Druckschrift 
2 (1495)
Entstehung
Seite
CXCIXv
Einzelbild herunterladen
 

Faſcicularius

ſiue honores. Scd̓m. ne qͥs ſapiēs ſibi ſeqͣtur ꝓpriā ſuā volūtatē nulli acqͥeſcēs. cauſat maxīe diſcordiā rācorē. Tertio vt ſciat vtilia ſūt ac neceſſaria poſtponēda bo charitatꝭ. ſi habeā fidē ita vt mōtestrāſferā. Si linguis hoīm loqͣr angelorū.charitatē aūt habuero nihil mihi ꝓdeſt. ſuꝑ oīa exercitia in om̄ibꝰ oꝑbꝰ oībuſdebemꝰ q̄rere fraternā charitatē. Nec eſt aliqͥd qd̓ tm̄ angeli dn̄s angl̓oꝝ in nob̓ inuenire deſiderāt. ſic̄ fraterna vnionē mutuācaritatē. Quartū vt vnuſqͥſqꝫ ſumoꝑe iracundiā alia qͥbꝰ frēm offendit caueat deuitet. ſi qn̄ ꝯͣ fratrē exceſſit. hūilit̓ ſatiſfaciat. ſi qn̄ frat̓ ꝯtra rancorē ſine ꝯcepiſſꝫqͣꝫtū in ip̄o eſt ſtudeat pacificare. Hec habētur in collatōe pr̄m. xvj.De accidiaExtū certamē eſt ꝯtra accidiā. Cuiꝰnatura eſt vt tediū boni generꝫ. animi torporē cauſet. mentē gͣuet triſticia. ad ſomnū diſſolutiōꝫ inclinet. horrorēloci. celle faſtidiū. fratꝝ ꝯtēptū aſpernationē gignit. nil oꝑis libet. maxīe ſpūal̓. Naꝫinterdū opꝰ manuale arripit vt poſſit ſpūalia orōes ſil̓ia relinq̄re Huiꝰ filie ſūt malicia. i volūtas machinādi malū. deſperatōpuſillanimitas. rācor .i. odiū inueteratū. torpor circa p̄cepta dei. euagatio mētis circa illicita. Sūmū remediū ꝯtra accidiā ē.qͣꝫ tedere ſꝫ repugnādo accidie obuiarecere laborādo. Attamē p̄t oꝑa ſua variare vt nūc oret. nūc legat. nūc meditetur ⁊c̄vt ſi vnū ſapiat. ſapiat ſaltē aliud ſic̄ febricitāti habēti guſtū infectū apponunt̉ multafercula. Itē ꝯtra tediū cordis valꝫ varietaſactiōis. Itē valet ꝯpūctio. Qui enī luget ſeip̄m nouit accidiā. Ait Climachꝰ. Liget̉ iſte tyrānꝰ memoria offenſionū delictoꝝ ꝑcutiat̉ oꝑe manuū intēta meditatōe futuroꝝ bonoꝝ.De triſticia pugna ꝯtra triſticiāOta triſticia mala ē duplex. Namqn̄qꝫ triſticia d̓r generalit̓ ita ꝟſet̉circa oēs paſſiōes. in paſſiōe ēinuenire triſticiā delectatōꝫ ẜm ſuū obiectū adipiſcit̉ vl̓ ab ea repellit̉. Et hāc triſticiā ſuꝑabis inqͣntū ſingula vicia extirpaueris. ſi multū multū. ſi paꝝ paꝝ. oīno autē ſioīno ip̄am necas. ſꝫ ad qͥs idoneꝰ. Alia ēſpēalis circa diuīa tediū. iſta p̄t cōp̄hendiſub accidia. Triſticie origo difficult̓ eſt co-

gnoſcibil̓ eo taꝫ multas habeat originesoīa met vicia affectōes. Cōtra duo viciaaccidiā triſticiā pugnat charitas deiqͣꝫ eſt ocioſa ꝯͣ accidiā. Ad quā charitatētriplici gͣdu ꝑueharꝭ. Primꝰ ſic vti licitꝭ conceſſis vt tn̄ illicita deuites. Scd̓s eſt feruētiori deſiderio oīa dei ſunt ſtudioſe facerein ſe. ī alijs ꝓmouere. Tertiꝰ ē tāto affectueſtuare ad deū qͣſi ſine ip̄o viuere poſſitUalet etiā ꝯͣ triſticiā deuota ꝯfabulatio inbona ſocietate memoria benignitatꝭ miſericordie dei. Itē deuotꝰ cātꝰ. vt d̓t IacobꝰDe vana gloriaI oīa p̄dicta vicia vicerꝭ qd̓ ſine maximis laboribꝰ multꝭ doloribꝰfit. ſi tn̄ fit tūc ampliꝰ a vana gl̓ia cauere debes. Hec occulte vtutibꝰ ſe īgeritita vt vix a ſpūalibꝰ ſꝑ valeat ꝯp̄hēdi. Heceſt multiformit̓ vana. ſꝑ ī oībꝰ vanitatē ingerēs ī veſtitu. ī apparatu. in loq̄la. ī taciturnitate. Si veſte p̄cioſa indutus fuerꝭ. adeſi humil̓ fuerꝭ. ampliꝰ gl̓iat̉. ſi loq̄ris. gauovn̄ dixerꝭ. ſi taces. laudat te velut humileIp̄a ſꝑ ſuggerit magnū deſideriū ingad illa in qͥbꝰ laus honor ꝯſiſtit. etgna ꝑicula labores. maiorē fortdat ſuis amatoribꝰ qͣꝫ ſpes beatitudīs vep̄liatoribꝰ. Hec eadē beſtia fuggerit gͣdūricatꝰ. p̄ſbyterij. dyaconatꝰ. Si qͥs tn̄ lvellet cogere. ſe vult. ne ipſe appetevideat̉. Uide ſuꝑ exēplū libro de inſtitcenobioꝝ caſſiani. pn̄t varietates hꝰ beſtie explicari. ſꝫ vbicūqꝫ ꝓiecerꝭ ſꝑ ſtat aculeo recto ſic̄ tribulꝰ. Ip̄a eſt ſic̄ alleū quotiēvnū tegmē remouerꝭ alid̓ adhuc iniꝰ halvbi aūt ip̄a ītrauerit. mr̄em doloſam ſeq̄tur filie ꝑuerſe. ſūt inobediētia. ꝯtētio. iactantia. hypocriẜ. ꝑtinacia. diſcordia. nouo p̄ſumptio ſeu īuētio. Quā vanā gl̓iam ſivincere d̓ſideras. caue ſūmo ſtudio ne qͥcqͣꝫintētōe gl̓e īcipias facere. cogitās illd̓ ſaluatorꝭ. Receper̄t mercedē ſuā. Et illud. Om̄deꝰ diſſipauit oſſa eoꝝ hoībꝰ placēt ꝯfuſiſūt. qm̄ deꝰ ſpreuit eoſ. Itē illud. Si adhuchoībꝰ placerē. xp̄i ẜuꝰ eēm. Scd̓o deberes niti illd̓ qd̓ bōa intētōe īcepiſti. ſil̓i cuſtodia ab inqͥnatōe gl̓ie cuſtodire. Itē qͥcquiſingl̓are ē vn̄ laus gl̓ia poſſꝫ ꝯqͥri ſꝑ vit eſt bellāti ꝯͣ hāc beſtiā. pͥncipiū pͥuatiōis vane gl̓e ẜm climachū eſt cuſtodia orſ amor hūil̓ ſocietatꝭ. ignominia ꝯſūmatecorā ml̓titudīe miẜabilit̓ adinueīri. Chryl̓.