Druckschrift 
2 (1495)
Entstehung
Seite
CLXXXIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Niſtica theologia

Quia hec ſapiētia vt dictū eſt ꝑſuaderi p̄tab homīe ſꝫ doceri. ſubdit̉ hec triplexvia quā quilibet qͣntūcūqꝫ ſimplex doctri iſta celeſtē humanā ad vſum diuinitus obtinebit. Tu beatiſſime deꝰ altiſſime natura es inuariabil̓. incōmutabilis te ſtans. oīm bonoꝝ ꝟtus pͥncipalit̓ ꝯditiua. aſpectu tuo angl̓os reficis. tu es increata ſapīa. mētes angelicas celeſtes tuis radijs p̄claris irradias tāqͣꝫ viuifica ꝟtꝰ.ita amatores tuos adimples vt ab infimisſeꝑatos ſuſcites nos ad tui deſiderium cognitionē. remota mētis diſtractiōe conuertas nos ad aggregātis pr̄is vnitatē qͥbꝰin horrea claritatis eterne diſperſionesgregas iſraelis. Amen.Equit̉ pͥmo ſit iſta ſapīa. Scd̓ode ꝑſuaſtōibꝰ ad ip̄am. Tertio induſtrijs qͣs mēs in ip̄a firmiſſimeſolidet̉. hec ꝑtinēt ad practicā .i. ad vſuꝫ.etiā ſi aīma ſimplex fuerit ita neſciat ordinare. ſaltim aſpiret quoqͦ doleat. Secūdo etiā ſi neſciat meditari in ſcriptura. vtdictū eſt. ſaltē aſpiret ad amorē. d. ſemꝑ ībus ſuis orōibꝰ petitiōibꝰ. O dn̄e quādote ſtrictiſſimo amore ꝯſtringā. ſic qͥntūqꝫ ſimplex vl̓ laicꝰ poterit dolorē de pctīsveluti oſculū pedis. recordatiꝰꝫ bn̄ficiorū. veluti oſculū manꝰ vſqꝫ ad oſculū orꝭqd̓ eſt in deſiderijs amoris aſcēdere dicens.Oſculet̉ me oſculo oris ſui. Et hec p̄ſumptuoſa iudicabit̉. ſi pͥmo in oſculo pedis manꝰ ſe exerceat. poſtea in alia hora adoſculū oris.Equit̉ de tertia via. Accedite ad illuminamī ⁊c̄. em̄ deꝰ beatiſſimus lucē inhabitet īacceſſibileꝫ. ẜm ait diuinꝰ apl̓s. Cuꝫ oīs rōnalis creaturadiſtet ab ip̄o gradibꝰ infinitꝭ. ad lucꝭ et̓ne ſuꝑpulcris claritatibꝰ illuſtret̉. neceſſe eſtaīam qͣſi a ſe egredi. gratuito bn̄ficio creatoris ſuꝑiꝰ eleuari. vt ſit aliqͣ approximatioaliqͣ aſſimilata ꝯformitas inter creaturā recipientē ip̄m benigniſſimū influentē. ideodicit diuinꝰ pph̓a. Accedite ad illuminamini. vt illud p̄cedat īmediate illuminatōꝯſequet̉. ibi tāgit cōplete iſtiꝰ libri materiāin curſu extraneo qͣſi ꝯͣ om̄es diuīos theologicos tractatores ſpeculū creaturevl̓ ingenij inueſtigatiōe vel intellectꝰ exercitio docet ad cognitiōꝫ īmediatā creatorꝭ attīgere. ſꝫ amorꝭ vnitiui aſpiratōes flāmige

ras. qͥbꝰ tm̄ qꝛ deꝰ eſt ſꝫ etiā qͥd ſit deꝰ haatiſſimꝰ ip̄e pͥncipiū totiꝰ beatitudinis origo infallibiliter adhuc degētes in miẜiaguſtamꝰ. intm̄ excedit cognitōꝫ rōis vl̓mmtelligētie. vt dicet̉ poſtea. inqͣntū ſol cunctisalijs planetꝭ pulcrior. ſtella matutina cerris ſyderibꝰ fulgētibꝰ fulgētior vniuerſis.reuelant̉ abſcōdita. reſerant̉ occulta.humanis terrenis fac̄ amantē intēdere ſꝫpotiꝰ ſupra ſeip̄m eleuatū īmediate diuinis celeſtibꝰ inſiſtere diſciplinis. Quia amoreſtuās ad vnionē dilecti aſpirat ardētiꝰ ſiſum trahit ſpūm vt fonti veri lumīs apprpinquet. ſolꝰ facit accedere ad illū eſt oriens ex alto. hos in tenebriſ ī vmbramtis ſedēt illumināſ. vt ip̄m motiua cotiua cōpletiſſime ſuas ꝑfectiōes obtincātmens ardore amorꝭ decore luminis a ſuodilecto miſericordit̉ decoret̉. qm̄ ſoluꝫamorē vnitiuū gl̓ia eterne beatitudīs in receſſu ſpūs a corꝑe poſſidet̉. nec ſolū vitā celeſtē ducere ꝯtingit in terrꝭ. tm̄ humanāſuis ſurſum extēſiuis ſiue exceſſiuis actōibꝰmentē interiꝰ ſollicitāt. ſꝫ inſuꝑ in aīa incōparabilit̓ amorꝭ vnitiui deſideria ꝑfectioampliorꝭ cognitiōis relinquit̉ qͣꝫ ſtudēdo vl̓audiēdo vel rōnis exercitia cōquiratur.In ergo pn̄ti oꝑe qd̓ a me ad declaran beati Dyoniſij myſticā theologiā cōſcribit̉ eſt pn̄s intētio on̄dere theorica ibi īcluſam. quō aīa creatori ſuo inhereat. ip̄i efficaciꝰ veluti dilecta dilectiſſimo radicabivniat̉. Ubi v̓ba pauciſſima ſunt. ſꝫ infinſentētia ſicut manifeſtiſſime in ſequētibꝰ apparebit. qꝛ in hac vnitiua ſapiētia ab eoqd̓ extra in ſcripta redigit̉. ſꝫ ab eo qd̓ intusꝑcipit̉ mētis extenſa vnitio. ad ſuū dilectiſſi cupiētis attingere. ip̄iꝰ dono gratuito recipit incrementū. Stilꝰ aūt iſtiꝰ libri ſimpliciter pure anagogicꝰ eſt. niſi quādoqꝫpter piū auditorē ad inferiꝰ aliqd̓ qn̄qꝫ deſcēdat. ad ſenſuꝫ anagogicū manifeſtiꝰ explicandū. vt ſolū pure amātes hāc ſupremā ſapientiā vnitiuā in ſeip̄is ꝑcipiāt. a mūdiſpientibꝰ vl̓ mūdana amātibꝰ neqꝫ quo ad itellectū neqꝫ quo ad affectū vllatenꝰ capiaFinis aūt eſt attēdere quomō aīa ad ſpōſi vnionē totis viſceribꝰ debeat aſpiarra glorie dyadema nuptiaꝝ regeleat ꝑciꝑe in pn̄ti. qd̓ om̄is rationalis ſitanqͣꝫ ſuā beatitudinē debet appetere. ꝓpleqͥnqꝫ ratiōes que ante pͥncipale vidēdū. ad