indigeat. nō patietur eū perire neceſſarioꝝ ſubtractione. ſiius ſe cure cōmittat. Math̓. Querite priiū regnum dei ⁊c̄. ⁊ hec om̄ia .i. neceſſariarꝑis adijcient̉ vobis. Nam qͥ libent̓ vultmini dare celeſtia ⁊ magna. non negat eima .i. terrena. Si eī mali ⁊ crudeles hoines īmo beſtie ⁊ bruta aīalia filios ſuositriunt. multo magꝭ optimꝰ ⁊ verax dn̄sos ſuos nō deſerit. qͥ etiā benignꝰ eſt ſuꝑratos ⁊ malos. qͣnto magꝭ ſuꝑ bonos q̄nē ſollicitudinē ſuā proijciūt in eū. Psͣ.lō vidi iuſtū de relictū ⁊c̄. Unuꝫ ex tribꝰ aeo ſperandū eſt auariciā ꝓijcientibꝰ ꝓ deoaut ꝓcurabīt eos in neceſſarijs. aut cumaruo victu. ⁊ in penuria dabit eiſ vires qͣsnhabundātia pn̄t habere. ⁊ hͦ eſt iocundiꝰemodico magꝭ eſſe forteꝫ. Aut qd̓ ſubtrahit corpori refundit menti in ꝯſolatiōe ſpiituali vt libent̓ careat corꝑali habūdātia.ne ſpūalibꝰ delicijs recōpenſat̉ Inſuꝑ manā gloriā meret̉ in celo patient̓ tolerata ꝓbriſto penuria tꝑalis.De gula ⁊ eius ſpeciebꝰ.Ule qͣttuor ſpecies ſunt. Prima an̄debitū tp̄s vel ſepiꝰ qͣꝫ deceat comedere p̄ter neceſſitatem more peculū. Scd̓a cū nimia auiditate et impetudam vorare. ſic̄ lupi vel canes famelici.Cercia nimis implere ſe potiꝰ qͣꝫ reficere .i.lus ſumere qͣꝫ ſit neceſſe ex incōſideratiōeel delectatione gule. Quarta nimis lauexquiſita q̄rere. hec nutrit auariciaꝫ ſic̄or accidiā vel pigriciā Qui delicata q̄ritt diuitias vt poſſit hr̄e quod appetit. nivero ciboꝝ repletio pigrū reddit. quiaa blenū ponderoſum efficit̉. hebetat etiātellectū. ⁊ affectū deuotiōis obruit ⁊ regerat. ⁊ agilitas retardat̉. et in ſomnumijcit ſuꝑflua repletio ventris.De remedijs gule ⁊ eius ſpeciebꝰ.Emedia gule. Cōtra pͥmā ſpeciemſufficit ſola bona voluntas vt nolitprius vel ſepiꝰ comedere qͣꝫ ſit ꝯue-
niens. Infirmis aūt nō eſt lex poſita Iuuenes vero ⁊ laborātes ſicut exigit neceſſitasdiſcrete refici pn̄t qn̄ ꝯſuetudo vel eccl̓iaſtica ꝯſtitutio nō repugnat. Cōtra ſecūdaꝫvtilis eſt diſciplina verecūdie vt modeſte ſehabeat ⁊ impetū refrenet. Itē ꝯſideratio ꝙinordinata et nimis feſtinata refectio leditnaturā ⁊ minꝰ nutrit ⁊ ecōuerſo. Eadē etiāꝯſideratio valet ꝯtra terciā ſpeciē qͣ nimisſumit̉. ⁊ qꝛ impedit a bono oꝑe. ſicut ſup̄ dictū eſt. Efficaciꝰ tn̄ ꝯtra terciā ⁊ qͣrtā ſpeciēremediū eſt nō habere vnde poſſit gule ſatiſfacere. Un̄ quāto qͥs pauꝑior fuerit. tanto minꝰ in hac parte peccabit. Nota hͦ eſtẜm traditionē ſenioꝝ pͥma pugna quaꝫ deuincere nos oportet. ⁊ qͣnto minꝰ ſuꝑata fuerit. tanto validiora ſunt cetera vicia cōtranos. ⁊ nos debiliores ꝯtra ea. Per gule nāqꝫ pctm̄ mors intrauit in om̄e genꝰ hūanūUn̄ ⁊ ſaluatorē noſtrū diabolus pͥmuꝫ pergulā temptauit qͣi a ianua alioꝝ vicioꝝ. inde aditū q̄rens ad vlteriora. valet etiā tamꝯtra delectatiōes gule qͣꝫ etiā ꝯtra alias voluptates vicioſas ꝯſiderare qͣꝫcito ꝑtrāſit.qͣꝫ breuit̓ durat. ⁊ ꝙ tranſacta ſic eſt qi nūqͣꝫfuerit ⁊ relinquit poſt ſe veſtigia male cōſcientie ⁊ penitudinis ⁊ ꝯfuſiōis ⁊ debitū ſupplicioꝝ. ⁊ meriti detrimentū. Un̄ cū delectamēta carnis ⁊ mūdi appetis pone ī corde tuo ac ſi iā habueris ⁊ ſatiatꝰ ſis et horap̄terierit. qꝛ voluptas p̄terita eſt qͣi ſomniūnoctis trāſactę. īmo ꝯtēptibilior. qꝛ malaꝫꝯſcientiaꝫ facit ꝑpetrata voluptas. euitatavero letam ⁊ ſecuram. Ecōuerſo vero valetꝯtra oēs aduerſitatū turbatiōes vt ponasin corde tuo iā durāte aduerſitate ꝙ ſic debeat eſſe. ⁊ nō alit̓ poſſit eſſe. ⁊ voluntas deiſit ꝙ ita ſit. ⁊ hͦ diſpoſueris vt ad hͦ deueniret ⁊ ſic eueniret. Qd̓ em̄ qͥſqꝫ ſponte diſponit inde minꝰ turbat̉ ſi euenerit. Si auteꝫturbaris ꝙ nō euenit qd̓ optaueras vl̓ ſperaueras cogita. ꝙ multa alia nō eueniūt q̄ꝓſpera fuiſſent ſi eueniſſent. ⁊ tn̄ nō turbaris ꝙ nō euener̄t. qꝛ de quibꝰ cor hoīs nondiſponit ſibi gaudiū ſi eueniāt. de his etiaꝫnō triſtat̉ ſi nō eueniāt. Uerbi gr̄a. Si ſperas te in craſtinū habiturū bonū prandiū.letaris. Sꝫ ſi forte ſpes tua fruſtrat̉ turbaris. qꝛ leticia ſpei ſubtracta eſt. Sꝫ ſi nihilſperas nō triſtaris. ſi nō euenerit. qꝛ viderꝭtibi nihil ꝑdidiſſe. cū nihil habueris amittendū. Homo em̄ virtutis ſic debet omnēT T 3