De uiciis et eorū remediis
ſpem ſuā ⁊ ſolaciū in deuꝫ ponere vt nunqͣꝫex toto figat animū in t̓rena conſolatiōe. vtqͣſi ſuſpenſum habeat deſideriū ad oīa exteriora. ⁊ nō fixum. ſicut qͥ ſupra glaciē incedit leuit̓ ponit pedē temptādo ſi trepidet vtretrahat pedē ne ſubmergat̉. Cū ergo ꝑdiſaliqͥd qd̓ diligis. pone in anīo tuo qͣi nunqͣꝫhabueris ⁊ qͣſi ſomniū fuerit qd̓ viderꝭ habuiſſe. ꝙ more ſuo euanuerit. ⁊ in nihilū redactū ſit. hoc orat ꝓpheta ſibi cū affectu īſpirari. dicens. Uelut ſomniuꝫ ſurgen. ⁊c̄. vſqꝫrediges. Hoc eſt. Redige memoriā iſtoruꝫterrenorū in corde meo qd̓ eſt ciuitas habitationis tue ad nihilū .i. vt nihil reputē eſſevel fuiſſe qd̓ ꝑtranſit ſicut ſomniū ſurgētiūde ſtratu obliuiōi traditū nō curat̉. Somniū eſt hec vita malis ⁊ ſtultis. qꝛ putant ſeeſſe qd̓ nō ſunt .i. felices. ⁊ hr̄e qd̓ nō habentHec eſt vere bona volūtas cui falſa ⁊ deſpecta ſunt q̄ hic mūdus pōt habere. Iſte cōſiderationes nō ſunt fantaſtice dicende ſedvere ⁊ ſapiētes. que faciūt mentē trāquillā⁊ ſtabilē inter mūdane ꝓſperitatꝭ ⁊ aduerſitatis varietates. Cū ergo deſideras qd̓ nōhabes. cogita qͣſi habuerꝭ ⁊ iā ſaturatꝰ indefueris. ⁊ modo trāſierit. Cū aūt iam habesqd̓ diligis. noli nimis ei inniti ꝑ delectationis affectū. ſed cogita ꝙ cito ꝑtrāſiet iſta leticia ⁊ nihil poſt ſe relinquet niſi veſtigia doloris ⁊ ꝯfuſionis. ⁊ debitū ſupplicioꝝ. Cumvero amittis qd̓ amaſti. eſtima qͣi nunqͣꝫ habueris illud vere. Sed tm̄ qͣi in ſomno videris vl̓ in cogitatiōe imaginatꝰ ſis te taliahabuiſſe. Exempluꝫ. Sicut ſi imaginermihi. ꝙ ſim rex francie ⁊ magnā gloriam etpompa ⁊ delicias ⁊ diuitias habeaꝫ. ⁊ poſtmodū rex anglie debellet me ⁊ capiat ⁊ ſpoliet me gl̓ia ⁊ regno ⁊ inanis remaneam abom̄ibꝰ. Si igit̉ ꝑacta tali fantaſia gͣuit̉ vellem turbari ⁊ triſtari. de illa regni fantaſticiamiſſione. vel ſi valde exhylarari voluiſſeꝫ.de delectatiōe habite gl̓e huiꝰ fātaſtice. nōne ſtulta triſticia vel inanis gl̓ia eēt cōmoueri de his q̄ nūqͣꝫ fuerūt nec erūt Taleseī vanas leticias hr̄e poſſēꝰ. imaginādo nobiſmet ⁊ fingendo quaſlibet gl̓ias ⁊ delectationes. ⁊ econuerſo triſticias ⁊ dolores. ſic̄ſolent quidā inſani ⁊ lunatici qͥbuſdā fantaſijs deluſi ex ꝯfuſione cerebri etiā ſine apparente exteriori cā. modo ridere. modo flere.ẜm imaginatiōes interiꝰ ꝯceptas triſtes vl̓letas. Psͣ. Uerūtn̄ vniuerſa vanitas. om̄is
hō viuens .i. ẜm hoīem nō ẜm deū. ⁊ quanUerū tn̄ in imagine ꝑtrāſit hō velut in qudam imaginaria deluſione exiſtimās ſe aliquid eſſe cū nihil fit et ita vane extollitur. ſꝫetiā fruſtra cōturbat̉. vanis timoribꝰ ⁊ meroribꝰ deiectꝰ theſaurizat ⁊ ignorat cui corgregabit ⁊c̄. qꝛ neſcit an ip̄e eis fruiturꝰ ſitan alius cui nō cupit. Cōtra hoc ſibimet ꝑpheta conſiliū inuenerat. dicēſ. Et nūc queſt expectatio mea. nonne dn̄s. ⁊ ſubſtantiamea ⁊c̄. vbi ꝑdere nō formido. Econtra. pone in anīo tuo de futura aduerfitate nō tubari. qꝛ contingētia ita ſe habēt ꝙ poſſuneuenire vel nō. ⁊ ſepe turbamꝰ nos an̄ tenpus timore eiꝰ qd̓ nūqͣꝫ eueniet. ſicut puerflent aliqn̄ recordātes doloris quē haberēſi parentes eoꝝ morerent̉. qͥ adhuc viui ⁊ni ſunt. Ꝙ ſi etiā aduerſitas certa ē futurſufficit diei malicia ſua vt nō duplicēt nob̓dolores p̄cedente anguſtia. cū ſequens tribulatio ꝑ ſe ſatis excruciet. Hec dico de tēporali tribulatiōe nō et̓na quā expedit nobis ꝑtimeſcere ⁊ p̄cauere. Gregꝭ. Ante fuppliciū de ſupplicio cogita.Utilitates tribulationis.Aſtante vero tribulatiōe vel aduerfitate. ꝯſiderāda eſt vtilitas adueſitatꝭ. quō pctā purgat. cautos reddit a pctō. ⁊ ſubtrahit occaſionē peccādi inmultis. exercet ad v̓tutes. ad hūilitatē ⁊ c̄paſſionē ſil̓ia ſuſtinentiū. ad ꝯfugiēdū ſollcitius ad diuinū auxiliū. ad experientiā diuine clemētie que tribulatꝭ corde iuxta eſſein eis. Itē ad maiorē gloriā ꝓmerendā ⁊ ſiper omīa ad reddendū vicē chriſto paſſo ꝓnobis. Trāſacta autē aduerſitate gaudoeuaſiſti. ſicut qͥ de naufragio vl̓ tempeſta⁊ via mala ad bonū hoſpiciū ꝑuenit. ⁊ noliduplici te affligere dolore. rancore. vl̓ odioex memoria iniuriaꝝ ꝯtra illū a quo paſſuses. cogitans ꝙ ſi nō meruiſti apud illum vtte affligeret. tn̄ meruiſti forte apud deuꝫ vte puniri ꝑmitteret. ⁊ ip̄e deus iudex vſuseſt illo qͣſi tortore tuo ad iuſticiā ꝓſequēdācōtra reum ſuū. ſicut aſſur virga turorꝭ dn̄idicit̉. qꝛ vſus eſt eo qͣi virga ad dandā diſcplinā ſeruo ſuo peccanti iſrl̓ videlicet. Et ſicut virga poſt correctionē filij in ignē ꝓijcit̉ſic ⁊ illi vltores dei tandē punient̉. maximequi nō recto zelo ⁊ iuſticia ꝓxīos ꝑſequunt