Fo.CX L
Quere ergo faciem meā ſemper cum Psͣ.Quia qui ſine fine eſt amādus ſine fine eſtquerēdus. Ait Augꝰ. in gloſa. O columbameappter intentiōis ſimplicitatē ⁊ vnitatē.Una em̄ eſt colūba mea Canti. vj. q̄ vt dic̄ercellen̄. ibidē. vnica ſimplicē habēs intū vnde ſignat purā intelligentiā ꝯtemlans diuinā ſimplicē eſſentiā. exquo fimcata magis fuit Matth̓. x. Eſtote ſimes ſicut columbe. Propera ꝓpter intentiōis tue agilitatē mihi ꝯtinue approximāqͥa ꝑ ꝯtinuā deſiderati finis intentionēqris ꝯtinuā approximationē ad me quiincipiū ⁊ finis Apocal̓. xxj. Principiūeralit̓ creans. finis te finalit̓ quietās.rmoſa mea ꝓpter intentiōis tue deiforē. Ip̄a em̄ intētio ait dn̄s Luc̄. xj. qͣſina fulgoris illuminabit te. vt iā nihilū in te reliquerꝭ qd̓ in te amoroſe nō oraueris ꝓpter qd̓ tota pulchra es amicamea. ⁊ macula nō eſt in te. Canti. iiij. Ueniigit̉ ad meā diuinitatē. qꝛ intentiōis tue tētia non quieſcit niſi in mea eternitate. q̄ſecretū meū intrinſecū ⁊ eternale maneriū. Ueni autē. quia iā eſt itinerādi temporanea oportunitas. qͥa iam hiems trāſijt.d̓ Uercellenẜ exponēs ait. Hiems mulici intēperie itinerates p̄pedit. Math̓.ij. Orate ne fuga vr̄a fiat hieme vel ſabHiemis igit̉ noīe inqͥt Uercelln̄. inunt̉ q̄libet impedimēta vel offendicuerū eternitatꝭ. Hoꝝ aūt itineꝝ offenunt ꝯcupiſcētia carnis. ⁊ ꝯcupiſcēloꝝ. ⁊ ſuꝑbia vite. cū om̄ibꝰ familijsſuis. ſed hec omīa iā ſunt diminuta. qꝛ iamhlems trāſijt. Hec ille. Et eſtas ſolis eterni incarnati ꝟbi iā in terra nr̄a apparuit. etla tēporanea itinerādi ē oportunitas.cit Uercellen̄. Hec itinera ſibi cara ꝑ totā ſeriē canticoꝝ ſponſo voum:i nāte. adiuuāte. ſupportāte ⁊ amplexante. celeſtibꝰ paranimphis obſeqͥa ſuaimpendentibꝰ. Hec ille. O dn̄e deꝰ veni erbo amica mea. qꝛ iā hiems pctī intētōis tueaſcenſum retrahentꝭ trāſijt. Ueni colūbamea. qꝛ iā hiems peccati intentiōis tue agiiltate retardantꝭ abijt. Ueni formoſa meaſems pctī intentōnē pulchritudiniseturpantꝭ receſſit. Ueni autem amicamea ꝑ intentiōis tue ſingularitatem. vt meeternalit̓ amplexeris. Ueni colūba mea ꝑintentiōis tue deiformitatē. vt me eterna-
liter fruarꝭ. Ego em̄ ꝑpetua dilectiōe dilexite. Hiere. xxxj. ad quam fruitionē eternamnos ꝑducat qui in eternum regnat eternꝰdeus in eternū bn̄dictꝰ. Amen.Ecūdū iter eternitatis ꝑ qd̓ ſpūs humanꝰ tēdit ad intrinſecū ſecretū ⁊ eternale maneriū dn̄i ieſu .i. ad et̓nā eius diuinitatē eſt eternoꝝ ſtudioſa meditatio. De qͦ itinere ſunt ſeptē ꝑ ordinēnotanda.Primū eſt qͣre iter ſtudioſe meditatiōis īmediate iter recte intētiōis ſeqͣtur. Scd̓m eſt qͥd ſit meditatio. ⁊ qͣlitera cogitatiōe diſtinguat̉. Terciuꝫ eſt qͣlit̓in itinere meditatiōis deꝰ ſpm̄ hūanū illuminet ⁊ ꝯfabulet̉. Quartū eſt qͣliter ſpūshumanꝰ in itinere meditatiōis deū alloqͣtur. Quintū eſt qͣlit̓ allocutio dīna ītrinſeca a nr̄a meditatiōe diſtinguat̉ Sextūeſt qualit̓ ſpūs humanꝰ ꝑ iter meditatōiseternitatē ieſu ingrediat̉. Septimū ē qͣliter ſpūs hūanꝰ ad veniendū ꝑ iter meditatiōis ad eternitatē a ieſu inuitat̉.Diſtinctio prima.Rimo igit̉ notādū eſt qͣlit̓ iter ſtudiMoſe meditatiōis iter recte intentōisſequat̉. ⁊ q̄ iſtiꝰ itinerꝭ ſit neceſſitas.De quo notandū eſt ꝙ cū radius recte ⁊ſimplicis intentiōis ſpiritui humano eternum ⁊ beatificū finē om̄is ꝯſolatiōis vl̓ coſummatiōis qͣi ſpeculatiue p̄oſtendat. Qd̓neceſſariū eſt. qͥa niſi ſpiritus humanꝰ finēillum aliqͣliter p̄cognoſceret. neſciret qͦ tenderet vel vbi quieſceret. ⁊ niſi illū finem aliqualit̓ deſideraret ⁊ inueniret nunqͣꝫ q̄rerecuraret. ſed vagus ⁊ ꝓfugus ſuꝑ terram vtalter cayn a facie domini ꝓiectus nūqͣꝫ ſtabilis ꝑmaneret. vt dicit Hugo libro pͥmode archa Noe. medi tatio ſtudioſa ꝑ omniadiſcurrēdo ad hurc finē intentū inueſtigādo qͣſi practice querat ⁊ inueniat. ⁊ ſpirituꝫad illū cū animi rōne ⁊ exultatione nō deſiſtat adducere. ideo rōnabiliter īmo neceſſario iter meditatiōis īmediate ſequit̉ iter intentionis. Un̄ Richar. libro pͥmo de archamyſtica dicit ſic ca. iiij. Meditatiōis ſtudium eſt ſemꝑ quouis induſtrie labore qualibet animi difficultate ardua qͦqꝫ app̄hendere. obſcura irrūpere. occulta penetrare.donec veritatē diu queſitā inueniat. ⁊ aīmſiue ſpiritū ad veritatꝭ ꝯtemplationē cū ad-