Fo.CXCII

¶Uan̄ Bern̄. ſermone. xlvj. ſuꝑ Canti. diqi Quotiēs legis vl̓ audis verbū eternuꝫam ꝑiter colloqͥ. ⁊ ſeinuicē intueri. noaginari corporeas voces. vel apparereporeas imagines. qꝛ hec locutio ꝟbi eſtoni. ⁊ reſpōſio anīe eſt admiratioactione. Hec Bern̄. Sed qꝛ Greoij moꝝ. dicit. Uox aīe ꝑ diſtincta ꝟ̓ba ſeicat dū ſe ꝑ innumeros modos admiqis format. Ideo notādū eſt ꝙ anīa ſipūs humanꝰ ẜm diuerſa deſideria ⁊ dimodos admiratiōis diuerſimodequit̉ in ſuis meditatiōibꝰ. Qui licꝫniti. tn̄ ad ſeptē reducunt̉. Qn̄qꝫū animꝰ alloquit̉ vt deū fideliter orantqn̄ in meditatiōibꝰ ſuis deſideria ſuain vera fide ⁊ ſincera charitate ſoli deo exhiſoli deo debet̉. Matth̓. iiij. Domituū adorabis. ⁊ illi ſoli ſeruies. Ueratores ſunt qͥ eū in ſpū ⁊ veritate adIoh̓. iiij. Ita ꝙ ꝯcordat cultꝰ exteririori. Soli aūt deo ſeruit̉ cū totꝰ hoin deū ꝑ intentionē ordinat̉. Ut crevehemēter admirādo. vt qn̄ cū ſtupontꝭ diuinoꝝ operū ⁊ ꝑfectoꝝ magnidinē rimat̉. ꝑ gradꝰ admiratiōis aſcēdendo vſqꝫ ad mētis exceſſum. ait Richar. lib̓.v. ca. xv. vt clamet cū apl̓o. O altitudo diuirū ſapiētie ⁊ ſcīe dei ⁊c̄. Et pͣs. Ꝙ magniata ſunt oꝑa tua dn̄e. Ut pr̄em confident̉̓ dep̄cando. vt qn̄ deſideria filialis neceſſitatis ad paternā ꝯfidentiā humilit̓ clacēdo. Pr̄ nr̄ qui es in celis ⁊c̄. In qͦpetitiōes nobis neceſſarie includūt̉go. xv mora. dicit. Uera poſtulatio nōeſt in vocibꝰ oris ſed in cogitatiōibꝰ cordisUalentiores voces apud ſecretiſſimas aures dei nō faciūt v̓ba nr̄a ſed deſideria petUt donū hūiliter honorādo. vt qn̄tilē reputās ẜuū nihil boni ſibi aſcribit. ſed om̄ia a dn̄o largitore oīm ſe gratisreciꝑe cognoſcit. Un̄ Grego. xvj. moral̓. ditit ſicrecitās illud Psͣ. Dixi dn̄o deꝰ meusts tu qm̄ bonoꝝ meoꝝ nō eges. ⁊ dicit. Talis vere nob̓ dn̄s eſt qͥ bono ſerui non indipet. ſed bona cōfert. Ut iudicē horribiliter timendo. vt qn̄ trepidis deſiderijs reatu ⁊ infirmitatē ꝓpriā cū cōfidentia infinitemūſcōie inſinuat. dicēs illud Iob. x. LoqͣrIn amaritudine anīe mee. vbi dicit Grego.Amaritudo pn̄tis pn̄ie extinguit ſuppliciaſequētis ire. qͣre cōfidenter dicit. Noli me

ꝯdemnare. Si autē dicis. nō ꝯdēnabo te.ergo indica mihi cur me ita iudices. Rn̄dꝫdicens ꝑ apl̓m. Cū a dn̄o iudicamur corripimur. vt non cū hoc ſeculo damnemur.Ut ſociū familiarit̓ cōfabulando. vt qn̄anīa diuina allocutiōe refecta ecōuerſo ſeip̄am cū gr̄arūactione in feruore deſideriorū ſocialit̓ ſe exhibet. ⁊ familiarit̓ ſe alloq̄ntem alloquit̉. Ꝙ autē ſocietas poſſit eſſe inter deū ⁊ anīam. dicit apl̓s .j. Corinth̓. j. ſic.Fides eſt ꝑ quā vocati eſtis in ſocietateꝫ filij eius. ⁊ pͥma Ioh̓. jͣ. ca. Si in luce ambulamꝰ ſicut ⁊ ip̄e in luce eſt. ſocietatē habebimus adinuicē. Ꝙ autē mutuo ſe ⁊ ſocialit̓alloquant̉ ptꝫ ſupra. vbi d̓r. ꝙ deꝰ qͣſi viatoritinerantibꝰ ſeſe aſſociat. ⁊ iocūdiſſimis cōfabulationibꝰ ſuis a labore vie releuat omnē hoīem ⁊ cōmutat ⁊c̄. Ut ſponſuꝫ dulciter ſuſurrādo. vt qn̄ p̄ magnitudine amoris occulta ⁊ intima deſideria nec ad plenūformare valet nec plene exprimere. Cū em̄dominꝰ deus cū anīa ſuſurret vt ſupͣ dictūeſt. neceſſe eſt vt anīa cū deo ſuſurret. Suſurriū autē diuinū vt ait Grego. v. moꝝ. eſtcū anīam tā intima inſpiratiōe alloquit̉ vtꝑ os carnis exprimi nō poſſit. Sic ⁊ ſuſurrium aīme eſt. vt cū ad intima ſua reductafuerit ꝑ diuinū ſuſurriū concipiat verba q̄per os carnis expͥmere nō poteſt. Hoc autem ſuſurriū nō fit niſi in ſilentio ⁊ in ſolitudine. Ideo dicit dn̄s ꝑꝓphetā Oſee. ij. Ducam eā in ſolitudinē. ⁊ ibi loquar ad cor eiꝰ.Ducit autē in ſolitudinē vocando eam adſua intima vt ſola cuꝫ ſolo loquat̉. in nulloimpedita. Un̄ Canticoꝝ vltimo dicit. impedite. Fac me audire vocē tuam. ac ſi dicat. Ego intimꝰ menti ſum. tu autē exteriꝰadhuc quaſi longe diſtas. ait Uercellen̄. ⁊deo vox tua quaſi exterior minus audibilis tanqͣꝫ frigida. ⁊ ideo minꝰ gratioſa. et iōfac me audire vocē tuam in intimis ardentiſſimorū deſideriorū. Un̄ Uercellen̄. exponens idē verbū dicit. Sponſus trahēsſe ad interiora ſuꝑnarū allocutionū. vt animā ad interiora deſiderioruꝫ ꝓuocet. et eoferuētiora deſideria ī ea ſuſcitet. dicit. Facme audire vocem tuā in intimis tuis. Nōem̄ eſt ſpōſo vox audibilior qͣꝫ feruens deſideriū ſui. Hec ille. Ex quo ptꝫ ait Uercellenẜ. ꝙ dn̄s oſtēdit nihil nobis eſſe ſalubrius. nihil in nob̓ eſſe deo iocundiꝰ. nihil inportione marie eſſe ꝑfectiꝰ qͣꝫ in feruore dexx 2