CCIIIIFo.
Articulus ſecūdus.Ecūdo quidā tradūt aliqͣ ſigna caritatis iā roborate ſiue ꝓficientꝭ. EtꝘ licet multa ſint ſigna iſtiꝰ caritatꝭ. tn̄qͥnqꝫ ſufficiāt magꝭ vtiliora. Primuꝫ igit̉nū iā roborate ⁊ ꝓficientꝭ caritatꝭ eſt freuſta ꝯſcīe examīatio. nō ſolū de pectalibꝰ ſed etiaꝫ de venialibꝰ. Rō hꝰeſt. qꝛ ſic̄ caritas opponit̉ pctō mortali.ruor caritatis opponit̉ veniali. vt ip̄mat ab aīa. ne ſpūiſcō diſpliceat. qꝛ omfficinas mētis viſitat ⁊ mūdat. Und̓egj. li. moꝝ. ⁊ b̓n in ſer. de penth̓. Spūſs ꝓfecto monet. mouet ⁊ docet. monetriā mouet volūtatē. ⁊ docet rōem. necā pctīpaleaꝫ intra cordis qd̓ poſſidettaculū patit̉ reſidere. ſꝫ ſtatim igne ſubſſime circūſpectōiſ exurit. Hec ille. De qͦe Amb̓. ſuꝑ illd̓ Lu. xij. Ueni ignē mittere. Dicit ignē. qꝛ aurea vaſa dn̄ice domꝰmeliorat. fenū vero ꝯſumit ⁊ ſtipulā. Cumfrequēs examīatio ꝯſcīe ſit a ſpūſctō ꝑiē caritatꝭ. planū eſt qꝛ ip̄a eſt ſignū rote caritatꝭ q̄ oꝑit multitudinē pctōrū.cd̓m ſignū ꝓficientꝭ caritatꝭ ingenitecōcupīe diminutio. Rō huiꝰ ſigni eſt. qͥato caritas diligēs deū magꝭ augmētat̉.to magꝭ hō a ꝯcupīa tꝑaliū elongat̉. exqͦ ip̄a ꝯcupīa intātū diminuit̉. Un̄ Aug. inenchiri. dicit ꝙ minuit̉ ꝯcupīa creſcēte cariate donecveniat ad magnitudinē qͣ maioreſſe nō poſſit. Ubi aūt nō eſt caritas ibi reat cupiditas. regnat autē cupiditas qn̄eriū veri ⁊ boni expellit ⁊ ſaporē. Quat ſapor mali ſiue ꝯcupiſcētia in horiat̉. ⁊ qͣlit̓ ꝑ ſaporoſaꝫ ſapīam expeſat̄. Reqͥre infra itinere. vj. di. iiij. Terciūin charitatis proficientis eſt ſenſuumorum ſiue ſpiritualium vitalis exertitatio. Ratio iſtius ſigni eſt. qꝛ ſic̄ exercitaliū corꝑaliū ſignū eſt corꝑalis vite.tatio ſenſuū ſpūaliū ſignū eſt ſpūaSūt nāqꝫ qͥnqꝫ ſenſus interiores īſic̄ ſunt qͥnqꝫ ſenſus exteriores ī corſic̄ dr̄ in li. d̓ ſpū ⁊ aīa. ⁊ Gre. j. li. moꝝ.ſcit. Hab itare in corꝑe aīam ꝓbāt vitalesenſus. ita habitare in aīa ſpm̄ ꝓbat vita ſpiual̓ Illud ex viſu ⁊ auditu dinoſcit̉. iſtudaritate ⁊ alijs virtutibꝰ ꝓbat̉. igit̉ ex cariate ſiue dilectiōe q̄ eſt vita aīe ẜm Hugone de arra aīe ſenſus interiores viuificant̉ ⁊xercitant̉. iō ꝓfectꝰ interiorꝭ ſiue ſpūal̓ ex-
ercitatiōis ſignū eſt aug mētate dilectiōisq̄ oīa exercet in finē .i. ordinat. De hac exercitatiōe ſenſuū reqͥre ſupͣ di. iiij. Quartūſignū caritatis eſt ſtudioſa mandatoꝝ deiobſeruatio. Rō huiꝰ ſigni eſt. Quia obẜuatio mandatoꝝ vera ſine caritate fieri nō poteſt. Un̄ dn̄s dicit ſic. Qui diligit me ẜmonē meū ſeruabit. ⁊ pr̄ meꝰ dili. eū. ⁊ ad eū veniemꝰ ⁊ māſionē apud eū faciemꝰ. Qd̓ exponēs Grego. in omel̓. dicit ſic. In qͦrūdācorda venit ⁊ māſionē nō facit. qꝛ tꝑe temptatiōis ab eo recedūt. In qͦrundaꝫ cordavenit ⁊ māſionē facit. qͥa ſic amor ſiue caritas deitatꝭ eos penetrat vt ab amore tꝑe tēptatōis nō recedāt. Qualit̓ aūt caritate nōꝓficeret qͥ fontē dilectiōis in ſe hr̄et ⁊ iā aliqualit̓ guſtaret. Un̄ Augꝰ. dicit. Si tū quiverā requiē q̄ poſt hāc vitā ꝓmittit̉ querisetiā hanc int̓ amariſſimas vite hꝰ moleſtias ſuauē iocūdāqꝫ guſtabis ſi eiꝰ qͥ eā ꝓmiſitp̄cepta ſeruādo dilexerꝭ. Et ſic ptꝫ quartuꝫſignū caritatꝭ ꝓficientꝭ. Quintū ſignū caritatis ꝓficientis eſt diuinaꝝ veritatū manifeſtatio. Rō huiꝰ ſigni eſt. qͥa amor eſt ſignū cōmunicatiōis. ⁊ ideo amicꝰ reuelat ⁊cōmunicat amico ſuo ſecreta ſua qͣſi nō credens ea ponere extra ſe. ſed in eo qͥ eſt ſicutip̄e. Amicꝰ em̄ meꝰ eſt qͣſi alter ego. ait qͥdaꝫUn̄ Richar. lib̓. iiij. de ꝯtemplatiōe. ca. xvj.dicit ſic. Si vis noſcere qͥa ſubtilitas diuinarū reuelationū ſit manifeſtū diuine dilectionis indiciū. audi. iā nō dicā vos ſeruosinquit dn̄s. ſed amicos. qͥa omnia nota fecivobis que audiui a pr̄e. qͥa ex magnitudīediuine dilectiōis pendet modꝰ diuīe reuelatiōis. Et idē dicit ſic. Certū igit̉ ſignū tibi ſit ꝙ dilectū tuū minus diligis. ⁊ ab illominꝰ diligeris ſi ad theoricos exceſſus nōdū vocantē ſequi merueris. Ex qͦ ptꝫ ꝙ creſcente reuelatiōe creſcit ⁊ dilectio. Et ſignūquintū caritatis ꝓficientꝭ ptꝫ ſic.Articulus tercius.Ercio quidā tradunt quedā ſignacharitatis iam ꝑfecte ꝓut poteſt ꝑfici in via. Quia ſicut dicit̉ Prouerb̓.iiij. Iuſtorū ſemita qͣſi lux ſplendens procedit ⁊ creſcit vſqꝫ ad perfecta diem ſcꝫ ꝑfectecharitatis. Et ideo ſciendū eſt ꝙ in viatoribꝰ duplex ē ꝑfectio caritatꝭ. Una eſt neceſſitatꝭ ⁊ ſufficiētie. Alia ē pͥuilegiate ſctītatꝭ ⁊ excellētie. Has ꝑfectōes tāgit ꝓſꝑ li. iij.de vita ꝯtēpla. vbi dic̄ ſic. In hac vita ꝑfctī