De eccleſiaſtica hierarchia
Itē tertio ꝓpter ſibi infuſe ſapīe cōmunicationē. Nā occultū ſup̄me ſapiētie donumſiue lumē qd̓ diuinitꝰ accipiūt ad alios trāſfundūt. ſic iuſti talentū qd̓ ex dei diſpēſatōerecipiūt nō ponūt ſub modio ſꝫ ſuꝑ candelabrū. qd̓ om̄ībꝰ qͣntū in ſe eſt cōmunicāt eqͣliter ⁊ exponūt. Sap̄. vj. Sacramēta d̓i nōabſcondā. ſꝫ ponā in lucē ſcīam ⁊ nō preteribo veritatē ⁊c̄. Ueꝝ erubeſcere pn̄t inuidi⁊ emuli qͥ donū dei nitunt̉ ſibi ſolū vēdicare. Cōtra qd̓ Nūe. xj. Quid inqͥt emularisꝓ me. qͥs tribuet vt om̄is populꝰ ꝓphetet. etdet ſingulis ſpūm ſuū. Itē quarto ꝓpterdiuine qͥetis p̄paratiōem. Un̄ Dionyẜ. eosdiuīe qͥetis hoſpites ſiue receptores cognominat. ex eo em̄ ꝙ lumē capiūt. locꝰ luminiſfiunt. Qui igit̉ ꝑ amorē ⁊ quietē cōſciētie d̓odeſuꝑ veniēti in ſuo affectu locuꝫ p̄parant.angel̓ cherubin ſe ꝯformāt. iō forſan dicit̉ ſedere ſuꝑ cherubin. qꝛ quos qͥetos humiles⁊ māſuetos inueniet in ip̄is familiariꝰ requieſcit. Iſa. xj. Requieſcet ſuꝑ euꝫ ⁊c̄. Psͣ. Inpace factꝰ eſt locꝰ eius. ⁊ in ſyon h. e. Iſa. lxvj.Suꝑ quē reqͥeſcet ſpūs meꝰ. niſi ſuꝑ manſ.⁊c̄. Itē qͥnto ꝓpter īmediatā ſecrete dei ſapientie circuitiōꝫ. Nā angeli cherubin īmediate quidē deo aſſiſtūt ꝑ incōmutabilitatēꝯtemplatōis ⁊ veritatꝭ. circueūt tn̄ ſemꝑ admirando ⁊ laudādo incōprehenſibilē ꝓfunditatē diuine maieſtatꝭ. Nā qͣnto cōtemplationis acie ꝓfundiꝰ diuinitatꝭ ſecreta cōprehendere ſatagūt. tāto ſe minꝰ cōprehendiſſeꝑ om̄ia recognoſcūt. Sic reuera eſt de ꝑfectis qͥ nōdum ſe cōp̄hendiſſe arbitrant̉. īmoquāto vident̉ eſſe ꝟtutibꝰ ⁊ gratijs ꝑfectiores. tāto ſe reputāt om̄ibꝰ inferiores. ⁊ cumaliqͥ reputāt eos vſqꝫ ad dei ſecretiora iā penetraſſe vix putāt ſe adhuc talia inchoaſſe.Ecc̄i. xviij. Cū ꝯſūmauerit hō tunc incipit.Luc̄. xvij. Cū om̄ia bn̄ feceritis. dicatꝭ ẜuiinutiles ⁊c̄. Itē ſexto ꝓpter deifici alimenti vnificā repletiōem. qꝛ nō eſſet ꝑ om̄ia beatus angeloꝝ ſtatꝰ ſi multa de ſecretis dei caperēt intellectu. ⁊ tn̄ vacui remanerēt ī affectu. Iō dicit ꝙ multa quideꝫ ⁊ inaudita dedei ſecretis intelligūt. ſꝫ ſinguli ſummā refectiōem ſpūalē qua deo incorporant̉ inueniunt. ⁊ ꝑ internā dulcedinē diuine voluntati vniti ab ip̄o nō recedūt. Sic viri ſpirituales multa capiētes intellectu vberiꝰ ſe ⁊ alios reficiunt quāto ꝓfundiora de occultꝭ diuine ſapiētie apprehēdunt. Hieremie. xxxj.
Inebriabo aīmas ſacerdotū pinguedie ⁊c̄Et Iſaie. lv. Audite ⁊c̄. Iſtiꝰ alimenti dulcedinē tāto iuſti ꝑfectiꝰ recipiūt ⁊ ſentiūt. qͣnto ſenſus corꝑis ⁊ affectiōes cordepuriꝰ cuſtodiunt atqꝫ regūt. Ideo abraā priꝰ angelorum pedes abluebat quos temꝑato ciboreficere diſponebat. Gen̄. xviij. Afferā pauxillum aque ⁊ lauent̉ pedes veſtri ⁊c̄. S.em̄ boni ⁊ mūdi ad eſum angelicū admitur. Sapīe. xvj. Preꝑaſti populo tuo eſcaangeloꝝ ⁊c̄. Itē ſeptimo ꝓpter ſitus collocationē. Nā ſuꝑne virtutes ex parte dextere collocātur. demones vero ſiniſtrā tenere vident̉. Ezech̓. x. Cherubin ſtabāt a dexteris domus ⁊c̄. Et hoc eſt ꝓpriū electorū⁊ perfectoꝝ vt ſint filij dextere ſicut mundani filij ſunt ſiniſtre. Nam oues a dextris. hedi vero a ſiniſtris ī iudicio locabunt̉. Matthei. xxv. In cuiꝰ rei figurā abraā dexteraꝫtenuit. Loth vero tenēs ſiniſtram in ſodomam declinauit. Gen̄. xiij. Ideo etiā poſuitiacob manū dexterā ſuꝑ caput manaſſe. ſiniſtram vero ſuꝑ caput effraim. Geneſis. xlijManaſſe obliuio. Effraim ꝟ̓o frugifer velfructificatio interp̄tatur. Qui hic gaudenbonis tꝑalibꝰ quibꝰ applaudit mūdus. ſuneffraim. ⁊ putāt ſe dexterā felicitatis obtinere. Psͣ. Beatū dixerūt populū cui hec ſunt.Religioſi vero qͦs obliuiſcit̉ ⁊ abijcit mūſiniſtrā hr̄e partē a reprobis oppināt̉. Spiētie. v. Hi ſunt qͦs aliquādo habuimus īderiſum ⁊c̄. ſꝫ in fine cancellabunt̉ manꝰ qͥamali finiſtrā cū rubore obtinebūt. boni ꝟocum honore dextrā obtinuiſſe ſe gaudebūtquando dicet̉. Amice aſcende ſuperiꝰ. ⁊ erittibi honor corā ſimul diſcumbētibꝰ alijs īcipientibꝰ obtinere nouiſſimū locū cum rubore. Item octauo ꝓpter inferiorū excitatiōem. Nā angeli ordinis cherubin inferiores angelos excitant in diuine ꝯtemplatiōis admiratōꝫ. ⁊ qd̓ d̓ deo ꝑ cognitōis donum ꝑcipiūt. inferioribꝰ innoteſcūt Et hocꝯuenit religioſis verbo ⁊ exēplo ſecl̓ares allicere ad laudē ⁊ cognitionē creatoris. Ezechiel̓. x. Cū ambularēt cherubin ibāt parit̉⁊ rote iuxta ea ⁊ cū eleuarēt alas ſuas vt exaltarent̉ d̓ terra nō reſidebāt rote ſed iuxtaerant. ſtantibꝰ illis ſtabāt ⁊c̄. Ex quo manifeſtum eſt ꝙ ex profectu vel defectu religioſorum ⁊ clericoꝝ dependet ꝓfectus vl̓ defectus laicoꝝ. Iudith. viij. Et nūc frēs vos qͥeſtꝭ p̄ſb̓i ī ppl̓o dei ex vobis pēdet aīa illoꝝ.