FoCEXXI

tonſilij charitatis diuine ꝓuidit vt ſcꝫ daretnobis filiū quo indigebamꝰ. ⁊ paruulū quēcapere poteramꝰ. Ideoqꝫ paruulꝰ natꝰ ē nōbis ⁊ filiꝰ datus eſt nobis. Tertio admittpulcritudo obſcuritatē. quia qͥcqͥd iocūtatis habeo ſi nō poſſum videre tā immēſe charitatis donū. quid mihi ꝓdeſt. Undein noſtro Ih̓u aꝑta eſt illa faciēs in quā deſiderāt angeli ꝓſpicere ſacco mortalitatꝭ noſtre. vt nō ſoluꝫ viſibilē cerneremꝰ inuiſibiliſpecie. ſꝫ nobis ſimilē amaremꝰ in nr̄a carneAnde Apoc̄. vj. Factꝰ eſt ſol ſicut ſaccus cilicinus. Sol iuſticie xp̄s deus noſter. qui ēendor gl̓ie ⁊ figura ſubſtātie patris. Adebre j. Specioſior plane ſole ⁊ ſuꝑ omnēpoſitōem ſtellaꝝ luci cōparatus inuenit̉ior. ⁊ tamē ꝓpter nos factꝰ eſt quaſi ſaccuscilicinus ꝓpter aſperitatē. Quarto admitrit celſitudo abiectiōem. imperiū ſeruituteꝫ.quādo nō ad me ſed infra me deſcēdit. quāodie iacuit ad pedes animaliū ille cuiꝰloſi pedeſ vix erāt acceſſibiles altiſſimiſangeloꝝ. Ecce ip̄e benedictus deus omniafecit ex parte ſua vt eū habeamꝰ. fit homo vtei attineā. fit paruꝰ vt eū accipiā. fit viſibilisvt eū agnoſca. fit humilis vt eū attingam.Quinto fortitudo admiſit infirmitatē. ſantia ſimplicitatē. Ego ſum reus ⁊ corameius ſapiētia venire erubeſco. Ego aduerſarius ⁊ ideo ab eius potētia cōtremiſco. Cōmiſſa mea īquit paueſco ⁊ ante te erubeſco.Ideo mira d̓i benignitas que ſemꝑ magnificauit benefacere nobis. ſuā abſcōdit ſapiēn in ſimplicitate ne erubeſcā compareretitudinē in infirmitate. ne pertimeſcā accedere. Ip̄e em̄ eſt qui portat om̄ia verbo ꝟtutis ſue. Ip̄m inqͣꝫ tale verbū factum eſt canō ſolū homo paſſibilis. ſed etiā in partate mihi ſimilis. ⁊ carne mortal̓ Sexio iuſticia ſubijt reatū. quia ne dicas quicpderit accedere nec negociū meū contingatīplere. Hec aūt eſt mea neceſſitas. quiaīceptꝰ ſum in omni malo ⁊ priuatꝰ omnibono ꝓpter culpā meā ⁊ debitā penam ⁊ indigeo a malo releuari ⁊ in om̄i bono reſtituiEt ideo ſtupendo cōſilio iuſticia ſubijt reatum vt iuſtificemur a malo. opulentia defectum vt locupletemur in bono. Eū enim qnō nouerat om̄ino peccatū. ſcꝫ innocentē ieſum qui peccatū nō fecit. nec inuentus ē doius in ore eius. Fecit deus peccatū ꝓ nobiſa eſt. peccati noſtri reatū ſibi impoſuit. Do

minus poſuit in eo iniquitates omniū noſtrū. vt efficeremur iuſticia dei in illo. O ꝟefelicem neceſſitatē. quia exquo deꝰ homo ieſus noſtrū reatū aſſumpſit ſoluendū. vel neceſſe fuit deū odire ſeip̄m. quod eſt impoſſibile. vel recōciliari hominē reū. quod qͥdeꝫeſt deo acceptabile ⁊ ab ip̄o intentū. Septimo ſubijt opulētia egeſtatē vt locupletemur in regno. Scitis gratiā dn̄i noſtri Ieſu xp̄i. quoniā cū eſſet diues ꝓpter nos egenus factꝰ eſt vt illius inopia diuites eſſemꝰ.Q quantū deberemꝰ eſſe locupletati. quibꝰdeus tm̄ dedit ꝙ nudꝰ ⁊ pauper remāſit. Uide felicē neceſſitatē in qua ſe poſuit ꝓ nobisAmore noſtro ebriꝰ benedictus ieſus. quianeceſſe eſt hominē reſtitui in regnū. vel Ieſum regē a regno exulare priusqͣꝫ ip̄e nr̄amaſſumpſit inopiā. ⁊ ſimul in vnū conueniūtdiues ⁊ pauꝑ. Sic ergo anima mea tuꝰ Ieſus deꝰ eternus aſſumpſit nouitatē vt ei attineas. immēſus breuitatē vt eum accipiasPulcritudo obſcuritatē vt eū attingas. ſapientiſſimꝰ ſimplicitatē ne erubeſcas. Fortiſſimus infirmitatē ne cōtremiſcas. Iuſtiſſimus reatū vt iuſtificeris a malo. Opulentiſſimus defectum vt locupleteris in bonoHec Ubertinus.De timore dn̄i BernardꝰQua ſapiētie ſalutaris fons vite etinitiū ſapiētie timor domini eſt. Optime refrigerās animā. in omnibusnoxijs deſiderijs eſtuātē. iacula inimici potens extinguere. ⁊ ꝑ omīa pietati ꝓximoruꝫtimor dn̄i p̄ferendus eſt. Qui timorē domini ſemꝑ habet pre oculis vie eius pulcre. etom̄es ſemite eius pacifice. Stat propoſitūdei. ſtat ſemita pacis ſuper timētes eū. ip̄oꝝ⁊ diſſimulās mala ⁊ remunerās bona. Vtmiro modo eis bona ⁊ mala cooperentur ībonū. In veritate didici nil tā efficax ad gͣtiam ꝓmerendā. retinēdā recuperādā qͣꝫ ſi oītꝑe corā deo īueniarꝭ. nō altū ſaꝑe ſꝫ timereBeatꝰ es ſi cor tuū triplici timore repleuerꝭvt timeas qͥdē ꝓ accepta gr̄a lōge ampliꝰ ꝓamiſſa. lōge plꝰ ꝓ recuꝑata. Time gͦ cū arriſerit gratia. time cum abierit. time cū denuoreuertit̉. Cum adeſt time ne indigne opereris ex ea. Si receſſerit multo magis timendum. qꝛ vbi tibi deficit gratia ibi deficis ⁊ tuTime ergo ſubtracta gratia tanqͣꝫ mox caſurus. Time quia reliquit te cuſtodia tua.Pro om̄i temꝑe time deū ⁊ ex om̄i cord̓ tuoBB 3