Miſtica theologia
ſibi cōſolatio vel delectatio terrena nō ſufficit. licet in ip̄is quādoqꝫ ꝯtra ſua naturalialamentabilit̓ occupet̉. Et hoc. quia om̄e delectabile ſi veꝝ eſt quietat deſideriū fiue tendentiā appetentē. ſed om̄e terrenū quātū cūqꝫ ſuauiꝰ eſtimari valeat appetitū relīquit famelicū. ⁊ niſi forſan ad horā totaliter inquietū vt apparet ſenſibiliter in omnibꝰ. gͦ ī mūdanis oblectatiōibꝰ nunqͣꝫ appetitꝰ tendētiaꝯquieſcit. Quidnā gͦ mens p̄dicta faciet.Unū .ſ. ſolū reſtat. vt ad ip̄iꝰ p̄ſentialē vnionem acceleret quē ſolū ſeip̄a meliorē īuenit.qui ſolꝰ habet theſauꝝ iocūditatis in ſeipſoabſconditū. quē cū quis ꝑ exꝑimentalē noticiā inuenit. vadit ⁊ vēdit omīa p̄ gaudio. ⁊emit agrū illū. Ager em̄ dicit̉ amoris vnitiui planicies. in qͦ mens currit ꝑ ignota deſideria pedibꝰ affectionū fulcita. in quo theſaurꝰ abſconditꝰ inuenit̉. quādo ꝑ amorꝭ exercitia ille qui eſt ꝟa iocūditas ꝑ ſpiritualeꝫnoticiā vel enceniū aliquod ſpūale p̄ſens eēſenſibiliter cōprobat̉. ꝓ cuiꝰ amore adeptomens hilarit̓ cetera omīa vilipēdit. cū quisvel qualis ſit ille quē diligit in affectu perceꝑit. cū ſe ſupra ſe ad ip̄m directe extēdit dilecti dextera ſubleuatꝰ vt ea que pͥuſ audieratveriꝰ qͣꝫ illa que ſenſibiliter cōſpicit manifeſtius cōprobent̉. nō immerito ꝓpter hoc dic̄ſermo dauiticꝰ. Melior eſt dies vna ī atrijstuis ſuꝑ milia. qͥa dū ꝑ atria planiciei amoris mens aſpirādo ꝑcurrit celeriter plꝰ ſentit in vna die de mētali leticia qͣꝫ in milibꝰ dierū valeat in variaꝝ reꝝ ineptis oblectatiōibus exꝑiri. ⁊ diē in atrio nominat. qꝛ mensdū nō ꝑ iſtā planiciē ꝑcurrit ſciat ſe ml̓tiplici obtenebrante caligine obfuſcariEquit̉ de obiecto rōnali qd̓ etiā veritas dicit̉. Iſta em̄ veritas rationaliſpiritui reſpōdens nō in ꝟitate creata ꝯſpicit̉. qꝛ om̄is veritas a falſitate. a deceptione. ab opinione eſt penitꝰ elongata. ⁊ nōibi de veritate increata fit mētio. ſed de creata hic loquit̉. qꝛ ꝓpter hoc ꝙ veritas ignorat̉ideo accōmodat̉ falſitas. ideo ſequit̉ d̓ceptōideo multiplicat̉ opinio. Et hoc eſt. qꝛ veritas occulta nō poteſt cognoſci niſi in lumine deſuꝑ radiāte. ſcꝫ quo abſcōdita diuina ītelligimꝰ tanqͣꝫ mediate lumine ſicut materiali lumīe dirigēte viſualē radiū ad obiectūſenſu exteriori corꝑalia ſenſibilia indeceptibiliter capiunt̉. Si ergo lumē diuinū deficiat iam creata veritas in mendaciū ꝯuerte
tur. nō ꝓpter defectū ip̄iꝰ ſed ꝓpter vel remanentē cecutiētis mētis obfuſcatiōem vel ī ſeꝑciꝑe intelligibilis veritatꝭ radiū nō valēritCū gͦ ẜm ꝙ ſenſibiliter videmꝰ quaſi oīs veritas ſit maxime de diuīs (niſi illa quibꝰdem acquieſcimꝰ) in dubitatōem vel oonē cōuerſa. iam nō pure ꝑ humanā doctinā veritatē mens rōnalis apprehēdit. Ut ēinueniat veritatē. ad amorꝭ vnionē ꝓperet. ⁊verius qͣꝫ corpꝰ ꝑ materiale vinculū vl̓ arrificiale glutinū vel incaſtraturā labore opatoris induſtrij corꝑi alij cōiungat̉. mens pamoris oſculū vnit̉ illi (ẜm diuinū apl̓umqui lucē inhabitat inacceſſibilē. ⁊ tūc ſibilectū ſuū timore filiali timēti pariter ⁊ amāti ꝓmiſſionē diuini ꝓphete Malachie ꝯſed̓tur dicētiſ. Uobis timētibꝰ no. me. oriet̉/iuſticie. tūc diuinā miſericordiā ſupradimiſericordit̉ cōſequet̉. Accedite ad eū ⁊ ilminamī. Cuiꝰ reddit in ſeptimo diuinominū dyoniſiꝰ rōnem. Quia qn̄ meca illa que ſunt create veritatis addiſcēda īmergit affectū finalit̓. nō vnit̉ illi vt ſuo ſplēdore ml̓tiplici decoret̉. qui facit ſolē ſuū oriri ſuꝑ bonos ⁊ malos. ſic dicēs. qn̄ mensom̄ibꝰ alijs recedēs. ſeip̄m poſtea dimittvnita eſt ſuꝑſplendētibꝰ radijs. ꝓfundeꝑſcrutabili ſapīe illuminata. Unde pͥuscit vnitaqͣꝫ inſcrutabili ſapiētie illumīataom̄i mēti inſinuet ꝙ nō niſi mediāte vnioamoris mentē ſummo ⁊ inacceſſibili calitis veritas quo ad ꝓfunda ⁊ īſcrutabilia penitus cognoſcat̉Equit̉ vltimo .ſ. de ꝓfectu mētisligētis ꝓ amore dilecti ad maiorextēdere diligētis vel cupiētis. Nōem̄ ſicut humani ph̓i qͥ illa q̄ quoqͦmodpere poterāt intellectu. faſtu ſuꝑbie infiattribuere ꝯtempſerūt illi fontali principioa quo in mentibꝰ oīm rationaliū ſpirituumomis veritatꝭ radiꝰ emanauit. ſꝫ ecōtrarioinquantū ſenſibilibꝰ mens maiori d̓ſiderioinardeſcit. qꝛ ꝑ verā ſapīam mēs edoct aſcite ꝑ ſui merita que ip̄a poſſidꝫ nullatenꝰ pſe obtinere. in gratiaꝝ laudibꝰ collatoriniū ſe diffundit. vt inqͣntū ab ip̄o amplirecepit. in tāto ſe humiliorē ī ſuis ocul̓ ſe reputādo abijciat. vt nō furti diuino iudicioarguatur. vt ea in quibꝰ nihil habet ſibi tribuendo ꝓprij animi elatōne inaneſcat. Iſtaergo ſunt duo brachia qͥbꝰ mediantibꝰ metis ſurſumactio affectuū multipliciū r̄cipit