Meditationes uite chriſti
Quō dn̄s dixit iudeis ꝙ eccl̓ia deuolueret̉ ad gētiles ſub ſil̓itudine cultoruꝫ vineequi filiū dn̄i ſui occiderūt.Ca lxOminꝰ ac redēptor nr̄ zelās aīaꝝ ſalutē ꝓ qͥbꝰ venerat poſiturꝰ ⁊ ſuā. obus modis nitebat̉ eas ad ſe attrahere. ⁊ d̓ inimicoꝝ faucibꝰ extirpare. Undeqn̄qꝫ vtebat̉ ẜmonibꝰ blādis ⁊ hūilibꝰ. qn̄qꝫincrepatorijs ⁊ durꝭ. qn̄qꝫ exēplis ⁊ ſil̓itudinibꝰ. qn̄qꝫ ſignis ⁊ ꝟtutibꝰ. qn̄qꝫ minis ⁊ terroribꝰ. ⁊ variabat modos ⁊ remedia ſalutisꝓut expedire videbat ꝓ loco ⁊ tꝑe ac ꝑſonaꝝaudiētiū varietate. In hͦ aūt loco fuit vſusꝯͣ pͥncipes ⁊ phariſeos ꝟbis durꝭ ⁊ exemploterribili ⁊ adeo iuſto ⁊ ꝟo ꝙ ip̄i ijdē ꝯͣ ſe tulerunt ſnīam. Propoſuit em̄ eis ꝑabolam decultoribꝰ vinee qͥ nūcios dn̄i veniētes ꝓ fructibꝰ occiderūt ⁊ etiā filiū eiꝰ. Querēs autēqͣ pena digni eſſent puniri ab illo dn̄o. rn̄derūt. Malos male ꝑdet. ⁊ vineā ſuā locabitalijs agricolis. Ih̓s hͦ approbans ītulit ſic.Aufercūa vob̓ regnū dei .i. eccl̓ia. ⁊ dabit̉ genti faciēti fructū eiꝰ .i. gētilibꝰ. ex qͥbꝰ ſumꝰ nos⁊ vniuerſalis eccl̓ia. Interpoſuit etiā exemplū de lapide angulari qͥ ſignificabat ip̄m. ⁊debebat iudeos ꝯfringere. Et tūc illi intelligētes ꝙ de ip̄is ꝑabola eſſet. nō correcti ſꝫmagꝭ irati ſunt. qꝛ eos excecauerat eoꝝ malicia. Tūc aūt ꝯſpice ip̄m in p̄dictꝭ humiliterquidē ſedentē int̓ illos phariſeos. ſꝫ cuꝫ auctoritate loquētē ⁊ cū poteſtate ⁊ vigore ꝟtutis enūciantē eis caſum ꝓpriū.Quō voluerūt Ih̓m caꝑe in ſermoneCapitulum. lxj.Icut multꝭ modis dn̄s ih̓s nitebat̉oꝑari iudeoꝝ ſalutē. ita ecōtrario illioībꝰ qͥbꝰ poterāt modis conabāt̉ adeiꝰ detractōꝫ ⁊ interitū. Cogitauer̄t igit̉ eūdeciꝑe ſꝫ defecerūt ſcrutātes ſcrutinio. Mrſerūt aūt ex deliberato ꝯſilio diſcipulos ſuos cū familiaribꝰ herodis regꝭ vt q̄rerent ſiliceat dare cēſum ceſari an̄ nō. Cogitabāt eīꝙ ex hͦ eū redderent exoſū vl̓ ceſari vl̓ turbeiudeoꝝ. qͣi non poſſꝫ niſi ꝯͣ ſe rn̄dere. At ip̄ſcrutator cordiū cognoſcēs eoꝝ maliciā. rn̄dit ꝙ q̄ ad deū ꝑtinebāt deo. ⁊ q̄ ad ceſarē ceſari redderēt̉. vocās eos ipocritas. qͥ verbiſblādis aīo fallaci loq̄bant̉. Illi gͦ ſua ītētōefraudati cū ꝟecūdia receſſert Cōſpice igr̄ attēte ip̄m vt ſupͣ ī generali traditōne hūiſti. ⁊etiā ꝯſidera h̓ ꝙ n̄ vult dn̄s ꝙ p̄lati ⁊ dn̄i tꝑales ī ſuo debito defraudēt̉. vn̄ pctm̄ ē ⁊ inhi
bitū nō ſoluere pedagia ⁊ gabellas ⁊ decīaẜ⁊ datiua alia. q̄ ꝑ tꝑales dn̄os debite ⁊ eqͣliter ordinant̉.De ceco illumīato ī hierichō ⁊ ml̓ta aliaCapl̓m. lxij.Enigniſſimꝰ dn̄s qͥ ex nimia caritate d̓ ſinu pr̄is ꝓ nr̄a ſalute deſcenditſciēs ꝙ tꝑs ſue paſſiōis inſtabat adeādē. ꝟſus hierl̓m ſe ꝓ ip̄a ſuſcipiēda ꝑauit.quā ⁊ diuītus tūc p̄dixit ſꝫ nō intellexer̄t eū.Cū igr̄ appropīqͣret hiericho cecꝰ qͥdā ſedēſiuxta viā ⁊ mēdicās. cū ītelligerꝫ a turbiſ einde trāſire. fortit̉ cepit clamare mīaꝫ. ⁊ licetīcreparet̉ a turba n̄ ꝟecūdabat̉ nec tacebat.Ad cuiꝰ fidē ⁊ feruorē dn̄s ih̓s reſpiciēs fec̄eū ad ſe adduci ⁊ dixit. Quid vis vt faciā tibi. O dulciſſimū v̓bū. qͥd vis vt faciā tibi. etcecꝰ ad eū. dn̄e vt videā. Et piꝰ dn̄s ꝯceſſit dicēs. Reſpice. ⁊ ſic eum illumīauit. Cōſpice gͦdn̄m ih̓ꝫ ⁊ curialitatē eiꝰ diligēt̓. Et ꝯſiderah̓ de ꝟ̓tute fidei ⁊ orōis ⁊ ꝙ orōis īportunitas n̄ diſplicet d̓o. imo placet. Sil̓e hūiſti sͣd̓ chananea. ⁊ ip̄e docꝫ in hͦ eodē ca. ꝙ oꝑteſꝑ orare ⁊ n̄ deficere. dās exēplū d̓ iudice a qͦvidua ex īportunitate īpetrauit qd̓ petebatAlibi etiā dat exēplū d̓ eo qͥ de nocte comodauit panes ex īportunitate petētꝭ. Et ſic ꝑſeuerātibꝰ ī petitōe fac̄ dn̄s qͥcqͥd iuſte ac debite petūt a deo vt dicat ſingul̓. qͥd vis vt faciā tibi. ⁊ fac̄. imo plꝰ etiā ſepe fac̄qͣꝫ petat̉ etqͣꝫ audeat hō petere. vt habes exēplū in Zacheo. de qͦ infra ꝓxīo dicemꝰ. Igit̉ ꝓ ꝯſtātihabeas ꝙ qͥcqͥd fidelit̓ ⁊ ꝑſeuerant̉ petierisa dn̄o obtinebis. Nec ꝟecūdari debes ſicutnec ille cecꝰ nec chananea nec zacheꝰ ꝟecundati fuerūt petere gr̄as. ⁊ eas obtinueruntSic nec nos ꝟecūdari dēmꝰ ẜuire d̓o ⁊ peccatū d̓ponere. ⁊ gr̄as nob̓ neceſſarias poſtulare. Hr̄e nāqꝫ pudorē ⁊ ꝟecūdiā ꝑtinꝫ qn̄qꝫad magnā ꝟtutē. ⁊ qn̄ꝫ ad magnū viciū. d̓ oͥſic d̓t Ber̄. ī li. d̓ laude noue milicie. c.xij. Eſtpudor adducēs pctm̄ ⁊ pudor adducēs gloriā. Bonꝰ pudor qͦ peccaſſe aut certe peccareꝯfunderꝭ. Et lꝫ oīs hūanꝰ arbit̓ forte abſit.diuinū tn̄ tāto ꝟecūdiꝰ reuererꝭ aſpcm̄. qͣntoveriꝰ cogitas illū plꝰ qͣꝫ hoīeꝫ puꝝ eē. tātoqꝫeū gͣuiꝰ offendi a pctōre. qͣꝫto ꝯſtat lōgius eēpctm̄ ab illo. Hmōi ꝓculdubio pudor fugat opprobriū. ꝑat gl̓aꝫ. dū pctm̄ oīno n̄ admittit. aut certe admiſſū ⁊ penitēdo punit ⁊ꝯfitēdo expellit Sꝫ cū gl̓a nr̄a hͦ ē teſti. ꝯſcīenr̄e. qͥd ſi qͥſqͣꝫ ꝯfit̓i ꝯfūdit̉. ⁊ inde compūgit̉