Druckschrift 
2 (1495)
Entstehung
Seite
CXLIXr
Einzelbild herunterladen
 

Fo.CXCIX

naturale ad ea pͥncipia que primordialiterſcimꝰ. ſed lumē naturale infallibilit̓tes pͥncipioꝝ naturales oſtēdit. Itnuꝫ intellectꝰ ſuꝑnaturales veritatester oſtēdit. Unde intellectꝰ ſic acceverꝰ ⁊ neceſſariꝰ ꝯtemplatiōis graQuint gratꝰ aſcēdendi ad eternacmnplādi ẜm eū eſt intelligentia. Eſtntelligētia vt ibidē dicit̉ ea vis animemediate ſupponitur deo. cernit quippep̄m ſup̄mū verū ⁊ incōmutabile. Et infradicit ſic. Intelligētia eſt vis anīe qua de diuinis qͣntuꝫ homini poſſibile eſt cognoſcit̉leſtia archana penetrāda. que vt dicitciꝰ paucoꝝ eſt hominū. Ex qͦ patet̉ ꝙlligētia excellit intellectū in ſua actioneea differt. ⁊ ꝙ eſt ꝑfectior gradꝰ cōtemonis. Ꝙ etiā Rich̓. videt̉ ſentire. qͥ lib̓.de ꝯtemplatiōe. c. iij. dicit ſic. Per inentiā ſiquidē ſinus mentꝭ in immēſuꝫdit̉. ⁊ ꝯtemplātis animi acies acuit̉.ax ſit ad intelligibilia cōp̄hendenda.cax ad ſubtilia penetranda. Et nunqͣꝫplatio pōt eſſe ſine viuacitate intellie. Sequit̉. Etiā quotiēs ꝯtemplātisius dilatat̉ ad ima. quotiēs eleuat̉ adma. quotiēs acuit̉ ad ſcrutāda. qͦtiensitate mira ⁊ pene abſqꝫ mora rapit̉ permera. ex quadā vi intelligētie hoc eſſeibitat̉. Hec ille. Sextus gradꝰ conlationis ſiue aſcendēdi ad eterna ẜmictū eſt in ſapiētia. que ſequit̉ intelligenſicut dicit idē. vt viſio mētis eſt inteltia ſic mētis guſtus eſt ſapiētia. Illapiat̉. iſta guſtat ⁊ delectat̉ Sed hicnotādū eſt ꝙ ſapīa quedā eſt que acqͥſita eſt ꝑ ſtudiū humanū que ē virtꝰ intellectualis. De qua loquit̉ ph̓us in metaphiſiaſua. Et hec ꝑ rōnis inueſtigationeꝫ inqͥrit rectū iudiciuꝫ de diuinis. ⁊ actꝰ intelletiuales ⁊ om̄es oꝑatiōes anīe ꝑficit. ẜm eūſnatū poteſt. Quia ſic̄ dicit Seneca ī epl̓at. Sapiens ad oēm incurſuꝫ inuictꝰ ⁊ intentus eſt. Nā ſi pauꝑtas. ſi luctus. ſi ignonſinia. ſi dolor impetū facit. rō tamē refertintrinſecꝰ. ⁊ cōtra illa ibi. et inter illa ſapiēsplenus eſt gaudio ⁊ incōcuſſus. cū dijs expers viuit. Hec ille. Ideo pōt dici aliquisbradus ꝯtemplatiōis. Alia eſt ſapientiaq de ſurſum eſt infuſa. vt dr̄ Iaco. iij. Et hͦeſt donū ſpūſſancti. Et ad iſtā nō ſoluꝫ ꝑtipet em iudiciū rectū ꝯtemplare diuina ſed

guſtare ⁊ regulare hūanos actꝰ excellentiori modo qͣꝫ ſapīa q̄ eſt virtꝰ intellectual̓. vtpote magis de ꝓpinquo deū attingēs. ⁊ experiens ꝑ quādā vnionē ſpūs ⁊ aīe ad ip̄mvt directa ꝑ regulas legꝭ eterne. De iſta ſapientia loquēs Bern̄. lib̓. de amore dei dic̄ſic. Sapiētia a ſapore dicit̉. ſapor autē iſtein guſtu quodā eſt. Guſtū aūt illū nemo exprimere pōt nec etiā ille qui meret̉ guſtare.ſed dicere p̄t. Guſtate ⁊ videte qͦniā ſuauiseſt dominꝰ. Hoc guſtu ẜm apl̓m guſtat̉ deiverbuꝫ. guſtant̉ etiā diuitie ſeculi venturi.Et ſequit̉. Hic guſtꝰ ſi defuerit ſolus. omnes alij ſenſus ſcꝫ ſpūales qͣttuor langueſcunt. Guſtū autē ſequit̉ quedā ſaporꝭ dulcedo. quā in interiori ſuo ſentiēs anīa quodā modo ſingulari q̄ ſuſcipit cūcta diſcernit ⁊ diiudicat. ſeqꝫ ⁊ om̄es ſenſus vegetat ⁊cōfirmat ſcꝫ interiores. Hi ſunt gradꝰ cōtemplationis ẜm illū.Articulus quartus.D hos gradꝰ ſiue ſpecies ꝯtemplationis ſupͣdictoꝝ doctoꝝ qͣi omniūalioꝝ doctoꝝ gradꝰ ⁊ ſpecīes ꝯtemplatiōis mediate vel īmediate pn̄t reduci.vt ptꝫ de ſex gradibꝰ ꝯtemplatōis origeniſ.quos declarat ſuꝑ Canti. ij. c. vbi dicit ſic.Contēplatorē verū ⁊ iubilatorē certū te iudico ſi pͥmo ꝑficiat te actio. Hic Origꝭ. ſubtiliter ꝯſiderat ꝙ vbi vita actiua terminat̉⁊ ꝑficit̉. ꝙ ibi vita ꝯtemplatiua ordinate inchoatur ⁊ gradatim ſurſum tendit ⁊ ꝓficit.donec in viſionē intuitiuā ꝯſummat̉. Und̓ꝓprie loquēdo de ꝯtemplatiōe. ꝑfectio actionis nō eſt gradꝰ ꝯtemplatiōis. ſed pōt dici ſtatus quidā reſultās a ſumma ꝑfectiōevite actiue q̄ neceſſario p̄cedit tanqͣꝫ diſponens potētias ꝯtemplatiuas ad actꝰ ſuosnō impeditos ſed ꝑfectos. Grego. vj. moꝝ.dicit ſic. Qui arcē ꝯtemplatiōis aſcenderedeſiderāt pͥus neceſſe eſt vt in oꝑe actionisꝑfecte ſe exerceāt. Et ꝓ tanto dicit̉ gradusꝯtemplatiōis. Scd̓o. ẜm Origꝭ. verꝰ cōtemplator es ſi in te eſt ſenſuū exterioꝝ retentio ſiue retractio ad īteriora ⁊ collectioeoꝝ in vnū. Hoc em̄ eſt greges .i. ſenſus beſtiales minare ad interiora deſerti ꝑ itinera eternitatis. ait Uercell̓. Hoc fit qn̄ inuiſibilia dei a creatura mūdi ꝑ ea q̄ facta ſuntintellecta ꝯſpiciunt̉. ⁊ ſempit̓na virtꝰ eius ⁊diuinitas. Hec eſt ſic̄ dicit Augꝰ. li. de verareligione a tꝑalibꝰ ad cterna regreſſio. ⁊ ex