Fo.CCXXXVI

ſncrementū. qꝛ ab vna ꝑte ſeip̄am diſponēao p̄parat. ab alia ꝑte diuinā influentiā ꝓando ip̄iꝰ dono gratuito ꝑuenire ad maq ⁊ copioſiora p̄mia ꝓmeret̉. In hoc em̄ꝙ ip̄a que habet nō ſibi attribuit ſed om̄iaredigit ad laudē omniū largitoris cōcauitatem in ſe exarat cōtra ſeip̄m veriꝰ ꝓpugnanqua pluuia diuinaꝝ gratiaꝝ exuberanſtes ⁊ colles trāſiliens. locis humilioribꝰſe infundit. vt qͣꝫto maioriſ humilitatꝭ fueritcōcauitas. intato amplioris gr̄e ſuſceptibilis habeat̉. ⁊ hoc. qꝛ omīs creatura inqͣntūſuū recognoſcit pͥncipiū ſeip̄aꝫ annihilat. vtque de nihilo creata eſt. intāto plꝰ recognonagnificentiā creatoris. cū ip̄i ſoli eſſe ⁊bonū attribuat. iam nō immerito dicitur. Deꝰ ſuꝑbis reſiſtit humilibꝰ aūt dat gͣtiAliud aūt eſt brachiū etiā a ꝑte dexteuuant̉ mētis deſideria vt ardentiꝰ ſoliens in ip̄iꝰ exercitijs exerceat̉. quia duꝫꝑamoris vnionē aīma ſentit que dei ſunt ꝓit in laudē ipſiꝰ multimodā. que lausmia exceptis amoris exercitijs ad cōndū collaudāti ad maiora ꝓuocat largiē dū in ꝑſona taliū collaudantiū dic̄ Iones in Apoc̄. Benedictio claritas ⁊ ſapia ⁊ gr̄aꝝactio ⁊c̄. Unde frequēs benefiꝑcogitatio eſt quaſi q̄dā tuba intonanſin auribꝰ dilecti vt ſibi ampliora cōdonent̉.Iſta em̄ beneficioꝝ diuinoꝝ frequēs meditatio ſtimulat ip̄m vt ſe totaliter diffundatin ardentioribꝰ obſequijs affluētiſſimi creaatoris. Unde Dauid in ꝑſona taliū dic̄. Irmēditatōe mea exardeſcet ⁊c̄. qꝛ dū diuīa beneficia meditādo recogitat intm̄ ad amplectenda maiora ꝓ amore cōferentis animusinardeſcit.Icto de his ꝓpter que vnitiua debetab oī rōnali ſpiritu cōcupiſci. ⁊ ꝑ cōſequēs illa in qͥbꝰ ip̄a ſapiētia determinata diffuſiꝰ ꝯtinet̉. pn̄tis intētionis eſtquirere quō vnitiua ⁊ myſtica ſapiētia valeat obtineri. tria pͥncipaliter in hoc oꝑe oſtedelēs Primo de ſapiētia ip̄a in generali ẜmpalternatim duplex intellectꝰ theorice ī ſcripturis cōſcribit̉. Secūdo de myſtica theoquantū ad ſui p̄paratiōem. id eſt. de redis obſtaculis vt pͥus inuia in ſubſequeti planiſſima habeat̉. Tertio de vnitiuafapiētia in ſeip̄a cōſiderata. Dicto ꝙ ratōnaturalis ſpūs niſi ſummo bono inhereat.nō poteſt in alio aliquo qͥetari. Dicendū eſt

de induſtrijs ꝑ quas amor ardentiꝰ incitat̉.⁊ iuuat̉ vnitiuū deſideriū ad hoc ꝙ dilectuſip̄m erigēdo. oculo reſpiciat pietatis. ⁊ hͦ intelligit̉ ꝑ hoc qd̓ dicit̉ poſtea. Inſpectrix diuine ſapiētie. Ad quā notādū cū bona aſſuefactio ſit hoīs ardui poſſeſſi īitiale pͥncipiuꝫqͣttuor ibi de neceſſitate cōcurrūt. ad hoc ꝙꝑfecte reſpiciat̉ diuinitꝰ. ⁊ vnitiuā deſideratiſſimā ꝯſequat̉. quoꝝ vnū eſt interiꝰ in mēte. ſecundū a corꝑe. tertiū a loco. quartū a tꝑePrimo em̄ ſicut videmꝰ ꝙ qn̄ ſol fulget īvirtute ſua in meridie reuerberant̉ oculi aſolaribꝰ radijs ⁊ etiā obfuſcant̉. iō neceſſe ēad hͦ ꝙ fontē ſolis directe aſpiciat vti qͦdaꝫordīe. Prīo videlicet claꝝ aliqͦd aſpicere vl̓etiā ip̄m ſolē in ortu cōſurgētis aurore. deinde ip̄m circa horā tertiā. poſtea etiā ꝑ aſſuefactionē ip̄m poterit in meridie videre. ſicmens poſtqͣꝫ iā om̄ia terrena dimiſit. poſtqͣꝫ etiā a gaudijs mūdanis ſe penitꝰ ſeq̄ſtrauit. tn̄ eſt inuoluta multiplici obtēperāte caligine. que adhuc nō ꝑmittit ferri ſpm̄ expeditis motibꝰ ī obiectu. Sibi gͦ neceſſaria eſtinduſtria. qꝛ nemo repēte fit ſummꝰ. vt ſiuehabeat deuotiōeꝫ ſiue nō. ſiue ſentiat ſe calidū vel frigidū. tn̄ vt poſtea ꝓlixiꝰ dicet̉. pulſet ad oſtiū diuīe bonitatꝭ affluentiſſimā miſericordiā obſecrādo. vt illū dilectū ꝑ amorē eſtuātē ſentiat. qͥ ip̄am creauit ad ſuā imaginē ad ſibi ſoli amorꝭ obſeqͥa impēdenda.nō gͦ a ſuo ꝓprio ꝓpoſito deſiſtat. ſꝫ tm̄ pulſetẜm ſue ꝑuitatꝭ modulū donec ꝑ qͥetē amorꝭvocē dilecti ſuauiꝰ audiat ꝯſolātē. Ecce egoip̄e ſum. vt habet̉ in Io. Et hͦ eſt qd̓ d̓t bearDyoni. in d̓ diuinis nō. Scd̓a induſtriaeſt. vt cū in pͥncipio ml̓tū elongatū ab ardore vnitiui amorꝭ ſe ſentiat ꝑ quē dꝫ dilectoꝯiūgi. (qꝛ hͦ eſt ſupra mortal̓ hoīs facultatēꝙ miſera ⁊ diſtās tāti amorꝭ vnionē appetat)neceſſe ē vt illos qͥ in epytalamio cū ip̄o letātur ī gl̓ia totꝭ viſceribꝰ orādo inclinet vt illūqͥ iā nō ip̄m amāt ſꝫ ardēt in ip̄o totaliter ꝑip̄oꝝ ſupplicatōꝫ ſcintillā ardoris exiſtēs inmiſeria reciꝑe mereat̉. nō ardorē ip̄oꝝ deſiderās ſed d̓ micis q̄ cadūt de mēſa dn̄i ad inſtar catuli deſiderat ſatiari. ⁊ maxīe cuꝫ iſtaduo dederit ẜm pſalmiſte ꝯſiliū dicētis. Leuaui oculos meos ī mōteſ ⁊c̄. ſtatim ſubditUnde veniat auxiliū mihi. cū Iob ꝯſiliumobliuioni nō dederit. ⁊ ad aliquē ſctōꝝ ꝯuertere. qꝛ licꝫ tāqͣꝫ regales ꝯſortes om̄s mētesāgl̓ice ⁊ ſci excellētiores ſint attētiōe p̄cipuaDD 4