De quattuor uirtutib cardinalibꝰ

tus facientibus. ex qua ꝓcedit ꝯtinētia. queeſt virtus ab illecebris caſtitas. ſobrietas. ꝑcitas qua retinemꝰ retinenda. largitas. moderantia. honeſtas. abſtinentia. verecundiamodeſtia. omniū rerū moderatio. Tertiacardinalis virtus eſt fortitudo politica queeſt animū ſupra periculi metū erigere. nihilqꝫ niſi turpia timere. Secūda purgatoria ēanimo nō terreri cōtra queqꝫ aduerſa. Tertio purgati animi eſt paſſiones non ſolumvincere corꝑis. ſed animo penitus ignorareExemplaris que in deo eſt. ꝙ ſemꝑ ideꝫ eſtnec vnqͣꝫ mutat̉. Ex his poteſt patere ꝙ primus gradus hoīem facit omnē metū ꝓ vtilitate reipublice poſtponere. ⁊ nihil niſi turpia formidare. Secūdus magis confortatvt nulla pena carnalis eū terreat. quia ad ſela eterna fortiter anhelat. Tertius mentemin eternis figit cū cōtraria viderit repugnare animo. ⁊ cōfidenter cōtemnit. Quartusp̄dictos gradꝰ inchoat deducit ⁊ conſūmatIp̄e attingit a fine vſqꝫ ad finem fortiter. ⁊diſponit omīa ſuauiter. Seneca. Magnanimitas que et fortitudo dicit̉ ſi inſit aīmotuo. viues cū magna fiducia. liber. intrepidꝰalacer. Magnū animi humani bonū eſt finem huiꝰ vite intrepidū expectare. Si magnanimꝰ fueris nunqͣꝫ iudicab̓ tibi cōtumeliam fieri de inimico. dices non mihi nocuitſed nocendi animū habuit. ⁊ cū ipſum in poteſtate tua videris. vindictā putab̓ vindicare potuiſſe ⁊ non feciſſe Scito em̄ magnuꝫ⁊ honeſtū vindicte eē genus ignoſcere. Erꝭmagnanimꝰ ſi pericula non appetas vt temrarius. nec formidas vt timidus. Nā timidū non facit animū niſi reprehēſibilis vitecōſcientia. Fortitudo eſt immobilis int̓ aduerſa animi laboꝝ ⁊ periculoꝝ ſuſceptio. q̄nec aduerſitatis incurſu frangit̉. nec ꝓſperitatis blandimēto eleuat̉. De qua oritur magnanimitas. fiducia. ſecuritas. patientia. ꝑſeuerantia. longanimitas. humilitas. manſuetudo. ⁊c̄. Quarta virtus cardinalis eſtiuſticia politica. que eſt mundū deſpicere. etſeruare vnicuiqꝫ qd̓ ſuū eſt. ſcꝫ ſibijpſi ⁊ ꝓximo ⁊ deo. Purgatoria eſt ad veram viā ꝓximi conſentire. ⁊ vniuſcuiuſqꝫ virtutes. ī ſuovigore ſeruare. Tertio purgati animi. eſt cūdiuina mente ꝑpetuo federe ſociari. Exemplaris iuſticia q̄ in deo eſt ꝑhenni lege a ſempiterna operis ſui cōtinuatione nō flectiturPrimus gradꝰ ab om̄i iniquitate cuſtodit.

⁊ cum om̄ibꝰ hominibꝰ cōuerſari faci. Ss.cundus mentē ad eterna trahit. quiaiusordine rationis ꝑfecte cōſentit. Tertiꝰ pepetem in eternis figit. quia illaꝫ cum deo ertono ꝑpetuo federe ſociat. Quartꝰ prediciosgradus inchoat. deducit. ⁊ perficit qui omnem creaturā ſua ꝑpetua ⁊ inflexibili legeſte regit. Ex his patet quomodo per virtutes cardinales vt ſunt politice homo oronatur in oꝑationibꝰ ſuis quo ad ꝓximoper virtutes que ſunt purgatorie ordirad ſeip̄m. Purgati animi ad deū. SenIuſticia eſt nature decus. tacita ꝯuentis.¶ Explicit tractatus de quattuor ptutibus cardinalibus editꝰ a ſancto Bonauentura doctore ſeraphico.¶ Sequunt̉ octo collatōnes ſancti Bonuenture. facte in conuentu tholoſano. Exhma de verbi incarnationeIde aīma meainnouata mirabilia veritatis.Hec om̄ia videre poſſumfecit iunctura cōfederās d̓hominē in verbo quod facieſt qd̓ fecit deus ⁊ oſtendit nobis. Pvis videre eternitatē nouā. quia qͥ filieſt eternaliter. caro factus eſt temꝑalit̓. Uide anima mea non poterat te redimere niſihaberet preciū. nec debebat ẜm legē niſi efſet ꝓpinquus. Homo ꝓpinquus erat ſed precium nō habebat. Deus preciū habeꝓpinquus nō erat. non debebat niſi honon poterat niſi deus. Factꝰ eſt ergo deꝰ homo propinquꝰ. ⁊ factus eſt noſter Ieſus vitprecioſior auro ⁊ homo mūdo obriſo. Iſa.xiij. Sacculū pecunie tulit ſecū. quia deushomo in carne apparuit. ⁊ verbū in carne qͣſi pecuniā in ſacco abſcondit ⁊ hominē reuꝫredemit. Secundo admittit immēſitasbreuitatē. quia verbū abbreuiatū fecitſuper terrā. Uerbū inqͣꝫ diuinitate imſum. eſt poſitiōe preſepij abbreuiatū.anima mea dulcia mirabilia ⁊ omnino tioineceſſaria. Tua neceſſitas non minus qͣꝫ difilio ſupplebat̉. ſed tua poſſibilitas non captebat immēſum ⁊ maior erat neceſſitas qͣꝫ capacitaſ. Propter quod mirabilis diſpēſato