Fo.CLXXXIX
ompleta vtriuſqꝫ potētie ꝑfectio denotat̉.pam em̄ vocat irrōnabilē. qꝛ nec ip̄am rōhēdit nec rōne īueſtigādo vtit̉. amentēvocat .i. ſine mēte ⁊ ſine ītellectu. qꝛ necip̄a in ſuo exercicio vtit̉ ītellectu. qꝛ vſqꝫ adminā cognitionē intellectꝰ ꝑuenire nōStultā tē vocat. qꝛ ſine vſu oīmodelligētie ī affectu iſta ſapīa ꝯſurgit quaꝫnulla intelligētia penitꝰ app̄hēdit. In ꝟbis em̄ ꝓpoſitis a Dionyſio ꝑfecte tradit̉ hͦia ſubdit̉ pͥmo qͥd ſit amouendum. ſcd̓oō ꝯſurgendū. Et cū etiā in iſta ꝯſurrectinia ſit in ſtatu duplici .ſ. vt ꝑficiēs ⁊ vtj. Primo ſubdit̉ qͥd remouēdū in priſtatu. ibi. ſenſus de relinque. ſcd̓o cōſurtio. qn̄ dr̄ cōſurge ignote. vſqꝫ ibi. etem̄ſſus tuijp̄ius ⁊c̄. Myſticas em̄ viſiōesellat ip̄e Dionyſiꝰ in tota ph̓ia ſua queiſcendit oīs entis ꝯſideratiōes qn̄ ītellectiua cognoſcit ex ip̄o affectu p̄cedente nectra. ⁊ iſta eſt veriſſima ⁊ certitudinal̓ coio ab om̄i errore ⁊ opīone et fantaſticaptiōe penitꝰ elōgata. Un̄ ⁊ hec q̄ dicta⁊ q̄ dicent̉ ſiue in theorica ſiue ī practicahꝰ ſapīe que affectiue directōeꝫ ꝯſpiciūtſine dubitatōne ⁊ opīone corā totiꝰ mundiph̓is ⁊ doctoribꝰ irrefragabilit̓ affirmant̉. ⁊id̓o hec cognitio myſtica vocat̉ .i. occulta. tūiuci ad ip̄aꝫ recipiēdā ſe diſponunt. tūcculte ꝯſiſtit in corde. vt nec ſtilo nec ꝟbo ad plenū valeat enodari. In illa myſtica cognitiōe vbi affectꝰ dn̄at̉. iubet̉ ⁊ ſenſus⁊ intellectus radicitꝰ derelinqui. Primo aparte ip̄arū viriū app̄hendentiū. vbi dicit.ſenſus ⁊ intellectuales oꝑatōes. ſcd̓o a parte ip̄oꝝ obiectoꝝ. ſcꝫ ſenſibiliū ⁊ intelligibicū dicit. ſenſibilia ⁊ intelligibilia. Sedabſurdū illd̓ videat̉ ſenſus debere dereīqui. ſubdit̉ rō. qͥa iſta ſapīa nō eſt ſic̄ aliaſcia. q̄ eſt ex p̄exiſtenti ſenſibiliū cognitōne.ſed eſt potiꝰ deſuꝑ ẜm regulā beati Iacobidicentꝭ. A qͦ hec ſapīa vocat̉ om̄e bonū. omne datū optimū. ⁊ om̄e donū ꝑfectū deſurſum eſt deſcēdens ⁊c̄. Si om̄e donū. mulio fortiꝰ hec ſapīa q̄ eſt optima portio marie que amorꝭ dilecti igne ſuccenſa ardebatdeliderio. qꝛ igit̉ hec app̄henſio eſt deſuꝑ ⁊nō ſubtꝰ iubet̉ ſenſus exterior extirpari. qd̓nō tm̄ de ſenſuū exterioꝝ officio intelligēaū eſt ſed etiā de ſenſibꝰ interioribꝰ. qꝛ necſub rōne dulcis vl̓ odorabilis ſiue olfactibilis qd̓ idē ē. vl̓ pulchri l̓ melodioſi vl̓ ſua-
uis ip̄e deꝰ beatiſſimꝰ app̄henditur. cū hecomīa app̄henſione rōnis p̄nia dirigant̉. ethec vnitiua app̄henſio ſit ſup̄ mentē ⁊ rōnēſicut dictū eſt. oportet gͦ ſpeculatiuuꝫ diſcipulū hāc alibi haurire ſapīaꝫ qͣꝫ in eis queapp̄henſionē ſpeculatiue cognitōis reſpiciunt. ⁊ in hͦ apparet huiꝰ ſapīe mira ⁊ app̄cianda nobilitas. ⁊ eiuſdē diuītas. Et qͣre diuiniſſima in diffinitōe Dionyſij appellat̉ inhoc ꝙ anīa qͣſi ſeip̄am expoliare neceſſe eſt⁊ amorē diuinitꝰ collatū affectui veluti pediſſequū inſectari. ⁊ ꝑ iſtā diuinā ſurſū actionē intellectui habituali cognitōe cū tactuamoris relicta diuiniſſima informari nontm̄ de ſimplici app̄henſione ip̄oꝝ ſenſuumintelligendū eſt. ſꝫ etiā de delectatiōe eorūdē ꝓut motiuā reſpiciūt. qꝛ hec eſt ip̄iꝰ ſapīeqͣi ſumme p̄paratiuū ꝙ a ſenſibꝰ exterioribꝰinordinata delectatio ī creatura ꝓut meliꝰpoterit efficacit̓ reſcīdat̉. vt quoqͦmodo deus finis mediatꝰ vl̓ īmediatꝰ vel finis vltimus reqͥratur. qꝛ qͣnto plus ī ip̄is īmergit̉.tanto debiliꝰ ad diuīa ꝯſurgit. vt dicat cumPsͣ. Rēnuit ꝯſolari aīa mea. a qͦ etiā reddit̉illiꝰ rēnuitōis delectationū rō. ab eo ſic dicente. ⁊ delectatꝰ ſum ⁊ exercitatꝰ ſum ⁊ defecit ſpūs meꝰ. ſupple dū ſe exercet mēs motibꝰ anagogicis ad dinīa ⁊ directa tēdentiaſuij p̄iꝰ ad deū delectat̉. deficit ſpūs ab hisdelectatōibꝰ que ſibi a ſenſibꝰ corꝑis exterius inſtigatōe diabolica offerunt̉. Qd̓ etiaꝫde delectatōe ſenſuū īterioꝝ dicendū ē. qͥanec ab ip̄o vero diligente debꝫ diligi dulcedo. vl̓ ſuauitas cōcupiſci. qꝛ ip̄e ſolus appetitur. niſi qn̄qꝫ hac de cauſa ip̄am dulcedinem vl̓ ſuauitatē appetat. vt ad intimioremvnionē efficacius affectꝰ ⁊ importuniꝰ inardeſcat. Un̄ tota iſta ſapientia eſt in ardentideſiderio collocata. vbi oē ens vl̓ vis ⁊ officiū ītellectualis virtutꝭ extirpari ⁊ derelinqui p̄cipit̉. Nā qn̄qꝫ vis intellectualis multa de diuinis participat. maxime qn̄ theorijs diuinioribꝰ illuſtrat̉. Sed qͥa alia viseſt in mente multo illa eminētior. cuiꝰ motibꝰ mens ignita erigit̉ ad ſapīam ꝓfundiorem. tū rōne ſuꝑioris apicis ip̄ius affectiue. tū rōne ardoris ip̄am ſuꝑius erigentꝭ. qͥſuꝑ habitꝰ gratuitos ⁊ infuſos rōe ſue importune extenſiōis ⁊ dignitatꝭ in rōnali ſpiritu obtinet pͥncipatū Un̄ cōmētator Uercellenẜ ſuꝑ myſticā theologiā. ſic dicit. Inhoc libro aliū et incōꝑabilit̓ ꝓfundioremE E