Druckschrift 
2 (1495)
Entstehung
Seite
CCXLVv
Einzelbild herunterladen
 

Meditationes uite chriſti

Si vis tēptationes tribulatiōes ſuꝑare. Eo iudiciū fidei ſequere expiment oeſis homo oratiōis. Si vis prauas affectiones ꝯculcare. ſis homo orōis. Si vis aſtutias ſathane cognoſcere ac eiꝰ fallacias vitare. ſis homo orōis. Si vis letāter viuerein oꝑe dei. laboris afflictiōis viā incedere. ſis homo orōis. Si vis ſpūali vita te exercere carnis curā agere in deſiderijs.ſis orōnis. Si vis vanas muſcas cogitationū effugare. ſis orōis. Si vis aīamtuā ſanctis bonis cogitatiōibꝰ. deſiderijsferuoribꝰ. deuotionibꝰ impinguare. ſisorōis. Si vis cor tuū virili ſpū ꝯſtantiꝓpoſito in dei bn̄placito ſtabilire. ſis orationis. Deniqꝫ ſi vis vicia extirpare virtutibꝰ imbui. ſis orōnis. In ea em̄ recipit̉ſanctiſpūs vnctio. de om̄ibꝰ mentē docet.Itē ſi vis ad ꝯtemplatōꝫ aſcēdere frui amplexibꝰ ſpōſi. ſis orōis. Ad nāqꝫ ꝯtemplationē celeſtiū deguſtatiōeꝫ orōnis exercitiū deuenit̉. Uides qͣꝫ magne potētie etꝟtutis ſit oratio. Ad quoꝝ omniū ꝯfirmationē omiſſis ſcpͥturaꝝ ꝓbatōnibꝰ. hoc tibiſit efficaci ꝓbatōe audimꝰ videmustidie exꝑiētias. illiteratas ꝑſonas ſimplices p̄dicta alia plura maiora v̓tutē orationis fuiſſe adeptos. Multuꝫ aīam debēt ad orōem dare om̄es xp̄m imitari deſiderāt. p̄cipue religioſi. qͥbꝰ maior debꝫvacādi copia. Quare te hortor. tibiqꝫ qͣꝫtuꝫpoſſum mādo diſtrictiꝰ vt pͥncipali exercitio tuo ſumas orōem. nihilqꝫ aliud (neceſſarijs curis tm̄ exceptis) te delectet niſi oratō.qꝛ nihil tm̄ te delectari debet qͣꝫ morari cuꝫdn̄o. qd̓ orōem fit. Vt aūt melioris hortatoris fungarꝭ audi melliflua ſuꝑ iſta materia narrat Bern̄. Dicit em̄ ſic. ix. ẜmo. Can̄.Quibꝰ ſtudiū eſt frequēter orare. exꝑti ſuntqd̓ dico. Sepe corde tepido arido accedimus ad altare. orōi incūbimꝰ. ꝑſiſtentibusaūt repēte infundit̉ gr̄a. pingueſcit pectꝰ. replet viſcera inundatio pietatis. ſi ſit quimatꝭ lac cōcepte dulcedinis vbertim vberafundere tardabūt. In pͥncipio qͣdrageſime in ẜmone qͥnto ſic incipit. Charitasqua nob̓ ⁊c̄. Quotiēs inqͥt de orōe loquor.verba quedā hūane cogitatiōis audire mi ab alijs freq̄nt̓ audi/ hi videor in corde vr̄o. Quid em̄ eſt licetui⁊ nōnūqͣꝫ exijtꝰ ſū in nūqͣꝫ ab orōne ceſſemꝰ. vix vnqͣꝫ exꝑiri videntaliqͥs noſtꝝ qͥs ſit orōnis ſue fructꝰ? Sicutad orōem accedimꝰ. ſic redire videmur. etnemo rn̄det vob̓ verbuꝫ. nemo qͥcqͣꝫ donat.ſꝫ laboraſſe videmꝰ īcullū. Sꝫ qͥd ī euāgelioduitdn̄s. Nolite ait iudicaie ſcd̓m faciē. ſꝫiuſtūiudiciū iudicate. Qd̓ ē atē iuſtū iudiciū. niſiiudiciū fidei Qm̄ iuſtꝰ ex fide viuit.

qm̄ fides quidē verax. ſed exꝑimentū fallarQue eſt igit̉ veritas fidei niſi qd̓ ꝓmiſit filidei; Quicqͥd aūt orātes petitiſ credite qꝛ accipietis fiet vob̓. Nemo veſtꝝ fratres ꝑuipendat orōem ſuā. Dico vobis qꝛ ip̄e acquē oramꝰ ꝑuipēdit. pͥus qͣꝫ egreſſa ſiab ore noſtro. ip̄e ſcribi iubet in libro ſuoEt vnū e duobꝰ indubitāter ſperare poſſimus. qm̄ aut dabit qd̓ petimꝰ. aut qd̓ nouitnobis vtiliꝰ. Nos em̄ qͥd oremꝰ ſicut oportet. neſcimꝰ. ſꝫ miſeret̉ ille ſuꝑ ignorātia nr̄a orōem benigne ſuſcipiēs. qd̓ nobis aut or eſt vtile. aut cito dari neceſſe eſtminime tribuit. orō tn̄ infructuoſa eritIta ſane ſi fecerimꝰ qd̓ monemur in. ps. ſcꝫdelectemur in eo. Delectare in dn̄o dabittibi petitiōes cordis tui. Sꝫ cōſidera petitiones cordiſ dixerit qͣs approbat iudiciūrōnis. Nec habes cauſerꝭ. ſꝫ vnde magistoto affectu in gr̄aꝝactiōe verſerꝭ. qn̄ qͥdemtanta ſuꝑ te cura eſt deo tuo. vt quotiēsqd̓ tibi īutile eſt. te audiat ſuꝑ hoc ſꝫ mutet illud utiliori dono. ſicut pater carnal̓uulo querēti panē cultellū. cōſentit ſedmagis ip̄i panē quē ei dederit ipſe frangiPorro petitōes cordis ī tribꝰ hſiſtere nevideo qͥd p̄ter illa que electꝰ quiſqꝫ ſibi debeat poſtulare. Duo qͥdē huiꝰ tꝑis ſunt .ſ.corꝑis bona aīme. tertiū aūt beatitudo vite eterne. Nec mireris bona corporꝭ adixerim eſſe querēda. quoniā eiꝰ ſunt corꝑalia om̄ia ſicut ſpūalia bona. Ab eo em̄ eſt petendū ſperandū. nobis eſt euenire vt poſſimꝰ in eiꝰ ſeruitio ſuſtentari. Uerūtn̄ neceſſitatibꝰ aīme orādum eſt nobis frequitius feruētiuſ .i. obtinenda gr̄a dei aīeq̄virtutibꝰ. Sic vita eterna tota piettotoqꝫ nobiſ orandū eſt deſiderio. vbi nimrum corꝑis anime plena ꝑfecta eſt betitudo. Sit ergo orō que temꝑalibus eſtcirca ſolas neceſſitates reſtricta. Sed oratio que ꝟtutibꝰ aīme eſt. ab om̄i impuritte libera circa ſolū beneplacitū dei intētaSit ea que fit vita eterna. in om̄i humilitate p̄ſumens de ſola miſeratiōe diuina.Itē. lxxxvj. ẜmone ſuꝑ Lan̄. modo locum ſed tempꝰ obſeruare oportet euꝫ quiſibi orare voluerit. Tempꝰ feriatū comodoſius aptiuſqꝫ. maxime aūt ꝓfundum nocturnus ſopor indicit ſilentiū. tūc planeberior exit puriorqꝫ oratio. Cōſurge ī nocte