FoCCXIII
dcedentia itinera tāqͣꝫ illa ꝑficiēs.Diſtinctio ſecūdaEcundo vidēdū eſt quaꝝ potētiarū⁊ quoꝝ ſenſuū exꝑimentalis noticiaeſſe dicat̉ Circa qd̓ notandū eſt ꝙro de ſpū ⁊ aīma d̓r ſic. Duo quidē ī honine ſunt ſenſus. vnꝰ interior ⁊ alius exterivterqꝫ bonū ſuū habet in quo ꝑficitur.enſus exterior reficit̉ in cōtemplatōe hutꝭ. ſenſꝰ īterior ī ꝯtēplatiōe diuinitaopterea em̄ deꝰ factꝰ eſt homo vt toī hominē beatificaret. ⁊ tota cōuerſio honinis eſſet ad ip̄m. ⁊ tota dilectio eſſet ī illocū a ſenſu carnis videt̉ ꝑ carnē. ⁊ a ſenſu mētis ꝑ diuinitatꝭ cōtemplationē. Sequitur.Hoc erat totū bonū homīs vt ſiue ingred̓ir ſiue egrederet̉ paſcua in ſuo factore inuiret. Et īfra dicit. Cū homo ꝯſtet ex carne ⁊ aīma. ⁊ in carne ſint qͥnqꝫ ſenſus .ſ. viſusauditꝰ olfactꝰ. guſtꝰ. ⁊ tactus. quos tamē nōmouet abſqꝫ aīme ſocietate. ita aīma ſimilit̓et qͥnqꝫ ſenſus ſuo modo. qꝛ ſpūales reſorꝑalibꝰ ſenſibꝰ ſꝫ ſpūalibꝰ rimāde ſunt.equit̉. Un̄ diuina vox in Deutero. ait.ete ꝙ ego ſum deꝰ. Ecce ſpūalis viſus.Apoc̄ Qui habet aures audiat qͥd dicat ſpūs eccl̓ijs. Ecce ſpūalis auditꝰ. Et inGuſtate ⁊ videte qm̄ ſuauis eſt dominꝰ.cce ſpūalis guſtꝰ Et apl̓s. Bonꝰ odor xp̄iſumꝰ. Ecce ſpūalis olfactꝰ. Et ī euāgelio Fide mulierē ſe tetigiſſe magis qͣꝫ corꝑe on̄dit.s. Quis me tetigit. Ecce ſpūalis tactuſequit̉. Sic mō cū om̄i cautela ſeruādūeſt qͥd ad corꝑis ſenſus. ⁊ qͥd ad aīe dignitatem ꝑtineat. Hec ille. Ex his plane ptꝫ ꝙ ſieriētia corꝑaliū fit ſenſibꝰ corꝑalibꝰ.entia ſpūaliū fit in mēte ſpūalibꝰ ſenDiſtinctio tertiaErtio videndū eſt qualit̓ ſenſus noſtri interiores ſpūales ab ill a experimētali noticia impediūt̉. De quootandū ꝙ ſenſus ſpūales dupliciter impediunt̉ ab exꝑimētali noticia. Unū impediū eſt ex natura corrupta. alid̓ eſt ex noegligētia. De pͥmo impedimēto bernardꝰ ẜmōe. lxvj. ſuꝑ Can̄. dicit ſic. Saporem interiorē p̄didimꝰ ab ip̄o pene exordiobeneris nr̄i. Un̄ exquo cordis palatū ſenſucarnis p̄ualente infecit virꝰ ſerpentis antiqͥcepit nō ſaꝑe bonū. ac ſapor noxiꝰ ſubintrat⁊ inſipiētia mulierꝭ .i. ſenſualitatꝭ ſaporē bōiexcindit. qꝛ ſerpētis malicia ⁊ aſtutia mulie
ris inſipiētiā circūuenit. Hec ille. Iſte morſus ſerpētinꝰ fecit ſenſus interiores langueſcere ⁊ tabeſcere. Ex tūc em̄ viſus īterior ſpiritual̓ tenebreſcit. auditꝰ ſurdeſcit. olfactꝰ tabeſcit. guſtus amareſcit. ⁊ tactꝰ craſſeſcit. vtclamet ꝓpheta. Oculos habēt ⁊ nō videbūtaures habēt ⁊ nō audiēt ⁊c̄. Tales manentin tenebris exterioribꝰ carnis. De īpedimento ſecūdo dicit̉ in libro d̓ ſpū ⁊ aīma ſic.Hoc bonū magnū qd̓ habuit ex duplici ſēſu .ſ. interiori ⁊ exteriori bene ordinato malūmagnū ſecutū eſt. quoniā ꝑdito bono qd̓ intus erat egreſſa eſt aīa ad bona aliena q̄ foris erāt. ⁊ pactū fecit cū delectatiōibꝰ ſeculi.requieſcēs in illis. nō attendēs homo boniſui interiꝰ abſentiam. eo ꝙ cōſolatiōes ſuascerneret in bonis alienis. Nā cum exteriorſenſus carnalis bono ſuo foris vtit̉. interiorſenſus qͣſi obdormit. Non enim cognoſcitbona interioris ſenſus qͥ iocūditate bonoꝝexterioꝝ capit̉. De hoc vide hic ꝓximo mēbro pleniꝰ. qualiter vtrūqꝫ impedimētū tollitur .ſ. experimentalis noticie. Itē in tertioitinere aliqua inuenies de eodē.Diſtinctio quartaUarto videndū eſt qualiter ſenſusq interiores ſpūales reformant̉ vel reparant̉. Circa qd̓ ſciendū eſt ꝙ cōtra primū impedimētū .ſ. corruptōꝫ natureneceſſe eſt vt a Ih̓u ſenſus noſtri aperiāturanteqͣꝫ eterna experiant̉. Un̄ Bern̄. libro d̓amore. c. xix. dicit. Dn̄s poſt ſuā reſurrectōꝫloquēs diſcipulis. ait euāgeliſta Luc̄. xxiiijaperuit eis ſenſum vt intelligerēt ſcpͥturas.Cum em̄ inqͥt Bern̄. ſcripturaꝝ interioreꝫſenſum ⁊ virtutē miraculoꝝ ⁊ ſacramētoruꝫdei ceperimꝰ nō ſolū intelligere ſed etiā quadā vt ita dicā exꝑientie manu palpare ⁊ tractare. quod nō fit niſi quodā ꝯſcientie ſenſu⁊ experiētie diſciplina. intelligētis ⁊ ſcientisbonitatē dei ⁊ virtutē. qͣꝫ potēti bonitate. cūefficaci virtute in filijs gratie opꝰ ipſiꝰ gratieoperat̉. tūc demū ſapiētia qd̓ ſuū eſt exequit̉tūc quos dignos iudicat. vnctiōe ſua docetde om̄ibꝰ. tūc appoſito bonitatis ſigillo. omnia pectora noſtra vnctiōe illa ⁊ emollit ⁊ īpͥmit ⁊ ꝯformat. Et ſi qͣ dura. ſi qͣ rigida īuenit. īculcat ⁊ infrīgit. donec leticia dei ſalutaris accepta ⁊ ſapīe ſpū pͥncipaliꝯfirmata.aīa leta ⁊ ſctā decatet ad deū. Signatū ē ſuper nos lumē vultꝰ tui domine. dediſti leticiam in corde meo. ⁊ idē ſuꝑ Can̄. ſermoneAA 3