Fo.

CXCIII

nuncios recipimꝰ huic ſane negocio ſubẜnit om̄is ſacra lectio. ſagaxqꝫ meditatio. Alnj nanqꝫ legētibꝰ alij meditātibꝰ diuinorūſecretoꝝ internuncij occurrūt qͥ dilecti noſtri ad nos mādata ꝑferunt ⁊ de ſingul̓ inſtruunt. Nō em̄ decet amātes mutua ſtudia mutuaqꝫ in alterutrū deſideria neſcire.neqꝫ ſufficit eſtuanti anīe. ardentiqꝫ deſideelaudire. Obſecro gͦ manda remannciꝰ medius inter nos diſcurrat. qͥſingulis inſtruat. doceat me nō ſolūjtum meuꝫ. ſed ⁊ de ſtatu tuo. doceatapud te ſit. vel qͥd tibi de me placuerit.e. Sed qual̓ differētia inter nunros ⁊ falſos ſit. ⁊ quō cognoſcamusRich̓. lib̓. v. ca. ij. di. ſic. Diuinꝰ nunciꝰlubio eſt ꝑ quē diuine volūtatis benecitū cognoſcimꝰ. ꝑ quē ad eternorū cōonē illumīamur. ꝑ quē ad eternoꝝ deiū inflāmamur. Hec ille. Ex qͦ ptꝫ iſtoiunciorū differētia. Nunciātes em̄ nob̓int̓ cōtra dei voluntatē vel de mūdanisvel de his q̄ ſunt carnis ſunt falſi nuncij q̄carnis ſunt ſentiētes. qꝛ caro ⁊ ſanguis reuelauit eis. Alij vero ſapiūt q̄ dei ſunt. quiapater reuelauit eis. gͦ ex fructibꝰ eoꝝ cognoſcetis eos. Prouerb̓. xxv. Aqua frigida aīefitienti. bonꝰ nunciꝰ de terra longinqͣ. SꝫBern̄. ſuꝑ. xxxiij. ſuꝑ Canti. alit̓ diſtinguitinter allocutionē diuinā ⁊ meditationē humanā. di. ſic. Sunt quedaꝫ vba nr̄i ſponſiad nos noſtre meditatōes de ip̄o ⁊ de eiuspl̓a. elegantia. potētia ⁊ maieſtate. ⁊ non ſolū hec ſed ⁊ cū ver ſamꝰ auida mēte teſtimonia eius ⁊ iudicia oris eiꝰ. ⁊ in lege eius memur die ac nocte. ſciamꝰ ꝓcerto adeſſeſſuꝫ. atqꝫ alloqui nos. vt nō fatigemurlaboribꝰ. ſermonibꝰ delectati. Tu ergo cuꝫalia volui anīo ſentis. nō tuā putes coionē ſed illū agnoſce loquentē qͥ apudꝓhetā dicit. Ego qͥ loquor iuſticiā. Sequitur. Si ſil̓ia em̄ ſunt cogitata nr̄e mentisſerionibꝰ veritatꝭ in nobis loquentis. necfacile qͥs diſcernit qͥd intus cor ſuū portat.qd ve intus audiat. niſi qͥ prudent̓ aduertit dn̄m in euāgelio loquentē. Quia de corue exunt cogitatōes male. ⁊ illud. Quid cobitatis mala in cordibꝰ veſtris. ⁊ loquit̉ mēdaciū qui de ꝓprijs loquit̉. Apl̓s aūt. Nonſumus ſufficiētes inquit cogitare aliqͥd exnobis tanqͣꝫ ex nobis. ſubaudis. bonū. ſedvett i ia nt. a ex. pea eſt Sequit̉ Cī ergo

mala in corde verſamꝰ. nr̄a cogitatio eſt. ſibona. ſermo dei eſt. Illa cor noſtruꝫ dicit.hec audit ſi bona ſunt. Audiā ait ꝓpheta qͥdloquat̉ in me dominꝰ deꝰ. qm̄ lo. pa. in ple.ſuam. Itaqꝫ pacē. pietatē. iuſticiaꝫ deus innobis loqͥtur. nec talia nos cogitamus exnobis. ſed in nobis audimꝰ. Ceterū homicidia. adulteria. furta. blaſphemias. et hisſil̓ia de corde exeunt. nec illa audimꝰ ſed eadicimus. Seqͥtur. Fiunt tamē qn̄qꝫ ī cordibus immiſſiones ꝑ angelos malos. vt incorde iude miſit diabolꝰ ⁊c̄. nec talia de corde exeunt ſed ei immittunt̉. Quid auteꝫ inhis tribuat̉ cordi. vl̓ quid hoſti. ⁊ quando.incertū eſt mihi. ſed hͦ quidē ſine periculo ēSed ſane aliud eſt vbi ꝑiculoſe īmo dānabiliter errat̉. atqꝫ vbi certa regula p̄figit̉. neqd̓ dei eſt in nobis. demꝰ nobis. putantesverbi viſitationē. noſtrā cogitationē. Quātū ergo diſtat bonū a malo. tātuꝫ diſtāt iſtaduo a ſe. qͦniā nec de verbo malū. nec de corde exit bonū. niſi forte qd̓ prius de v̓bo cōcepit. Sciant em̄ inimici gr̄e abſqꝫ gratia.nec ad cogitandū bonū ſufficere cor humanū. ſed ſufficiētia eiꝰ ex deo eſt. Et ſciāt qͥ cōgitant bonū vocē dei eſſe. nō cordis proleꝫexiſtere. Uide autē qͦniā verbū dei qd̓ egreditur de ore d̓i nō reuertit̉ ad eū vacuū. ſedꝓſperatur. et facit om̄ia ad q̄ miſit illud. vdicere poſſis. ⁊ tu gr̄a dei in me vacua nonfuiſti. Sequit̉. Felix mens cui indiuiduꝰcomes vbiqꝫ ſe affabilē p̄bet. cuiꝰ indeſinēter oblectata ſuauitate facundie. a carnismoleſtijs ⁊ vicijs ſeſe vendicat. omni horaredimēdo tempꝰ a diebꝰ malis. quoniaꝫ talis nō ꝯturbabit̉ ſicut dicit ſcpͥtura qͥcquidacciderit ei. Hec oīa Bern̄.Diſtinctio ſexta.Exto videndū eſt qualit̓ ſpiritꝰ noſter in itinere ſtudioſe meditatiōisintrinſecū ſecretū. eternū maneriuꝫdn̄i ieſu ingredi conatur. Circa qd̓ notandū eſt ꝙ cū verbū eternū ſe ſpiritui nr̄oin meditatiōe ſua qͣſi quendā viatorē iocūdiſſimis ꝯfabulationibꝰ aſſociet. ip̄m de tēporalibꝰ abſtrahendo. de eternis inſtruendo. ad eterna inuitando. vt ex p̄dictis patere poteſt. ideo neceſſe eſt vt ſpūs noſter tēporalia fugiat. qꝛ ex hoc eternis appropinquat. ⁊ ad interiora deſerti cū moyſe ītrat.vt de eternis audiat. in ſolitudine meditationis aſſidue ꝑmaneat. in eterna introeatxx 3