Fo.CCXXXV
epcitari vt laboret inſtantiꝰ .ſ. vt pͥncipiuꝫ inreptiōis vbi quaſi tota eſt vnitiue ſapientienifficultas aggrediat̉ audaciꝰ. vt tāto citiuſnēs immobilis ī loco ſibi cōnaturali ſueordiali origini naturalit̓ cōpetēti firmiſſime radicet̉. Dicto quō ꝑ exempla ſenſihiliū ⁊ vegetabiliū mens ad ſuū delectabileobiectū debeat excitari. ⁊ in ſuo loco naturaIi inauertibilit̓ radicari. dicendū eſt quomōa inanimatoꝝ ad idē efficaciꝰ excitet̉n̄ia corꝑalia locis ſibi cōpetentibuſruant̉. ſic ſpūalia ſcꝫ mētes angelice ⁊ humane locū habēt ꝓpriū nō ad inſtar corꝑalium dimenſionū ſꝫ ſue ꝯtēdentie ⁊ ne redigānihilū ip̄a ſua dextera ꝯtinentē. Sic̄orpꝰ ratiōe ſue pōderoſitatis ſtatim adlocū naturalē vt in ip̄o quieſcat naturaliterdeportat̉. ſic mens donec ꝑfecte ꝯſtringat illum qͥ ſua dignitate nō poteſt nō appeti perpondꝰ amorꝭ vſqꝫ ad ipſiꝰ vnioneꝫ a ſuꝑniscollatā. ſine qͥete vaga. ſine refectiōe famelica mēdicabit quātucūqꝫ extraneis delitijsvel honoribꝰ occupet̉. tamē nullatenꝰ ſatīaniſi illū cuiꝰ eſt imitatrix imago. ipſuꝫactū amoris quē vnicū naturaliter appetit fuerit aſſecuta. ⁊ niſi in ſigno iugis leticie ī ip̄a ſe pn̄tem annūciet. metis importuna tēdentia nō quieſcit. Et hoc in Ioh̓. euāgelio. c. vj. inſinuatū habemꝰ a diuino petrop̄ ceteris amāte ardentiꝰ. ſic dicēte. Uideratvbiqꝫ inopiaꝫ ⁊ in ip̄o ſolo cui loquebat̉entialiter ꝑfectaꝫ quietē inueniens dicit.Pn̄e ad quē ibimꝰ. verba vite eterne habesdn̄m vocat. qꝛ ip̄m colit om̄i poſtpoſita crera. poteſt em̄ appellare dn̄m. cū amor nōiuet̉ ad aliud ſꝫ ꝯuertat̉ ad ip̄m a qͦ tāqͣꝫa fonte pͥmordialit̓ emanauit Et ſic dic̄. Adquē ibimꝰ. qͣre vero nō eſſet recedenduꝫ abeo in ꝑſona amantiū ſubdēs efficaciſſimamrōem. Verba vite eterne habes. non verbaoris exteriꝰ ſed mētis interiꝰ. tuas diſtillatōnes multiplices immittēdo. qͥbꝰ multo efficaciꝰqͣꝫ ꝑ argumēta vel creaturas vel q̄cūqꝫverba vite eternē incognita gaudia tuiſatoribꝰ manifeſtas. vt ipſa ſentiētes ẜmnū apl̓um cetera om̄ia vt ſtercoraā repuvt te lucrifaciāt. Quarto reſpectu rationalium. Cū naturalit̓ aīma ẜm ſuas potentias obiectꝭ cōpetētibꝰ ꝑfici deſideret. ſcꝫad arduū. veꝝ. ⁊ delectabile aſpiret ſe extendedo ſuꝑiꝰ vt illi ineffabili vniat̉ qͥ eſt ſūmamaieſtas. incōmutabilis ꝟitas. indeficiens
bonitas. De iſtis breuit̓ ꝑtrāſeo. quia d̓ hiſinferiꝰ oportet determīare ꝓlixius. Tamenad pn̄s ſic verā arduitatē increatā eſſe aīmanō reputet in eis in quibꝰ quātūcūqꝫ alijs p̄excellēs artioribꝰ honoribꝰ eleuet̉ ip̄am neceſſe eſt tā mētis qͣꝫ corꝑis vt ſenſibiliter cōprobamꝰ mēdicitati. ⁊ ſubiectiōi multipliciſubiacere. Sꝫ tūc ſolū mens in obtētu verearduitatis ꝯgaudet qn̄ ꝑ intimā amorꝭ vnionē tāta libertate ꝑfruit̉ q̄ nō poteſt cognoſci niſi ab illis qͥ ip̄am exꝑimētali noticia p̄ſentiūt. vt diabolū nō timeat. mortalē homine nullatenꝰ ꝑtimeſcat. vt tumultꝰ pene eterne nō ſentiat. vt ſuſceptionē mortis amplectēdo gaudeat. vt que immediate ꝑ veramvnitionē creatori ꝓprio ſe ſubiecit in om̄ibꝰliberā ip̄iꝰ ꝓmiſſionē ꝯſequat̉ dicētis in Io.Si filiꝰ dei vos liberauerit vere liberi eritiſTūc eī vere filiꝰ dei liberat qn̄ dexterā amoris ip̄am extēdendo porrigit. vt ip̄i inhereat om̄i creatura ſuppoſita nihil ſub deo pēale amāti in vnitiuis deſiderijs dn̄et̉. Et heceſt rō. qꝛ in loco tuto ꝑ infixionē amoris ſefirmiter collocauit. nihil aliud timet extrinſecū nec etiā ip̄m in qͦ habitat cū amor familiaris minas illiꝰ quē diligit facit obliuiſci.Un̄ dicit ip̄a ꝟitas in Ioh̓. Hec locutꝰ ſumvobis vt in me pacē habeatis. in mūdo aūtpreſſurā habebitꝭ. tūc em̄ quādo dn̄s mētiloquit̉ ⁊ ſeip̄m ꝑ ſpiritaliū influitionū colloquia pn̄tē denūciat. ſtatim pax ſequit̉ qꝛ ip̄eeſt ab om̄i ſeruitute radicitꝰ liberatꝰ. qͥ etiaꝫaltiſſimꝰ mūdanis p̄ſſurā habendā ꝓmittitqꝛ dignū eſt vt qͥ venerādiſſime maieſtati ſeip̄m ꝑ amorē veꝝ nō ſubijcit. ab om̄i creatura miſera cōculcet̉ vt om̄is creat̉a ſuū vindicet creatorē. illū afflictiōe multiplici ꝯculcādo. qͥ nolēs eī ꝑ amorē ſubijci. dn̄m ꝓpriū derelinquēs. adherēs vilitatibꝰ alijs quaſi illenō eſſet verꝰ deus vilipēdit. Un̄ qͣnto aīmainheret ꝑ ardentiorē amorē intimiꝰ deo ī tāto efficaciꝰ ab omī ſubiectiōe libera ī regnoꝓprio feliciꝰ iocundatur Dicto ꝙ ibi eſt verus honor in illiꝰ amoris vnione repoſitusin quo eſt totiꝰ ſubiectiōis pͥuatio. Dicēdūquomō ratio in ip̄o inuenit veritatē. ſꝫ quiap̄ſentis ſpeculatiōis eſt ꝙ vera illuminatioex amore relinquit̉. ideo dicendū eſt quomōvolūtas in ip̄o ⁊ nō in alio ꝑfectiſſime ſatietur. cū ad ipſiꝰ ꝑtigerit in pn̄ti exiſtēs viatrixbeatiſſima vnionē. tamē ſicut diffuſiꝰ dicet̉poſtea cū mēs ī ſeip̄a ignobiliori nō qͥeſcat.OO 3