De eccleſiaſtica hierarchia
rentiā ⁊ honorē exhibeant ⁊ impendāt. Eccl̓i iij. Filij ſapiētie eccl̓ia iuſtoꝝ. ⁊ natio eorū obedientia ⁊ dilectio. et ad Heb̓. vltimoObedite p̄poſitis veſtrꝭ ⁊ ſubiacete eis. vtcū gaudio hoc faciant ⁊ non gementes ⁊c̄Ecc̄i. xxv. d. Timor dn̄i initiū eſt dilectionis. Talis timor reuerētie debet̉ prelatis ⁊non ſeruilis. De quo dicit̉ ad Roma. xiijUis nō timere poteſtatē ⁊c̄. Unde tales qͥſuos diligunt p̄latos. a domino verſauiceſingulariter diligi ꝓmerent̉. Eccī. iiij. Eristu velut filius altiſſimi obediens. et miſerebitur tui magis qͣꝫ mater. et Iudicū. v. Anima mea diligit pͥncipes iſrael ⁊c̄. Iteꝫ ſeptimo ꝓpter voluntariā correctiōis ſuſceptionē. Nā qui angelicꝭ pͥncipatibꝰ in vita ⁊ inmoribꝰ aſſimilant̉. libenter ſuſtinent correctionē. ⁊ correcti nō ad iram vel odiuꝫ prouocant̉. Quicqͥd em̄ dn̄atiōes ⁊ poteſtatespͥncipatibꝰ influunt vel infundūt. hoc benigno affectu pͥncipatus recipiūt ⁊ admittūtEccī. ij. Quicqͥd tibi applicitū fuerit accipe⁊ in dolore ſuſtine. et in humilitate tua patientiā habe ⁊c̄. Nā correctio ſiue diſciplina eſt anīe medicina. que ſi ad tempꝰ vulnꝰmordeat tamē ſanat. Et ideo prudēs nonodit medentē. īmo diligit ⁊ ſuſtinet corrigētem. Prouerb̓. xxviij. Qui corripit hoīem.gratiā poſtea inueniet apud eū magis qͣꝫ ille qͥ per lingue blandimēta decipit. Iob. vjIncrepationē dn̄i ne oderis. qꝛ ip̄e vulnerat et medet̉ ⁊c̄. Ex quo ptꝫ ꝙ homīes aſperi ⁊ amari qͥ nolunt corripi nō poſſunt ſanari. Prouerb̓. xxix. Homo qͥ dura ceruice ſecorripientē cōtemnit. repentinꝰ ei ſuꝑueniet interitꝰ. ⁊ ſanitas eū nō ſequet̉. Amos. v.Oderūt in porta corripientē. ⁊ ꝑfecte loq̄ntem abhomīati ſunt ⁊c̄. Stulti ſunt talesqui obloquunt̉ ⁊ murmurāt cōtra diſciplinam. Iſa. xxxij. Stultus ſtulta loquet̉. ſcꝫmurmurando cōtra p̄latos ⁊ corripientibꝰſe detrahendo. et ſequit̉. pͥnceps vero ea ēdigna ſunt pͥncipi cogitabit ⁊c̄. Qd̓ vtiqꝫ facit qͥ cogitatū ſuū ſic diſponit et ordinat vtomīa velit ſuſtinere patient̓. ⁊ corrigēti nōreſiſtat. Talis princeps fuit Iob. qn̄ dixit.Hec ſit cōſolatio mea vt affligens me dolore nō parcat. In ſubditꝭ vero nō ſoluꝫexigit̉ obedientia reſpectu p̄lati īmo et vitemūdicia ⁊ innocētia reſpectu ſui. Mūdosem̄ ⁊ īmaculatos ſubditos ⁊ mīſtros requirit dn̄s. ſimilit̓ ⁊ p̄latus. Psͣ. Ambulans in
via īmaculata hic mihi mīſtrabat ⁊c̄. taleofuerūt pueri dauid. vt ptꝫ. j. Regū. xxj. 5mundi ſunt pueri a mulieribꝰ manduce⁊ rn̄dit dauid. Cōtinuimꝰ nos ⁊ vaſa puerorū ſctā ſunt. Exigit̉ autē in eis triplex mūdicia. ſcꝫ mūdicia cordis. nā beati mundocorde ⁊c̄. Matth̓. v. Prouerb̓. xxi. Qui diligit cordis mūdiciā ⁊c̄. Itē mūdicia orisIob xvj. Hec paſſus ſum abſqꝫ iniquitatecū haberē mūdas ad deū preces. iō angelegit̉ mundaſſe labia yſaie. vt ptꝫ Iſaie. vj.Itē mūdicia corꝑis. Iſa. lij. Mūdamini qͥ fertis vaſa dn̄i. ⁊ Iob. viij. Si mundꝰet rectus inceſſeriſ. ⁊ ad Titū. ij. d. Ut murdaret ſibi ppl̓m acceptabilē ⁊c̄. ⁊. j. Coꝝ.a. Mundemꝰ nos ab inqͥnamēto carniſpūs ꝑficientes ſanctificationē. Sic ſanficati ⁊ mūdi aſſimilant̉ ſanctꝭ archangeqͥ pͥncipatibꝰ īmediatiꝰ ſociant̉. ⁊ archanlus ad ꝟ̓ginē eſt trāſmiſſus. vt ꝑ hͦ on̄deret̉ꝙ magna eſt cōuenientia int̓ virgineā caſtitatem et archangelicā dignitatē. Dicautē archangeli qui ad nunciāda maioſummo pͥncipe tranſmittunt̉. qͥ inter angelos īferiorꝭ ordinis pͥncipatū habere dinoſcunt̉. qͥ a principatibꝰ accipiūt illumīatōesquas poſtea angelis manifeſtāt. Et id̓o dicit Dionyſiꝰ. ꝙ ordo angelorū cōmunicatcū pͥncipatibꝰ et ordinibꝰ ſuꝑioribꝰ quāad ſuſceptionē illuminationū ⁊ ſui ad ſuꝑpͥncipale pͥncipiū ꝯuerſionē. cōmunicat etiācū inferioribꝰ ꝑ ip̄oꝝ ad deū reductionem.Nā vniti deo mediantibꝰ alijs ordinibusſuꝑioribꝰ ꝑ amorē angelos inferioris orenis. ⁊ homīes nitunt̉ vnire deo quēadmdum et ip̄i ſunt vniti. ⁊ ideo vnificā et ſimplificam dicunt̉ habere virtutē. Unde ſtatus cōtinentiū merito cōparat̉ ordini archangelorū qͥ per vite mundiciā merent̉ obtinere illius ordinis dignitatē. ſicut dicit dominꝰ Matth̓. xxij. In reſurrectōe neqꝫ nubent neqꝫ nubent̉. ſed erūt ſicut angeli dei.Cōformes igit̉ debēt eſſe archangel̓ qͣntum ad ꝯſcientie puritatē. vt .ſ. eoꝝ mens ⁊ꝯſcientia ab imaginatiōe et appetitione carnalitatis ſit remota ſicut natura archangelica ab omni tali cōditōe eſſe dinoſcit̉ aliena. Et ideo non ſolū expedit talibus a carnis paſſiōibꝰ abſtīere. veꝝ etiā illecebrā carnis ſaltē in mēoria nō tenere Lu. vl. Sp̄scarnē ⁊ oſſa nō hꝫ. ⁊ ī pͣs. Qui fac̄ āgl̓os ſuos ſp̄s. In cꝰ rei ſignū p̄ceptū ē filijs caath.