Meditationes uite chriſti
Si vis tēptationes ⁊ tribulatiōes ſuꝑare. Eo iudiciū fidei ſequere nō expiment oeſis homo oratiōis. Si vis prauas affectiones ꝯculcare. ſis homo orōis. Si vis aſtutias ſathane cognoſcere ac eiꝰ fallacias vitare. ſis homo orōis. Si vis letāter viuerein oꝑe dei. ⁊ laboris ⁊ afflictiōis viā incedere. ſis homo orōis. Si vis ſpūali vita te exercere ⁊ carnis curā nō agere in deſiderijs.ſis hō orōnis. Si vis vanas muſcas cogitationū effugare. ſis hō orōis. Si vis aīamtuā ſanctis ⁊ bonis cogitatiōibꝰ. deſiderijsferuoribꝰ. ⁊ deuotionibꝰ impinguare. ſis hōorōis. Si vis cor tuū virili ſpū ⁊ ꝯſtantiꝓpoſito in dei bn̄placito ſtabilire. ſis hō orationis. Deniqꝫ ſi vis vicia extirpare ⁊ virtutibꝰ imbui. ſis hō orōnis. In ea em̄ recipit̉ſanctiſpūs vnctio. q̄ de om̄ibꝰ mentē docet.Itē ſi vis ad ꝯtemplatōꝫ aſcēdere ⁊ frui amplexibꝰ ſpōſi. ſis hō orōis. Ad eā nāqꝫ ꝯtemplationē ⁊ celeſtiū deguſtatiōeꝫ ꝑ orōnis exercitiū deuenit̉. Uides qͣꝫ magne potētie etꝟtutis ſit oratio. Ad quoꝝ omniū ꝯfirmationē omiſſis ſcpͥturaꝝ ꝓbatōnibꝰ. hoc tibiſit ꝓ efficaci ꝓbatōe ꝙ audimꝰ ⁊ videmus qͦtidie ꝑ exꝑiētias. illiteratas ꝑſonas ⁊ ſimplices p̄dicta ⁊ alia plura maiora ꝑ v̓tutē orationis fuiſſe adeptos. Multuꝫ gͦ aīam debēt ad orōem dare om̄es qͥ xp̄m imitari deſiderāt. ⁊ p̄cipue religioſi. qͥbꝰ maior debꝫ eēvacādi copia. Quare te hortor. tibiqꝫ qͣꝫtuꝫpoſſum mādo diſtrictiꝰ vt ꝓ pͥncipali exercitio tuo ſumas orōem. nihilqꝫ aliud (neceſſarijs curis tm̄ exceptis) te delectet niſi oratō.qꝛ nihil tm̄ te delectari debet qͣꝫ morari cuꝫdn̄o. qd̓ ꝑ orōem fit. Vt aūt melioris hortatoris fungarꝭ audi melliflua q̄ ſuꝑ iſta materia narrat Bern̄. Dicit em̄ ſic. ix. ẜmo. Can̄.Quibꝰ ſtudiū eſt frequēter orare. exꝑti ſuntqd̓ dico. Sepe corde tepido ⁊ arido accedimus ad altare. orōi incūbimꝰ. ꝑſiſtentibusaūt repēte infundit̉ gr̄a. pingueſcit pectꝰ. replet viſcera inundatio pietatis. ⁊ ſi ſit qui p̄matꝭ lac cōcepte dulcedinis vbertim vberafundere nō tardabūt. In pͥncipio qͣdrageſime in ẜmone qͥnto qͥ ſic incipit. Charitasqua ꝓ nob̓ ⁊c̄. Quotiēs inqͥt de orōe loquor.verba quedā hūane cogitatiōis audire miq̄ ⁊ ab alijs freq̄nt̓ audi/ hi videor in corde vr̄o. Quid em̄ eſt ꝙ licetui⁊ nōnūqͣꝫ exijtꝰ ſū in nūqͣꝫ ab orōne ceſſemꝰ. vix vnqͣꝫ exꝑiri videntaliqͥs noſtꝝ qͥs ſit orōnis ſue fructꝰ? Sicutad orōem accedimꝰ. ſic ⁊ redire videmur. etnemo rn̄det vob̓ verbuꝫ. nemo qͥcqͣꝫ donat.ſꝫ laboraſſe videmꝰ īcullū. Sꝫ qͥd ī euāgelioduitdn̄s. Nolite ait iudicaie ſcd̓m faciē. ſꝫiuſtūiudiciū iudicate. Qd̓ ē atē iuſtū iudiciū. niſiiudiciū fidei Qm̄ iuſtꝰ ex fide viuit.
qm̄ fides quidē verax. ſed exꝑimentū fallarQue eſt igit̉ veritas fidei niſi qd̓ ꝓmiſit filidei; Quicqͥd aūt orātes petitiſ credite qꝛ accipietis ⁊ fiet vob̓. Nemo veſtꝝ fratres ꝑuipendat orōem ſuā. Dico eī vobis qꝛ ip̄e acquē oramꝰ nō ꝑuipēdit eā. pͥus qͣꝫ egreſſa ſiab ore noſtro. ip̄e eā ſcribi iubet in libro ſuoEt vnū e duobꝰ indubitāter ſperare poſſimus. qm̄ aut dabit qd̓ petimꝰ. aut qd̓ nouitnobis vtiliꝰ. Nos em̄ qͥd oremꝰ ſicut oportet. neſcimꝰ. ſꝫ miſeret̉ ille ſuꝑ ignorātia nr̄a⁊ orōem benigne ſuſcipiēs. qd̓ nobis aut ornō nō eſt vtile. aut nō tā cito dari neceſſe eſtminime tribuit. orō tn̄ infructuoſa nō eritIta ſane ſi fecerimꝰ qd̓ monemur in. ps. ſcꝫdelectemur in eo. Delectare in dn̄o ⁊ dabittibi petitiōes cordis tui. Sꝫ cōſidera ꝙ petitiones cordiſ dixerit qͣs approbat iudiciūrōnis. Nec habes ꝙ cauſerꝭ. ſꝫ vnde magistoto affectu in gr̄aꝝactiōe verſerꝭ. qn̄ qͥdemtanta ſuꝑ te cura eſt deo tuo. vt quotiēs q̄qd̓ tibi īutile eſt. nō te audiat ſuꝑ hoc ſꝫ mutet illud utiliori dono. ſicut pater carnal̓ ꝑuulo querēti panē ⁊ cultellū. nō cōſentit ſedmagis ip̄i panē quē ei dederit ipſe frangiPorro petitōes cordis ī tribꝰ hſiſtere nevideo qͥd p̄ter illa que electꝰ quiſqꝫ ſibi debeat poſtulare. Duo qͥdē huiꝰ tꝑis ſunt .ſ. bōcorꝑis ⁊ bona aīme. tertiū aūt beatitudo vite eterne. Nec mireris ꝙ bona corporꝭ a d̓dixerim eſſe querēda. quoniā eiꝰ ſunt corꝑalia om̄ia ſicut ſpūalia bona. Ab eo em̄ eſt petendū ⁊ ſperandū. nobis eſt euenire vt poſſimꝰ in eiꝰ ſeruitio ſuſtentari. Uerūtn̄ ꝓ neceſſitatibꝰ aīme orādum eſt nobis ⁊ frequitius ⁊ feruētiuſ .i. ꝓ obtinenda gr̄a dei aīeq̄virtutibꝰ. Sic ⁊ ꝓ vita eterna tota piettotoqꝫ nobiſ orandū eſt deſiderio. vbi nimrum ⁊ corꝑis ⁊ anime plena ⁊ ꝑfecta eſt betitudo. Sit ergo orō que ꝓ temꝑalibus eſtcirca ſolas neceſſitates reſtricta. Sed oratio que ꝓ ꝟtutibꝰ aīme eſt. ab om̄i impuritte libera ⁊ circa ſolū beneplacitū dei intētaSit ea que fit ꝓ vita eterna. in om̄i humilitate p̄ſumens de ſola miſeratiōe diuina.Itē. lxxxvj. ẜmone ſuꝑ Lan̄. Nō modo locum ſed ⁊ tempꝰ obſeruare oportet euꝫ quiſibi orare voluerit. Tempꝰ feriatū comodoſius aptiuſqꝫ. maxime aūt cū ꝓfundum nocturnus ſopor indicit ſilentiū. tūc plane lūberior exit puriorqꝫ oratio. Cōſurge ī nocte