Fo.CCCVIII
potiꝰ requieſcā ſi nō me inquietare timunt ꝓ neceſſitatibꝰ ſuis. gerā eis morem qͦpotero. ⁊ in ip̄is ſeruiā deo meo qͣꝫdiu fuin charitate nō ficta Nō querā que meaec qd̓ mihi eſt vtile iudicabo. hͦ ſolum⁊vt fiat acceptū eis fructuoſumqꝫ miriū meū ſi forte mihi ex hoc inueniam īala miſericordiā in oculis patris eoꝝad vtrāqꝫ cauſam de p̄dictis. ſermonean̄. ſic ait. Loqͦr vobis exꝑimentū meūxꝑtꝰ ſum. ſi qn̄ ſane cōperi ꝓfeciſſe aliqͦſh ex meis monitis. tūc nō piguit fateorp̄tuliſſe ẜmonis ꝓprio ocio ⁊ qͥeti. Cuꝫerbi gr̄a poſt ſermonē iracundꝰ qͥſpiaꝫerit̉ mutatꝰ in mitē. ſuꝑbꝰ in humilē. puanimis in fortē. Porro mitis. humil̓. forin ſua quiſpiā gr̄a excreuiſſe. ⁊ ſeip̄o melifactꝰ eſſe cognoſcit̉. ſꝫ ⁊ qͥ forte tepebant ⁊iebāt circa ſpūale ſtudiū torpentes ettes ad ignitū eloquiū dn̄i referbuqͥ deſerto fonte ſapigilaſſe vidlerāt ſibi ꝓprie volūtatis ciſternastes aqͥs ꝯtinere ꝓpterea ad om̄e īiūuato corde vo murmurabantiōis humorē. Hihabētes dide rore ꝟbi ⁊ pluuia volūtaria quaꝫuit deꝰ herediti ſue refloruiſſe ꝓcti in om̄ibꝰ volunnoꝑe obdico vobis vn̄ ſubeatdeuoti. ⁊ꝓ intermiſſo ſtudio iocūde ꝯtemriſticia. cūilibꝰ fuero circūdatusvatqꝫ fructibꝰ pietatiſ. patiēter auellorfecūde rachelis amplexibꝰ. vt de Lyamihi exuberēt fructꝰ ꝓfectuū veſtroꝝ. minięprſus pigebit me intermiſſe qͥetis ꝓ cuaymonis cū video in vobis germinare ſemen meū atqꝫ augeri incremēta frugum iuticie veſtre. Charitas em̄ q̄ nō querit queint id mihi iā dudū facile ꝑſua ſit. nil .ſ.erabilium meoꝝ veſtris p̄ferre vtilita. Prare legere ſcribere meditari ⁊ q̄ ſunttualis ſtudij lucra. hec arbitratusr̄ vos detrimēta. Hucuſqꝫ Bern̄.Tertia cauſa intermittēde ꝯtemplatiōisquādo more ſuo recedēte ſpōſo non ſendima ſolitas ꝯſolatiōes. Uadit em̄ ⁊ reſpoſus ꝓſuo velle ꝓut habuiſti in capl̓onō dn̄s fugit qn̄ turbe ⁊c̄. Cū igiturlit aīma languet ex deſiderio eiꝰ. ⁊ totoatu ſuo reuocat eū dicēs cū ſponſa in cāticis. Reuertere dilecte mi. Si nec tunc redit inuocat ſodales ſpōſi. id eſt. angelos in
auxiliū ſuū ⁊ dicit. Adiuro vos filie hieruſalem. vt ſi videritꝭ dilectū meū nūcietis ei qͥaamore langueo. Si ꝟo nec ſic redire dignatur aīma ſciēs voluntatē ſpōſi. reducit ſe inactiuā. vt vel ſic fructificet ſpōſo. Nō em̄ decet ꝯtemplatorē eſſe deſidioſum. Dicit igit̉tūc ſpōſa. Fulcite me floribꝰ. ſtipate me malis. qꝛ amore langueo. De hͦ ſic ait Bernardus. Fidē florē. fructū actū intellige. nec īcōgrue vt oppinor tibi videbit̉ ſi aduertasquō inſtar floris neceſſario p̄cedētꝭ fructū.bonūqꝫ opꝰ fide oporteat p̄ueniri alioquinſine fide impoſſibile eſt placere deo. Pauloatteſtāte. magis autē eque ip̄o docēte. Om̄eqd̓ nō eſt ex fide etiā peccatū eſt. Itaqꝫ nec ſine flore fructū. nec fine fide opꝰ bonū. ſꝫ ⁊ fides ſine oꝑbꝰ mortua eſt. ſicut inutiliter qͦꝫflos apparet vbi nō ſequit̉ fructꝰ. Igit̉ ex bonis oꝑbꝰ fides non ficta radicabit̉. recipietꝯſolationē mens aſſueta qͥetis quotiēs ſibilux vt aſſolet ꝯtemplatiōis ſubtrahit̉. Quiſenim nō dico cōtinue ſꝫ vel diu dū in hͦ corore manet lumine cōtemplatiōis fruitur.At quotiēs vt dixi corruit a cōtemplatiua.totiēs in actiuā ſe recipiat. Inde nimiꝝ tanqͣꝫ e vicino familiariꝰ redit̉ in idip̄m. quoniāſunt inuicē cōtubernales he due. ⁊ cohabitant pariter. Eſt quippe ſoror marie Martha. Neqꝫ em̄ ⁊ ſi a cōtemplatiōis lumīe cadit. patit̉ tamē vllatenꝰ ſe incidere tenebraspeccati ſeu ignauiā ocij. Sane in luce boneoꝑationis ſe retinēs. vt ſcias etiā opera luceꝫ eſſe. Luceat lux veſtra inquit corā hominibꝰ. quod nō dubiū de operibꝰ fuiſſe dictūque homines poterāt intueri. Hucuſqꝫ bernardus. He ſunt igit̉ tres cauſe ꝓpter quascōtemplator a iocūda cōtemplatōe recedit.⁊ ſe recipit in actiuā. qͣꝫuis inuitus in hac vl̓tima ex diſpenſatiōe tamen diuina. ⁊ in qualibet earū aduertere potuiſti ex auctoritatibus Bernardi. ꝙ ad tempꝰ hoc facit ⁊ reditad cōtemplationē. Un̄ hecipſa ſunt in argumentū ꝙ ꝯtemplatiua p̄fert̉ actiue.ya deo gratias expediti ſumꝰ de tractatu ꝯtemplatiōis. Copioſa materia eſt ⁊ vtilis valde. in qua nō ſoluꝫde ip̄a ꝯtemplatōe ſꝫ de multꝭ alijs ⁊ qͣſi detoto ſtudio ſpirital̓ exercitij poterꝭ edoceri.Igr̄ eā attēte diligere ⁊ diligēt̓ oꝑe adīplereconerꝭ. nec tn̄ credaſ me tibi oīa ī p̄dicto tractatu r̄tuliſſe q̄ bern̄. in tractat. ſed ſufficianttibi que dicta ſunt ⁊c̄.