Druckschrift 
2 (1495)
Entstehung
Seite
CLXIIv
Einzelbild herunterladen
 

De ſeptem itineribus eternitatis

ſpe culo ꝯtēplant̉ reuelatiōes mētē ſimplificantes purificātes. Propera ꝓpt̓ reuelationū pleniſſimā effuſionē. Un̄ colūbe reſident in mētis ſuſpēdio qͥetate iuxta fluētapleniſſima. quā vt dicit vercell̓. qͣꝫtū mortalibꝰ ꝯcedit̉ ad pleniſſimas ſapīe eſſentialiſcopias accedit̉. quaꝝ plenitudo nulla effuſion diminuit̉. Hec vercell̓. O formoſa meaꝓpter reuelationū radioſam illūinatōꝫ. Un̄Iſa. lviij. Implebit dn̄s ſplēdoribꝰ aīam tuam. eris qͣſi ortꝰ irriguꝰ cuiꝰ deficiūt aq̄Exēplū de moyſe cuiꝰ facies ex ꝯſortio dn̄iſplēdida facta eſt. vt videri poſſet oculiscorꝑalibꝰ. Ueni ꝓpter diuinaꝝ reuelationūcertā directiōꝫ. pͣs. Specie tua pulcritudine tua ⁊c̄. qꝛ vox turturiſ audita eſt ī terranoſtra. gemitu amoroſo cantās. Ego ſumvia veritas vita. Ioh̓. xiiij. Ego ſum viaquā tutiſſime ibis. ego ſum ꝟitas ad quamcertiſſime ibis. qꝛ finis enigmatꝭ eſt. Egoſum vita in eternalit̓ ꝑmanes. Qui em̄ inuenerit me inueniet vita. Prouer. viij. venqꝛ mens qͣſi auis turturea īuenit ſibi niduꝫꝯtinue māſionis ab eterno turture p̄ꝑatuꝫ.vbi reponat pullos ſuos .i. om̄es caſtos etamoroſos ꝯceptꝰ caſte mētis. caſto amoroſo turture .i. v̓bo paterno auditos ꝯceptꝰ gemitꝰ. Un̄ glo. dic̄. Turtur eſt xp̄s amator caſtitatꝭ. cuiꝰ vox audita eſt ī terra nr̄a .i.in humanitate. in verbū paternū denūciat nobis ameniſſimū adueniſſe tꝑs verꝭpus gr̄e in nobis reuelabit oīa que audiuit a pr̄e. Ioh̓. xv. ſicut dic̄ Grego. Affectus nr̄i impͥmunt̉ diuīo amori cui nihil occultat̉. Un̄ vercell̓. exponit illud v̓bū dicēsſic. Turtur eſt ſoliuagꝰ. ſignat mētis v̓tutēvnitiuā ſuꝑintellectualē. nidificat ī ameniſſimis locꝭ virētibꝰ aſſiduis ꝯtēplatiuismētibꝰ. pullos vt turtur fouet nocte ī ſuꝑlucēti caligine occulti ſilētij Amē.9Alter etertatis qd̓ ſpūs nr̄ venit ad intrīſecū ſecretū eternale maneriuꝫdn̄i ih̓u eſt eternoꝝ exꝑimentaliſp̄guſtatio noticia. Niſi em̄ eſſet in nob̓ eternoꝝ quedā ſpūalis p̄guſtatio. dicerꝫ. pͣsGuſtate videte qm̄ ſuauis eſt dn̄s ⁊c̄. Admaiorē huiꝰ itinerꝭ noticiā ſeptē ordinemſunt notāda. Primo igit̉ vidēdū eſt quidhec exꝑientia dicat̉. qͣre p̄cedētia itinera ſequat̉. Secūdo qͣꝝ potētiaꝝ iſta exꝑimē-

tal̓ noticia dicat̉ Tertio qͣlit̓ ſpūales ſenſꝰpotētiaꝝ ab exꝑim̄tali noticia īpediāt̉ qrto qͣlit̓ īteriores ſenſꝰ ſpūales reꝑāt̉ refomant̉. Quinto qualit̓ guſtū interiorſpūalē eterna p̄guſtant̉. Sexto qualit̓ qlibet ſenſus interior ſpūalis eterna experiat̉Septimo qualit̓ ſpūs noſter ad venien iter exꝑientie ad intrinfecū dn̄i īuitat̉Diſtinctio primaRimo igit̉ vidēdū eſt qͥd exꝑientiadicat̉. qualit̓ alia itinera ſequaturDe notandū eſt. ſic̄ dicit papiaſ exꝑiētia idē eſt qd̓ noticia. Un̄ exꝑientiavidet̉ eſſe obiecti cuiuſlibꝫ potētie pn̄tialisactꝰ noticia. Actꝰ em̄ vitales attingunt ſuaobiecta actiue vl̓ paſſiue vl̓ vtroqꝫ. ẜmquoſdā. alias potētia fieret in actu. Un̄ſi om̄es hoīes dicūt mihi eſſe dulce hoc habeo noticiā exꝑimentalē de illoquātūcūqꝫ ꝓbēt rōes. ſꝫ opinionē vel fivel ſcīam poſſem hr̄e. Sꝫ ſi guſtꝰ meꝰ attigiguſtabile. vl̓ attingit̉ ab illo. tūc habeo noticiā exꝑimentalē illiꝰ. Sil̓r eſt de guſtu interiori alijs ſenſibꝰ ſpūalibꝰ. Un̄ ſi ego legovel audio ab aliqͦ dulcis ſit dn̄s ꝓpter hoc habeo noticiā exꝑimentalē de. niſi guſtus ſpūalis attingat̉ a dulcedine diuīa.dicat ſpōſa. Fructus eiꝰ eſt dulcꝭ guttmeo. Can̄. ij. vbi loquit̉ guſtu ſpūali. vttet in glo. Et iſta noticia exꝑimētal̓ ꝑfecimoꝝ eſt. Un̄ dicit Bern̄. ſuꝑ Can̄. Quicdde tuis occultis ſcimꝰ o dn̄e Ih̓u aut ſcpͥtura docēte. aut te reuelāte. aut certe qd̓ ꝑfectiſſimoꝝ eſt guſtādo didicimꝰ .i. exꝑiētia.patere pōt ſcd̓m ſ. iſtud iter exꝑimennoticie eternoꝝ rōnabiliter ſequit̉ itinetcedentia. Quid ꝓdeſt nāqꝫ multa cognoſcere intelligere nec illa exꝑiri. nec ad aliquvſum illa habere. exꝑientie noticianeceſſaria. Unde Hugo cōmentatorvij. angelice hierarchie. dicit ſic. facitctum cognitio v̓tutis niſi habitꝰ virtuexperiētia ſubſequat̉. Magiſtra em̄ intgēdi eſt exꝑientia. illa optime iudicij vtatē cognouit. qui audiēdo ſolū ſꝫ guſtando faciēdo didicit. Sequit̉. In experentia nāqꝫ habitu virtutis cognitio ꝑficiveritatis. quia in ſola intelligēdi illumion inchoat̉. Hec ille. Ad hanc exꝑienhortat̉ Petrꝰ prima cano. c. j. dicēs. Si emguſtaſtis qͣꝫ dulcis eſt dn̄s. rationabilit̓ itoqꝫ iter experimētalis noticie eternoꝝ ſequūi