De ſeptem itineribus eternitatis
Scrutemur ſcripturas⁊ inueniemus vixaut nūqͣꝫ deū fuiſſe locutū in multitudīe. ſꝫquotiēſcūqꝫ īnoteſcere voluit aliqͥd hoībusnō gētibꝰ ⁊ populis. ſꝫ vel ſingulis vl̓ admodū paucis ⁊ a cōmuni hominū frequētia ſegregatꝭ. vel ꝑ nocturna ſilētia. Un̄ in cāpis⁊ ſolitudinibꝰ ⁊ mōtibꝰ ⁊ vallibꝰ ſe manifeſtauit. ſicut locutꝰ eſt cū Noe. cū abraā. cū iſaac.cū iacob ⁊ moyſe. ſamuele. dauid. ⁊ oībus ꝓphetis. Et ſeqͥt̉. Quid eſt ꝙ ſꝑ loquit̉ ī ſecreto deꝰ. niſi ꝙ nos ad ſecretū vocat̉. ⁊ ꝙ cumpaucis loquit̉ niſi ꝙ nos colligat ſiue vniatEt dic̄ ibidē ſic. Sil̓is rō eſt qͣre deꝰ obſcure loquit̉ in ſcripturꝭ niſi ꝙ ꝟitas malis abſcondat̉ ⁊ bonis reuelet̉. Sil̓e dic̄ deꝰ ī euāgelio. ne margarite pedibꝰ porcoꝝ ꝯculcent̉Sil̓e dic̄ Dyoni in myſtica theolo. loquēsad Thimoteū. Ex his patere p̄t ſcd̓m ſcꝫ ꝙreuelatiōes diſtinguāt̉. Nō em̄ om̄es equaliter a ſenſibilibꝰ abſtrahūt̉. nec equaliter inintellectu exercitāt̉. nec eqͣliter ſuꝑintellectualiter ſurſum extēdunt̉. iō neceſſe fuit vt qubuſdā fierēt reuelatōes ſenſibilit̓. quibuſdāintellectualit̓. ⁊ quibuſdā ſuꝑintellectualit̓qͣs reuelatiōes legimꝰ Moyſi factas Exoiij. qn̄ exiuerat egyptū tꝑalē ad īteriora deiti vt illas nūciaret filijs iſrl̓. de egypto exiredeſiderātibꝰ. vt teſtabat̉ clamor eoꝝ ad dn̄ꝫvt ꝑgerēt iter triū dieꝝ in ſolitudinē. q̄ pn̄t ītelligi tres reuelatiōes. Prima reuelatioſenſibil̓ ⁊ ſimpl̓r viuētibꝰ fit. egyptū hꝰ mundi exire deſiderātibꝰ. Un̄ qͥbuſdā pr̄ibꝰ fiebant ſenſibiles reuelatōes. vt exēplificat dyoniſiꝰ. c. j. angel̓. hierar. ſic̄ paſtoribꝰ ⁊ quibuſdā alijs. Hec reuelatio ad intrādū ad et̓naallicit. Secūda reuelatio eſt intellectual̓q̄ fit intellectualit̓ viuētibꝰ in filijs iſrael deegypto hꝰ mūdi exeūtibꝰ. iā intellectualiterambulātibꝰ. Et hͨ reuelatio ad et̓na ītroducit. vt. iiij. c. patebit. Tertia reuelatio ē ſuperintellectual̓. Et hec tm̄ fit vnitꝭ mētibuſ⁊ egreſſis de egypto. ⁊ in interioribꝰ deſertiexiſtētibꝰ. vt moyſi. Et hec reuelatio et̓nitati vnit. vt patebit infra capl̓o. v. Iſtas reuelatiōes mens ꝑcipit q̄ in intimis ⁊ imis ſtare ꝯſueuit. ait Rich̓. Et ſic patet ſecundū. ſcꝫqualiter reuelatio diſtinguat̉.Diſtinctio tertiaErtio vidēdū eſt de qͣlibet iſtaꝝ reuelationū. Et pͥmo de ſenſibili. qͣlit̓Aſpūs noſter ꝑ eā ad exceſſum et̓noꝝalliciat̉. De qͣ notandū eſt. ꝙ hec reuelatō
fit plebi ſimpl̓r viuēti. de egypto tꝑali iā exire deſiderāti ad terrā ꝓmiſſe eternitatis Ethec reuelatio vt dic̄ Rich̓. ſuꝑ Apoc̄. ca ij. ſcſenſibilis ſit duplicit̓. Fit em̄ qn̄qꝫ ꝑ ſignaſenſibilia. vt qn̄ res videt̉ corꝑalibꝰ ſenſibuſextra abſqꝫ ſignificatōe myſtica. vt pharaoni ⁊ hmōi. qͥ nullū ſenſū ſpūalē vl̓ myſticū itellexerūt. Et ſic nō fuit reuelatio facta illisqꝛ vltra ſenſum nihil manifeſtatū fuit Ex⁊ alia reuelatio ſenſibil̓ ſiue viſio corꝑalis. qēfit ſenſibꝰ exterioribꝰ. vt qn̄ res vident̉ ī qͥlatet ſignificatio myſtica. qͣlis facta fuit ꝑtribꝰ veterꝭ legꝭ ⁊ noue. vt dictū eſt. ⁊ patꝫDyoni. c. iiij. angel̓. hierar. qͥ myſteria nourūt. vt abraā. iſaac. ⁊ iacob. ⁊c̄. Neceſſitashuiꝰ reuelatōis fuit vt dic̄ Dyoni. ī epl̓a adTytū. vt hō qͥ ꝯſtat ex duabꝰ naturꝭ. anſcꝫ rōnali. q̄ ſimplex eſt ī eſſentia. ⁊ corꝑcōpoſito iuxta vtriuſqꝫ nature ꝓprietatē īminet̉ diuīs cognitiōibꝰ. vt ⁊ mēs eiꝰ pur⁊ ſimplices ⁊ intimas ſignoꝝ ſenſibiliūligētias fegregate ab ip̄is ſignis cōſpiciat etſenſualitas eiuſdē ꝑ nature ꝓprietatē coaptetur mētali cognitiōi. ⁊ ſic ad diuīa extendHec ille. Et ẜm Augꝭ. de ꝟa religiōe. Sꝫuiſibilia dei a creatura mūdi ꝑ ea q̄ facta ſūtintellecta ꝯſpiciūt̉. ⁊ ſempiterna eiꝰ virtus ⁊diuītaſ. Et hec ē a tꝑalibꝰ ad eterna r̄greſſio⁊ ex vita veterꝭ hoīs in nouū hoīnem rematio. Hec ille. Quia iā ſenſualitaſ orote cooꝑat̉ cognitioni mētali. Hec reuelatioſenſibilis facta fuit moyſi cū de rubo ardenti dn̄s ſibi ſenſibilit̓ apparuit in ſubiecta creatura. ⁊ dixit. filijs iſrael dices. Ego ſum deꝰabraā iſaac ⁊ iacob. hͦ nomē mihi eſt ī eternIn hac reuelatiōe ſenſibili on̄dit dn̄s igneꝫdiuītatis. in qͣ verbū paternū on̄dit ſuā ſenſibilē denoīationē. in qͣ cōiungit eterna cumtꝑalibꝰ. ſpūalia corꝑalibꝰ. patriā exulibꝰ.dic̄. Ego ſum deꝰ abraā iſaac ⁊ iacob. Equit ſum. qꝛ eſſe meū eternū ⁊ īmutabiliQd̓ etiā on̄dit Ioh̓. viij. dicēs. An̄qͣꝫ afieret ego ſum. Et dic̄ Hieroni. ad MarctiDeꝰ qͥ exordiū nature nō hꝫ. v̓e nomē eſetie tenuit. Ego ſum deꝰ abraā iſaac ⁊deꝰ aūt ſum viuoꝝ nō mortuoꝝ. HEgo ſū deꝰ abraā iſaac ⁊ iacob. Ergo abraam iſaac ⁊ iacob viuūt. ſꝫ nō viuunt ī tepamutabilitate. nō exilij hꝰ calamitate. ſꝫ etnahereditate. qꝛ nomē hͦ mihi ī eternū eſt pices gͦ filijs ilrael. Ego ſum deꝰ abraā ſadeiacob. eos alliciēdo vt egyptū temporalu