De ſeptem itineribus eternitatis

⁊ cū apl̓o paulo cōuerſatōeꝫ in celis habeat. vt cū Psͣ. dicere poſſit. Ecce elōgaui fugiens. ⁊ māſi in ſolitudine. Qd̓ verbum exponēs Bern̄. ſuꝑ Cantic̄. dicit ſic. Nō fuitꝯtentus exire niſi et longe ſe faceret vt qͥeſcere poſſet. ⁊ ſi trāſiliſti carnis oblectamenta vt minime iā obedias cōcupiſcēcijs eiꝰ.nec tenearis illecebris ⁊ curis. ꝑfęciſti ⁊ ſeparaſti te. ſed nōdū te elongaſti. niſi ⁊ irruentia vndiqꝫ fantaſmata corporeaꝝ ſimilitudinū trāſuolare mentis puritate p̄ualeas. Hucuſqꝫ noli tibi promittere requiem.Erras ſi circa te inuenire eſtimas locuꝫ ſecretū quietis ⁊ ſolitudinis. ſerenū luminis⁊ habitaculū pacꝭ. Hec Bern̄. Sed nota ꝙ hec ſolitudo meditatiōis in mente eſthumana. vt dicit Grego. iiij. moral̓. vbi dicit ſic. In ſolitudīe manere eſt a ſecreto cordis terrenorū deſiderioꝝ tumultꝰ expellere. ⁊ in vna intentiōe eterne patrie amoreꝫintime quietꝭ anhelare. Sequit̉. A tumultu rerū temꝑaliū magnū quendaꝫ ſeceſſumpetierat. quietā mentē. in qua tanto veriusdeū cerneret. quāto hunc cū ſe ſolo ſolū inueniret. Hec ille. Un̄ Psͣ. manens in ſolitudine illa ait. Expectabā eum qͥ ſaluū mefecit a puſillanimitate ſpūs et tempeſtate.In qͥbus ꝟbis dicit ſe ꝓpheta a duobꝰ malis liberatū in ſolitudine. q̄ cōſueuerūt impedire ambulātes in tenebris eternitatis.ſcꝫ a puſillanimitate ſpiritus ⁊ tempeſtate.Primū eſt interiꝰ. ſcd̓m eſt exteriꝰ. Primū ſcꝫ puſillanimitas ē ex defectu fidei exquo omīa interiora impedimēta oriunt̉. qꝛſpūs ſine fide infirmꝰ eſt vſqꝫ ad mortem.Ab hac puſillanimitate in ſolitudīe tm̄ ſaluatus fuit. vt dicat. Quoniā in te eripiar atemptatiōe. ⁊ in deo meo trāſgrediar murū. Qd̓ Grego. exponens. xvj. moral̓. dicitMurus eſt om̄e qd̓ itineri nr̄o obijcit̉. ſedmurū trāſgredimur. cū p̄ amore illius obiecta omīa in mūdo calcamꝰ. Scd̓m ſcꝫtempeſtas eſt ex defectu charitatꝭ. ex qͦ oriunt̉ impedimēta itinerantiuꝫ ab exteriori.qꝛ omīs tempeſtas exterior frequēter generat interiorē niſi aſſit charitas q̄ oīa ſuffert. Ab hac tēpeſtate in ſolitudīe pͣs tm̄ liberatꝰ fuit vt diceret. qm̄ in ſolitudine expectabam ꝑfecit pedes meos tanqͣꝫ ceruorū.Qd̓ Grego. xxviij. moꝝ. exponēs dicit. Electorū mentes cerui dicunt̉. dū queqꝫ q̄ in hͦmūdo obuiantia obſiſtere ſibi ꝯſpiciūt. cō-

templatiōis ſaltu trāſcendūt. ⁊ more ceruorū deſpectis terrenarū rerū ſentibꝰ in ſupna .i. eterna ſe euehunt. Hec ille. Igit̉ i hacmeditatiōe ſolitaria ſola cū ſolo ſecure manet a tꝑalibꝰ abſcondita eternis veritatibꝰmeditatiōe fidei ⁊ charitatꝭ feruore viuificata ⁊ ſtabilita. Qd̓ etiā Hugo lib̓. iij. de archa Nōe on̄dit dicēs. Si ꝑ ſtudiū meditationis aſſidue cor noſtrū inhabitare cepermus. iā quodā mō temꝑales eſſe deſtitim⁊ qͣſi mortui mūdo facti. intus cū deo viuimus. tūc quicqͥd fortuna extra molit̓ facꝯtemnimꝰ. qꝛ ibi fixū eſt noſtrū deſiderivbi mutabilitati nō ſubiacemꝰ. Ecce iā ſtudioſa mentꝭ meditatio intantū ſe exercuitꝫꝑfecit ꝙ in ꝯtemplationē trāſiuit. Et hoc ēqd̓ dicit Richar. lib̓. j. ca. iiij. ſic. Ueritateꝫmeditationē diu queſitā tandē inuentamens ſolet cum auiditate ſuſciꝑe. mirarcū exultatiōe. eiuſdē quoqꝫ admiratōi diutius inherere. ⁊ hͦ eſt iā meditādo meditationē excedere. ⁊ ꝑ meditationē in ꝯtēplationē tranſire. ſicut etiā cogitatio qn̄qꝫ in meditationē trāſit. Hec ille. Ex his apparerepōt quō ſpiritꝰ humanꝰ ꝑ meditatōnē eternorū a temꝑalibꝰ recedit ⁊ eternis inheret.vt dicat eū apl̓o. Nr̄a ꝯuerſatio in celis eſt.ad Philip̄. iij. ⁊ cū Psͣ. Tranſiuimꝰ ꝑ igneꝫ⁊ aquā. ⁊ eduxiſti nos in refrigeriū.Diſtinctio ſeptima.Eptimo videndū eſt qualit̓ ſpiritꝰhumanꝰ ad venienduꝫ ꝑ iter ſtudioſe meditatiōis ad intrinſecū ⁊ et̓num dn̄i ieſu ſecretū. ab ip̄o dulcit̉ inuitat̉.dicente Canti. ij. Surge ꝓpera amica meacolūba mea. formoſa mea ⁊ veni. Cuiꝰ inuitationis ſubiūgit allectiuuꝫ di. Ueni.iā eſt itinerādi optata facilitas. Iā em̄ imber cure temꝑalis diſtrahentꝭ ⁊ impedientis ambulātes in itinere meditatiōis abijt⁊ receſſit. ⁊ qꝛ pluuia eſtiualis deſcēdit. ⁊ venit in vellus virgineū. colligēdo diſperſiones meditationum. ad cōgregantꝭ patrisvnitatē. ⁊ ſimplificatā et̓nitateꝫ. Dicit ergaīam inuitādo O amica mea ꝓpter medtatiōis tue amoroſaꝫ aſſiduitatē q̄ eſt incetiua amorꝭ. qꝛ in ea exardeſcit ignis. ait psQd̓ Hugo li. iiij. de archa noe exponēs dicit. Sicut ligna ignē nutriūt. ſic cogitationes ſiue meditatiōes deſideris paſcūt. qte