De ſeptem itineribus eternitatis

ſunt illi qͥ ꝑfecte diligūt. qͥ volendo qd̓ vultdeꝰ nullis pctīs quibꝰ offendit̉ deꝰ acquieſcunt. ⁊ ſemꝑ ad v̓tutes hn̄das ſe extendūt.Perfectionē neceſſitatꝭ tāgit cū dicit. Quivolendo qd̓ vult deꝰ. ⁊ hanc hꝫ qͥcunqꝫ manet in charitate. ⁊ ad hāc ꝑfectioneꝫ inuitatdn̄s Deūt̓. xvj. di. Perfectꝰ eris ⁊ abſqꝫ macula corā dn̄o deo tuo Abſqꝫ macula criminali .ſ. ait glo. Perfectionē aūt excellētie tāgit Proſper cū dicit. Semꝑ ad ꝟ̓tutes habendas ſe extendūt. Un̄ bn̄ in epl̓a quadādicit ſic. Indefeſſuꝫ ꝓficiēdi ſtudiū ⁊ iugisconatus ad ꝑfectōem. reputat̉ ꝑfectio. Sꝫqꝛ apl̓s ad Rom̄. vij. dicit. Uelle mihi adiacet. ꝑficere aūt nō inuenio. iō plena caritasqͣlis erit in patria nullo mō in via hr̄i pōt.Propter qd̓ ſigna talis ꝑfecte caritatꝭ h̓ nōquerunt̉. ſed ſigna ꝑfecte caritatꝭ ꝓut in viahaberi pōt q̄runt̉. Eſt igit̉ notādū ꝙ ſignacaritatis ꝑfecte duplicit̓ cōſiderari pn̄t. qͥaquedā habent̉ ex actibꝰ exterioribꝰ. ⁊ q̄damqͣſi ex actibꝰ īterioribꝰ. ⁊ licet de vtriſqꝫ multa aſſignari pn̄t. tn̄ d̓ vtriſqꝫ qͥnqꝫ ad p̄ſensſufficiāt. Primū igit̉ ſignū extrinſecū caritatis ꝑfecte eſt ſi qͥs ꝓ ſalute ꝓximi morparatꝰ eſt. Ratio iſtiꝰ ſigni eſt qꝛ ſic̄ dic̄ Augꝰ. lib̓. de gra. ⁊ libe. ar. Parua caritas nonſufficit ad implēda magna mādata. vt ſuntmori ꝓ chriſto vel ꝓ fratribꝰ. ⁊ cetera hmōi.ſed reqͥrit̉ ad hoc caritas magna .i. perfectaUn̄ ſuꝑ epl̓am Ioh̓. dicit Augꝰ. Perfectacaritas hec eſt. vt qͥs ꝓ fratribꝰ ſit mori paratꝰ. ſicut ⁊ Orige. etiā exponit illud Cant̓vij. Aſcendā ad palmā dicit. Volūtas patiendi ꝓbauit qꝛ veracit̓ amauit. ⁊ tāto eratamor altior quāto patiēdi ꝓ eccl̓ia volūtaserat paratior. Hec ille. Et dn̄s Ioh̓is. xv.Maiorē hac dilectionē ⁊c̄. Signū igit̉ ꝑfecte caritatis eſt ſi aliqͥs paratꝰ eſt mori ꝓſalute ꝓximi. Scd̓m ſignū extrinſecū ꝑfecte caritatis eſt ſi inimicos diligit. ⁊ eis ꝓpter deū bene facit. Rō huiꝰ ſigni eſt. Quiaſicut dic̄ Hugo de arra aīe. Amor tranſformat amantē in ſil̓itudinē amati inqͣntū p̄t.nō ſolū qͣntū ad ſubſtātiā ſed etiā q̄ntuꝫ adoꝑatiōes arduas ⁊ difficiles. Cū gͦ deꝰ amatur. qͥ diligit inimicos ⁊ bn̄ facit eis vt ipſeoſtendit Math̓. v. di. Diligite inimicos veſtros. ⁊ bn̄ facite eis. vt ſitis ꝑfecti ſic̄ et pater vr̄ ꝑfectꝰ eſt. ⁊ hͦ nō poſſit fieri ꝑ quālibꝫdilectionē ſed ꝑ ꝑfectā. qꝛ dicit Augꝰ. in enchiri. ꝙ talis dilectio ꝑfectoꝝ eſt. ⁊ Orig. ſu

per Canti. dicit. In exhibitiōe pietatꝭ pbatur magnitudo amoris. iō illud verū eſt ſignū. diligere inimicos ꝓpter deū dilectumTerciū ſignū caritatꝭ ꝑfecte extrinſecueſt. ſi oīa aduerſantia gaudent̓ ſuſcipit ⁊ patiēter finit. Rō huiꝰ ſigni eſt. Quia caritasꝑfecta mentē ab amore huiꝰ vite qͣſi totaliauertit. ⁊ occidendo qͣſi inſenſibileꝫ redditqꝛ penas tꝑales ⁊ mortem ꝯtemnere facit.Un̄ Grego. omel̓. ix. dicit ſic. Fortis eſtmors dilectio. qꝛ ſic̄ mors corpꝰ interimſic caritas vite eterne ab amore tꝑaliū mentē auertit ⁊ occidit. Nā mentē quā ꝑfecte caritas abſorbuerit ad terrena foris deſideria velut inſenſibilē reddit. neqꝫ ſctūs quilibet nori ꝓ dn̄o potuiſſet in corꝑe. niſi pͥusa terrenis deſiderijs in mente mortuꝰ fuiſſet. Hec ille. Caritas em̄ omīa ſuſtinet. aitapl̓s. jͣ. ad Coꝝ. xiij. Un̄ apl̓i ibant gaudentes aꝯſpectu ꝯcilij ⁊c̄. Ex qͦ ptꝫ ꝟitas iſtiusſigni. Quartū ſignū ꝑfecte caritatꝭ extriſecū eſt. ſi om̄ibꝰ renūciare paratꝰ ſit. ⁊ ſequixp̄m. Rō huiꝰ ſigni eſt. quia ꝑfecta caritoīa rēnuit q̄ eiꝰ officiuꝫ impediūt. Un̄aoīa arbitratꝰ eſt vt ſtercꝰ vt dilectū lucrifaceret. Sed tꝑaliū ꝯcupiſcētia maxīe impedit officiū caritatis. Dicit em̄ Augꝰ lxxxiij.q. xxviij. ꝙ caritatis venenū eſt ſpes adipiſcendoꝝ tꝑaliū. ⁊ nutrimētū caritatꝭ eſt imminutio cupiditatꝭ. ꝑfectio vero caritatꝭ eſtvbi nulla eſt cupiditas. De hͦ dicit Gre. viili. moꝝ. c. ix. Sūt nōnulli iuſtoꝝ qͥ ad cōtēplandū culmē ꝑfectōis dū ad altiora inteus appetūt. exteriꝰ cūcta derelinquūt. qͥ relhabitis ſe nodāt. gl̓ia honorꝭ ſe expoliāt. qͥdeſiderioꝝ internoꝝ aſſiduitate ſe affligūt.de exterioribꝰ hr̄e ꝯſolationē nolunt. quibꝰpaulꝰ dic̄. Mortui eſtis ⁊ vita vr̄a abſcōdita ē ī d̓o. Hec ille. Et ſic pꝫ ꝙ renūciare oīa⁊ ſeqͥ xp̄m. eiꝰ voluntatē faciēdo ſignū eſtfecte caritatꝭ. Un̄ Io. pͥ. ca. c. ij. dicit. Qui ẜuat verbū dei vere in eo caritas dei ꝑfectaeſt. Quintū ſignū ꝑfecte caritatꝭ extrinicū ē. ſi nihil aliud qͣꝫ ſolū deū timuerit. Rōhuiꝰ ſigni ē. qꝛ ſic̄ dicit Io. j. epl̓a. c. iiij. Perfecta caritas foras mittit timorē. Qd̓ exponēs Gilbertꝰ porreta. ẜ. xviij. dicit ſic. Cartas ꝓximi caret liuore. ſed caritas xp̄i carcitimore. Hec em̄ nihil penale hꝫ. timor aupenaꝫ hꝫ. gͦ in xp̄i caritate nō erit timor nifilialis. Quid em̄ timebit charitas veteresoffenſas. qꝛ multitudinē pctōꝝ oꝑit caritas