Miſtica theologia
ꝯfidentia relinquat̉ vt oīs tīmor pungitiuꝰniſi ꝑ modū cautele ab ip̄a radicitꝰ extirpet̉vt dicat cū apl̓o. Quis me ſeꝑabit a charitate xp̄i. fames an gladiꝰ ⁊c̄. īmo etiā nec inſtantia nec futura. Per iſtā etiā ſapīaꝫ inflāmat̉ caritas. integrat̉ ⁊ ꝑficit̉. qꝛ cū ip̄e deus beatiſſimꝰ ſit ignis cōſumēs. intātum aſpū viatoris oīmodā frigiditatē expellit inqͣntū ꝑ amoris extenſiōes ip̄i interiꝰ appropinquat̉. qꝛ cū ſic ꝑ modos anagogicos adip̄ius intimiorē vnitionē aſpirat ſolis ſpūalibꝰ radijs exurentibꝰ ſe exponit. et velutiſtuppa a ſolaribꝰ radijs expoſita ab igne deſuꝑ īmiſſo accendit̉. Un̄ iſte ſol mentes dr̄exurere tripl̓r. qꝛ ⁊ ip̄e ꝑ ſe augmētat ardorē ī ſpū ⁊ mediāte ardore obſtacula reſecatq̄ amorē īpediūt vt ardentiꝰ inflāmet̉. ipſeſpūalia bn̄ficia ſuꝑaddit quibꝰ ip̄e amor inip̄o ꝑficit̉. Itē ip̄e facit mentē exurere ad hͦꝙ ardētiſſime ip̄e deꝰ vnice diligat̉. Exuritetiā iſta ſapīa mentē vt in oēm ꝓximū ſicut īſeip̄m hͦ amore ferueat. vt iterū ip̄a inſatiabilibꝰ deſiderijs vſqꝫ ad pleniſſimā vnitionē aſpirare languida nō deſiſtat. nō tm̄ ꝟtutes ꝑ iſtā ſapīam ꝑfectū obtinēt pͥncipatuꝫ.ſed ⁊ mens om̄i ph̓ie. oī inueſtigatiōi rōnisom̄i ſpeculatiōi. theologice etiā inqͥſitiōi p̄ponit̉. Natural̓ em̄ ph̓ia ip̄am cām oīm ꝑ hͦqd̓ apparet in ſenſibilibꝰ creaturꝭ cognouitcreatorē. affirmās infallibili argumento ꝙtanta creaturarū bonitas. tā mirabilis ordo. tāta earundē īmenſitas nō niſi ab vnoom̄ipotētiſſimo creatore ꝓdijt. ẜm illd̓ apl̓iInuiſibilia dei a creatura mūdi ꝑ ea que fcta ſunt ītellecta ꝯſpiciunt̉. ſempit̓na eiꝰ qͦꝫꝟtus ⁊ diuinitas. ⁊ ſic venit ph̓s ad cognitionē. Sed cū totꝰ mūdus nihil ſit in cōꝑation ſpūs rōnalis ẜm ip̄iꝰ ſapīe increate ꝓteſtationē dicentꝭ. Ludens erā in orbe terraꝝ ⁊ delicie mee eſſe cū filijs hoīm. Un̄ totus mūdꝰ eſt ſicut paruꝰ ludꝰ in qͦ paululuꝫapparet pulchritudo reſpectu mentꝭ angelice vel hūane. Un̄ qͥa nihil de intimis mētis ꝯditiōibꝰ habuerūt ſtricta ⁊ mendica ēnaturalis cognitio. ⁊ huic ſapīe qͣntum diſtat ortꝰ ab occidente incōꝑabilit̓ ſubſternitur. Itē reſpectu ꝯſideratōis methaphiſice vel theorice q̄ ambe ſub rōne entis vl̓ eiꝰdifferentiaꝝ vel practicaꝝ intentionuꝫ. ſcꝫſub rōne vniꝰ veri vel boni deū ſimpliciſſimū app̄hendunt. Mens aūt ꝑ iſtā ſapīamſub nulla rōne p̄dicta ſine aliqͦ cogitatu cō
comitante vel p̄cedēte motū amoris habꝫapicē ip̄iꝰ affectiue ip̄m qͥ eſt ſummū bonapp̄hendere modo indicibili. ad quā apbenſionē nec intellectꝰ ꝯſurgit nec intelliortia ſpeculat̉. Quō aūt hͦ fit et quō intellecrꝭpoſſit diuidi ab affectu in theorica huiꝰ poctice on̄dit̉. ⁊ de his q̄ ad hͦ ꝑtinēt ſuꝑ illudmyſtice theologie. Conſurge ignote ⁊c̄.Uidēdū eſt quō reſpectu inferiorū mēsſuauit̉ diſponat̉. reſpectu em̄ corꝑis ſubiecti. dictuꝫ eſt ſuꝑiꝰ qn̄ ſumme ſapīe regentimundū mens ꝑ iſtā ſapīaꝫ ꝯformat̉. ſedaddendū vlteriꝰ. ꝙ ſicut ſeſſor in equo ꝟite freni iumentū ſibi ſubiectū vertit ad libitū ad dextrū vel ſiniſtrū. ſic cū mens piſſapīam erecta non curuata exiſtat in corꝟtute ip̄iꝰ amoris veluti in qͦdā freno ſpūli ſenſuū exterioꝝ repͥmit inordinatōesad nutū ⁊ ad imꝑiū ip̄ius ad quē teut pōt meliꝰ om̄e regimē tā in viribꝰſibꝰ equalit̓ regulet̉ ⁊ faciet ī ſuo ſubiecto tabernaculū ẜm exēplar qd̓ ſibi in mōte hocmonſtratū eſt. ẜm ꝙ dīno moyſi (vt habet̉in Exodo) ſub typo diuina ſapīa īperauitSed etiā ꝑ iſtā ſapīam mens reſpeciniū mūdanoꝝ diſponit̉. qͥbꝰ ꝑ ip̄am veme dn̄at̉. Qd̓ ſic apparet. Si em̄ aliqͥs ꝑceps terrenꝰ vniuerſo orbi p̄eſſet. ⁊ hr̄etdelicias. diuitias ⁊ honores. qͦt om̄es mortales habuerūt ab initio mūdi. ⁊ in his oblectari diſponeret iā ip̄is ſubijceret̉ duꝫ abeis quietē vel aliquā beatitudinē vel ꝑfecionē quā nō hꝫ d̓ ſe obtinere appeteret. Quergo in his delectat̉ ip̄is vere ſubijcit̉. Selus gͦ ille eſt dn̄s qͥ ſic om̄ia inferiora vilipēdit vt nihil terrenū ꝑ amorē inquietū ꝯtingat. qͥa tūc in vilipenſionē oīa ſub ſuis pedibus ꝯculcant̉. In hoc gͦ regno dn̄at̉ aīa cinō alibi q̄rens requiē. ſuꝑnis deſiderijs ſeextendit. di. cū apl̓o. Omīa reputaui vt ſtercora vt xp̄m lucrifacerē. Idcirco petripaulus gl̓ioſi pͥncipes t̓re vocant̉. Sipo etiā dictū eſt filijs iſrl̓ ab ip̄a veritate incōfuſibilit̓ ꝓmittēte ſic. Om̄is t̓ra quā calcauerit pes veſter vr̄a erit. Si gͦ qͥs vilipendit cū calcat oīa. multo veriꝰ qͣꝫ mūdi principes om̄ibꝰ dn̄at̉. Sed ⁊ ꝑ hanc ſapīanſpectu inimicoꝝ ſuauit̉ diſponit̉. tū rōreptionis eoꝝ. tū rōne fortitudīs. Saem̄ verſucia inſtantiꝰ inimici ꝑuigilatꝰdeo mentē vnitā a ſuo dilecto valeat ſeꝑſed ꝑ iſtā ſapīaꝫ liberant̉. qꝛ hauſtu amor-