Druckschrift 
2 (1495)
Entstehung
Seite
CLXXXIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Fo.CCXXXIII

anti luminis appropinqͣt. ex ip̄a appropinmuatiōe diuis radijs neceſſario illuſtrat̉.bns etiā ꝟſutiſſimas tēptatiōes palliatasſub ſpecie bonitatꝭ p̄tētas cito ſagaciterdep̄bendit. tūc hoſtꝭ ſagacitas ꝯfutat̉. quiaẜm in ꝓuerbijs d̓r. Fruſtra iacit̉ rethe an̄oculos pēnatoꝝ affectōnū deſideria volant ſic̄ nubes qͣſi colūbe ad feneſtras ſuic̓legit̉ in Iſaia. Diſponit̉ etiā reſpectufortitudīs. qꝛ tāta vehemētia ip̄i inherꝫdiligit veracit̉. vt potiꝰ milleſies ſe ꝑmitiugulari qͣꝫ ſemel ex deliberatōe dilectiſam incurreret. ad iſtā fortitudinē obidū habꝫ iſta duo coadiutoria. vt velupria familia ip̄iꝰ dilecti creatoris diriextera ꝓtegat̉. ẜm illud Sapīe. Iuſto aīme in manu dei ſunt. illud a parte ſuiqꝛ ſi in fortiſſimis tēptatiōibꝰ ab inimicispelleret̉ intēſiꝰ. veluti puer ꝯſurgit ad mr̄emito ꝯſurgit ab alieno timet ledi. Sicns in fortiſſimis tēptatiōibꝰ ad ſubſidium illiꝰ quē diligit ad ip̄m aſpirās intēſiusrecurrit. iſte modꝰ vincēdi demones interalios eſt p̄clarꝰ. Per iſtā ſapīam tꝑantietus ducit̉ ad ꝑfectū. ex em̄ eſt in tēperātiana ī gula vl̓ luxuria vl̓ alijs carecebris omiſſa ꝟa delectatōne eſt exnctiōe dei aīe miſerabilit̓ delectat̉.ulto maior ſit illa delectatio eſt ī d̓o.ti carne. ſicut deꝰ melior eſt qͣꝫ vlla creatura in carnales hoīes delectant̉. Inqͣntū em̄ de ꝟa illa delectatiōe mens ſenſibiliter exꝑit̉. intm̄ vehemētiꝰ carnalē delectationē reſpuit illū inueniēs ī lectulo amorꝭ eſt ꝟa iocūditas. ſic dic̄. Mihi aūt adherere deo bonū eſt) Igit̉ hac habita ab ipſacetera alia de facili vilipēdit Per myſticāetiā ſapīam iuſticia ꝑfecta acquirit̉. qꝛ ꝟa iuſticia hec eſt. reddere deo qd̓ ſuū eſt. ſibi qd̓ſuū eſt. ꝓximo ſuo qd̓ ſuū eſt. Primo em̄ſſta ſapīam vnitiuā reddit̉ deo qd̓ ſuum eſtria quēlibet motū ꝯſurrectōis aīa conſtituit an̄ deū. affectiōꝫ etiā amorꝭ animarit dei ſunt ſua ſunt. aliter non eſta dilectio niſi plꝰ dilectū qͣꝫ ſeip̄m amās diligat. ip̄e amor etiā ip̄am qͥeſcere ꝑmittit.niſt in eo quē diligit. qꝛ ſicut pondꝰ lapidis ꝑmittit ip̄m qͥeſcere donec ad terrā ſuuꝫibcū naturalē ꝑueniat. ſic nec amor ſpūalisꝑmictit in alio qͣꝫ in ſolo deo qͥeſcere. eſtum ſpirituū vltra quē nihil deſiderat̉ termiſſus natural̓. tm̄ reddit̉ deo qd̓ ſuuꝫ eſt

iſtā ſapīam. ſꝫ aīe reddit̉ qd̓ ſuū eſt. ī eo gr̄am ꝑficit̉ in ſeip̄a. Quia ẜm ph̓m. aīmaꝑficit̉ ꝟtutibꝰ ſciētijs. igit̉ tūc eſt ibi ſūmaaīe diligētis ꝑfectio. qn̄ ille eſt fons totiꝰſapīe. oīs ſapiētia ſine ſciētia creata in ſuperioribꝰ qͣꝫ in inferioribꝰ ab ip̄o emanauit.ſpūaliter ſeip̄m mentē inhabitare dignat̉.Un̄ veriꝰ qͣꝫ aliqͥs in loco materiali ſedeat.habitat deꝰ in aīa ip̄a que diligit ip̄m. et hocſpūali habitatiōe vt dictū eſt qꝛ ip̄e caritaseſt. eſt in charitate eſt verꝰ amor in deomanet deꝰ in eo. vt in canonica Ioh̓. legit̉.Per hāc igit̉ reddit̉ ꝓximo qd̓ ſuū eſt. et ineodē amore diligit̉ pr̄ filius. Ex em̄aīa ſuū creatorē diligit. omnē etiā rōnalemcreaturā diligit. ip̄iꝰ patris eterni eſt imagine inſignita. Ex eo pr̄ diligit̉. ex eo venit feruēs aīaꝝ ſola dilectio. ex eo em̄ multiplicant̉ orōes animabꝰ deꝑditis liberandis. Ille etiā idē amor gemitꝰ ml̓tiplicat vtaīe ad ꝓpriū creatorē reuertāt̉ vt ſcꝫ mortuepeccatū. vitā gr̄e diuīe ſuſcitent̉. SicutHieremias clamat dicēs. Quis dabit capiti meo aquā ocul̓ meis fontē lachrymarūvt plorē ſuꝑ īterfectos ppl̓i mei die ac nocte.Quō etiā hāc diſponit̉ reſpectu meritiẜm omnē affectionē theologicā planuꝫ eſt.qꝛ quotiēſcūqꝫ mēs ī deū immediate mouetur. vitā eternā totiēs ꝓmeret̉. quotiēſcūqꝫ vult aīa ſic diſpoſita pōt actualiter afficivelociſſimis motibꝰ. tn̄ interciiſs. plꝰ qͣꝫ dicere valeā eleuari meret̉ in gl̓ia in qualibetꝯſurrectōe iſtoꝝ. qꝛ ſingulari merito eſt reſpōdens gl̓ia ſingularꝭ excepta ſub̓ali corona de viſione pulcritudīs diuine. ꝯſtathāc ſapīaꝫ ſibi corone īnumerabiles cumulant̉. Cōcludēdo a primis ſic iſtā ſapientiā mēs ignita ꝑficit̉. vt ad inſtar circulieſt ꝑfecta figura inter alias ī p̄ſenti in futuro mens a ſenſibilibꝰ egreſſa reuertendo inidē quaſi ꝓtractiōe ab eodē pūcto in eundēpunctū dirertiſſima ordinatōne regrediturO ſapiētia eterna. qꝛ nullꝰ mortaliū pōtmanifeſtare iſtā ammirabilē increatā ſapientiā a te fonte vite īmediatiſſime ꝓcedit.Ueni ad docēdū nos viā prudētie. qꝛ cōtravſum aliaꝝ ſcīaꝝ in iſta ſapīa practica precedit theoricā. Primo ſubdit̉ de practica.mens purgat̉ in pͥma via. In ſcd̓a illumīat̉.In tertia ꝑficit̉ vt hec ſapīa ẜm triplicē viāvltime hierarchie rn̄deat .ſ. purgatiua thronis. illumīatiua cherubin. vnitiua ſeraphinDD