Fo.CCXCV
aꝰ q̄tiēs videre ꝯtigerit cui ſe poſteriorē iudicet. aut ab alijs reputari putet. Quid cuꝫintumuerit multū: Perdā inqͥt dn̄s ſapiētiam ſapiētū. ⁊ prudētiā prudentiū reprobao. Iā ne multꝭ īmorer. vidiſtis vt arbitrorigiendꝰ nob̓ ſit mons vterqꝫ. ſi p̄cipitiūli. ſi caſum hoīs expaueſcimꝰ. Mōtesgelhoe nec ros nec pluuia veniat ſuꝑ vos.tn̄ agimꝰ. Aſcēdere ſic nō expedit aſcēli tenemur ꝯcupiſcētia. qͥs docebit nobſum ſalubrē. qͥs niſi de qͦ legimꝰ; Qm̄ qͥſcēdit ip̄e ē⁊ qͦ aſcēdit. Et ab ip̄o demontrāda ent nob̓ aſcēſionis via. ne ductorisſeductorꝭ iniqͥ aut veſtigiū aut ꝯſiliumremur. Quia gͦ nō erat qͥ aſcēderet. d̓ſcēiltiſſimꝰ ⁊ ſuo nob̓ deſcēſu ſuauē ac ſalucauit aſcēſum. Deſcēdit de mōternis infirmitate circūdatꝰ d̓ monſcēdit ſcīe. qm̄ placuit deo ꝑ ſtulticiā p̄iōis ſaluos facere credētes. Quid em̄llo corꝑe ⁊ infantilibꝰ mēbris videt̉ inliꝰ qͦd indoctiꝰ apparet ꝑuulo qͥ ſola manouit: Quis īpotētior eo cui oīais ſunt affixa. cuiꝰ dinumerātura oſſa: Quis inſipiētior videt̉ eo qͥ trademortē aīam ſuā. ⁊ q̄ nō rapuit tūc exbat Uides qͣꝫ multū deſcēde vit qͣꝫtū ajͣtū a ſapīa exinaniuerit ſeip̄m. ſedtaltiꝰ in montē aſcēdere. nec ſuā exſſiꝰ cōmēdare caritatē. Nec miꝝ ſi deſcēo xp̄s aſcēdit. qn̄ pͥoꝝ vterqꝫ cecidit aſcēo. Itē in ẜmone. ij. de aſcēſione qͥ incinitas. Propterea chariſſimi ꝑſeuediſciplina quā ſuſcepiſtꝭ. vt ꝑ humiliſublimitatē aſcēdatis. qꝛ hec via eſt.talia p̄ter illā. Qui aliter vadit. caditzaſcēdit. qꝛ ſola eſt hūilitas q̄ aſcēditltat. hec eſt q̄ ſola ducit ad vitā. Et īO ꝑuerſitas. o aluſio filioꝝ adā qꝛ cūſſtedere difficilimū. deſcēdere aut facilimūſtip̄i ⁊ leuit̉ aſcēdunt ⁊ deſcēdunt difficiliꝰd honores ad celſitudīes graduuꝫcoꝝ. ip̄is etiā angelicis humerꝭ fordos. Ad ſequēdū aūt te dn̄e Ieſu vixit̓ vl̓ qͣui trahi patiat̉. qͥ velit duci ꝑ viam mādatoꝝ tuoꝝ. Hucuſqꝫ Bern̄. Haes gͦ ex p̄dictis qualit̓ ad veꝝ honorē ꝑtinpere poſſes .ſ. ꝑ humilitatē. ⁊ qualit̓ fugiēdꝰſt hic tꝑalis ⁊ falſus honor. Sꝫ forte blanpiunt̉ ſibi aliqͥ ambitioſi ſcīe ac honorꝭ ſubpecie lucri animaꝝ. qͣſi ſic meliꝰ poſſint intērere alioꝝ ſaluti. Sed audi qͥd eis rn̄deat
Bern̄. in ẜmone ad clericos. c. penul. dicēs.Utinā qͥſquis ſic intrat ſi fieri poſſet tam fideliter miniſtraret qͣꝫ fiducialiter ſe ingeſſit.At difficile fortaſſis ac impoſſibile eſt vt examara radice ambitiōis ſuauis fructꝰ ꝓdeat charitatis. Hucuſqꝫ Bern̄. Ad hͦ aūt vthonores vilipēdas vt ꝯdecet neceſſaria eſtꝟtutis p̄cellētiſſime magnitudo. Nā ſic̄ dic̄Chryẜ. ſuꝑ Matth̓. Tale qͥd eſt vti bn̄ honoribꝰ. ac ſi aliqͥs cū puella ſpecioſiſſima cōuerſet̉ ⁊ leges accipiat. ne in ip̄am vnqͣꝫ oculos inijciat impudicos. Ideoqꝫ ꝓculdubiovalde forti opꝰ eſt aīo. vt qͥs poteſtate vl̓ honore ſibi cōceſſo in his qͥbꝰ oportet vtat̉Quomodo dn̄s orauit in mōte ⁊ deſcendens ambulauit ſupra aqͣs ⁊ multa pluraCapitulū. xxxvij.Icut ī ſuꝑiori tractatu habuiſti. dominꝰ Ih̓s coegit diſcipulos ītrarenauē. ⁊ ip̄e aſcēdit in montē. Cōpleamus gͦ que dn̄s oꝑatꝰ eſt poſt illud miraculū de panibꝰ. qꝛ illa materia ꝯtigua eſt. et eaque iſtꝭ tribꝰ tractatibꝰ ꝯtinent̉. ſil̓ facta fuerunt. Ip̄a tn̄ diuiſi vt meliꝰ poſſes caꝑe. ⁊ vteoꝝ moralitates poſſent clarius explicari.Poſtqͣꝫ gͦ diſcipuli nauē intrauerūt. ipſe inmontē aſcēdit ⁊ ibi ſtetit in orōe vſqꝫ ad qͣrtam vigiliā noctis. id ē. vſqꝫ ꝑtes tres noctꝭreceſſerāt ⁊ quarta reſtabat. Ex quo habesꝙ dn̄s Ieſus ꝑnoctabat in oroibꝰ. ⁊ plurieẜlegit̉ eū oratiōi intēdiſſe. Cōſpice gͦ eū qualiter orat. ⁊ ſe humiliat coraꝫ patre. Queritſolitaria loca ⁊ ſolꝰ vadit ad ea. affligit ſe etvigilat vigilias lōgas. Intercedit paſtor fidelis ꝓ oubꝰ ſuis. Orat em̄ nō ꝓ ſe ſꝫ ꝓ nob̓.tanqͣꝫ aduocatꝰ noſter ⁊ mediator apud patrem. Orat etiā vt exēplū nobis daret orandi. Frequēter em̄ diſcipulos monuit d̓ hoc⁊ oꝑe cōprobauit. Dicebat nāqꝫ eis. quoniam oportet ſꝑ orare ⁊ nō deficere. Et quō īportunitas orōis īpetrat qd̓ poſcit. ꝓponēseis exemplū ad hͦ de iudice ⁊ vidua vt habes in Luca. xviij. Hortabat̉ eos etiā ad cōfidentiā impetrādi petita dicēs. Petite ⁊ dabitur vobis. Ad hoc aliud ꝓponēs exēplū d̓amico qui ꝓpter importunitatē amici petentis panes neceſſarios cōmodat. vt ſimiliterhabet̉ in Luc̄. xj. Et hoc dicebat vt nob̓ cōmendaret virtutē oratiōis. Eſt quippe ꝟtubeius ineſtimabilis ⁊ efficax ad omīa ꝓficuaimpetrāda ⁊ nociua remouēda. Si vis em̄patiēter tolerare aduerſa. ſis homo orōnisNN