F6.
CCIII
pignitatē vt ſi forte tāti meriti ſit vt affectꝰfficialis trāſeat in rōnalē. vt quē cepimusigere qꝛ nobis gratus. diligi incipiat̉ qꝛrtibꝰ adornatꝰ. ⁊ retributio ẜm rōnē nōfectū impendat̉. ſed ⁊ deſideriuꝫ quoipn̄tia deſiderat̉. vel actꝰ qͦ ip̄a pn̄tiacōbarat̉ rōnē ſequat̉ nō affectū. Iſte qͦꝫ afijs qͥ hoīeꝫ ſine alterius cauſe reſpectunte cōplectit̉ ꝑ oīa temperet̉. Ab iſto affectu multū differt affectio caritatiua. quiaiſta q̄rit q̄ ſua ſunt. ꝑ caritatē aūt ſingl̓a ſūtoīm. ⁊ oīa ſinguloꝝ. qꝛ nō q̄rit q̄ ſua ſūt. aitrego. xxviij. li. moꝝ. Quartꝰ eſt affectꝰnalis. de qͦ Hugo ibidē ſic di. Rōnal̓ afus h̓ eſt qͥ ex ꝯſideratione aliene ꝟtutisrit̉. vicꝫ cū ocul̓ nr̄is cuiuſlibꝫ ꝟtus veltas explorata vl̓ fama diuulgata mēteꝫnoſtrā dulcedinis ſuauitate ꝑfundit. SedHic ē affectꝰ qͥ nos audita triumphalipaſſiōe. ſuauiſſima cōpungit deuomemorabiles actus p̄cedentiū qͣſiulis delectabili meditatiōe depingitximi dilectionē ꝯtēplatis eiꝰ virtutit ꝓpter qd̓ ꝯſtat hūc affectuꝫ eſſeEtem nō modicū v̓tutis indiciūamor v̓tutis exqͦ ad actū ꝟ̓tutis excitur. Hec ille. Ab iſto affectu differt affectio caritatiua. qꝛ iſta rōne mediāte ab exēs exterioribꝰ orit̉ ⁊ excitat̉. Affectio veroatiua a ſpūſctō ad amādū etiā pctōresimat̉. ⁊ bonoꝝ exēplis multo dulciꝰ afvtptꝫ ꝑ apl̓m vl̓ ꝑ alios ſctōs Quinē affectꝰ ſpūalis. ſic dictꝰ. qꝛ vel a ſpū ītit̉ vel a ſpū orit̉. vel a ſpū inſpirat̉. Et h̓affectꝰ eſt triplex. qꝛ qn̄qꝫ īmittit̉ a ſpū maligno. qn̄qꝫ orit̉ a ſpū hūano. ⁊ qn̄qꝫ inſpirat̉aſpū diuīo ⁊ ſctō. A ſpū maligno affectꝰ immittit̉ vt dicit Hugo ibidē qn̄ inclinat aliid vicia. Illo affectu maligno filiꝰ daprobe in ſororꝭ exarſit amplexꝰ. Iſtūqꝫ affectū miſit in cor iude vt dn̄m traderetfectu inclinat ad queqꝫ turpia. Un̄Spūs inqͥt fornicatiōis decepit eosexauteꝫ affectio caritatiua differat ab illopſanū eſt. qꝛ ab illo ꝯͣriat̉. a ſpū autē hūanota ex innata ingenuitate qͣꝫ ex ſtudioſa ⁊ exercitata exqͥſitione oriunt̉ qn̄qꝫ affectꝰ amoad ſummū bonū diligendū. qd̓ ē ſūmeetibile. ⁊ ſūt ſimillimi affectōi caritatiuebratuite. Nā ſi accipiat̉ gradꝰ maximꝰtatꝭ. qͥ (teſtāte veritate in euāgelio) ē vtaniam ſuā ponat qͥs ꝓ amicis ſuis. ſimileꝫ
gradū expuris naturalibꝰ inueniunt̉ multi aſcendiſſe. Un̄ Augꝰ. li. j. de ci. dei. c. xviijnarrat ꝙ multi vtilitatē reipublice ꝓprie vite p̄ponebāt. Et exēplificat de hͦ. xviij. li. ca.xviij. Et Tulliꝰ lib̓. jͣ. de officijs dicit ꝙ duoerāt p̄cepta platōnis volētibꝰ reipublice ꝓdeſſe. Primū vt vtilitatē ciuiū ſic tueant̉ vtq̄cūqꝫ agāt ad eā referāt. obliti comodoruꝫſuoꝝ. Scd̓m p̄ceptū fuit vt totū corpꝰ reipublice curēt pͥncipalit̓. nedū aliquā partētueant̉ reliqͣs deſerāt. Aſpū aūt diuīo affectus caritatis infundit̉. vt patebit. qͥ licet inmultꝭ differat a p̄dictꝭ. in multis tn̄ ꝯuenitcū eis. ꝓpter qd̓ difficile ē diſtinguere interiſtas affectiōes .ſ. caritatiuā. naturalē ⁊ acqͥſitā ꝓpter ſil̓itudinē actuū ſuoꝝ Et tn̄ iſtihabitꝰ differūt. qd̓ certū eſt pͥmo qͣntuꝫ adoriginē. qꝛ caritas gͣtuita a ſolo deo ſuꝑnaturalit̓ infundit̉. Un̄ ad Ro. v. Caritas d̓idiffuſa ē in cordibꝰ nr̄is ꝑ inhabitāteꝫ ſpm̄ſctm̄. Illa autē .ſ. natural̓ ꝑ naturā cū hoīenaſcit̉. ⁊ altera ꝑ exercitiū acqͥrit̉. Scd̓odifferūt qͣntū ad ſubſtātialitatē. qꝛ caritasgratuita ē viuificatiua. purior et feruētior.qꝛ nunqͣꝫ eſt ſine ſpūſctō qͥ dat̉ in ea. neutraaūt aliaꝝ viuificat. Tercio differūt qͣntūad formalitatē. qꝛ caritas gͣtuita alias ꝟtutes vl̓ habitꝰ informat ⁊ ꝑficit. vt dic̄ Amb̓.Utriqꝫ aūt illoꝝ manēt informes ⁊ īꝑfectiſine iſta. Quarto differūt qͣntū ad finiscapacitateꝫ. qꝛ caritas gͣtuita ſpm̄ hūanū aculpa educit. in grām ꝯducit. ⁊ deo vnit. etgaudio ꝑhenni ⁊ iubilatiōe ꝯſūmat ⁊ perficit. Unde Rabanꝰ in quodā ſermone dicit ſic. Caritas ſiue amor diuinuſ eſt ignisin meditatione. mentē purificās a ſordibꝰviciorū. Lux eſt in or̄one. mentē irradiansclaritate virtutū. Mel eſt in grārūactione.mentē dulcorās dulcedine diuinorū beneficiorum. Uinū eſt in cōtemplatione. mentem inebriās iocunda delectatione. Soleſt ineterna beatitudine. mentē clarificansſereniſſimo lumine ⁊ ſuauiſſimo calore exhilarans ineffabili gaudio. in ꝑhenni iubilatione. Hec ille. Nullū iſtorū poteſt perficere ſine charitate. nec naturalis amor necacquiſita dilectio. Bern̄. ſuꝑ Canti. ſermo.l. ſic diſtinguit dicēs. Eſt affectio quā caroſiue natura gignit. Eſt affectio qua caro regit. Eſt affectio quā ſapīa cōdit. Hec vltīapͥmā illumīat. ſcd̓am remunerat. pͥma qͥdeꝫeſt dulcꝭ. ſed turpis. ſcd̓a ē ficca. ſꝫ fortꝭ. ter-