De ſeptem itineribus eternitatis
miratione ⁊ exultatione adducat. Hec ille.Hec etiā duo itinera mutuo ſe iuuāt. Intentiōi duo ſūt neceſſaria .ſ. amor boni ⁊ cognitio veri. vt ſupͣ dictū ē. ſꝫ meditatio hecduo augmētat ⁊ ꝯfortat ſuo feruore. qꝛ ẜmPsͣ. In meditatiōe mea exardeſcet ignis.qꝛ intētionē ad cognitionē veri illūiat. et qͦad deſideriū boni finis inflāmat. exqͦ intentio meditationē in finē intētū ⁊ deſideratūrectiꝰ dirigit ⁊ vehemēt̓ īpellit. Itē intētiofinē itineris on̄dit. meditatio vero viaꝫ adſūma ⁊ eterna pādit. ⁊ q̄ ſint neceſſaria itineri ꝓuide diſponit. ait Bern̄. in ſer. de ſcō andrea. Ex his ptꝫ qͣre iter meditatōnis ſeqͣtur iter intentiōis. ⁊ eiꝰ neceſſitas.Diſtinctio ſecunda.Ecūdo vidēdū eſt qͥd ſit cogitatio.ne ſpūs hūanꝰ ꝑ viaꝫ cogitatiōis ꝓvia meditatōis iter arripiat. Oportet ſcire qͥd ſit cogitatio. ⁊ qͥd meditatio ⁊ qͣlit̓ inter ſe diſtinguant̉. De qͦ nota ꝙchar. li. j. de archa myſtica. c. iij. dic̄ ſic. Sendū ꝙ vnā eandēqꝫ materiaꝫ hn̄tia alit̓ ꝑcogitationē intuent̉. alit̓ ꝑ meditationē ruminant̉. Multū eī a ſe inuicē differūt hec.qͣꝫuis qn̄qꝫ in materia ꝯueniāt. Et iō dicitRich̓. ibidē. ꝙ cogitatio eſt ip̄iꝰ anī aſpectꝰ.ad euagationē ꝓnus. Ip̄a em̄ ſingul̓ penemomentꝭ ꝯſueuit ſe ad inepta ⁊ friuola relaxare. ⁊ ſine vllo diſcretiōis freno ad oīa ſeingerere vel p̄cipitē dare. Meditatio verovt dicit idē eſt ſtudioſa mētis intētio ad inneſtigandū diligent̓ intendēs. et eſt ꝓuidꝰanimi intuitꝰ ad ꝟitatꝭ inqͥſitionē vehemēt̓occupatꝰ. Ex his ptꝫ multiplex iſtoꝝ differētia. vt on̄dit Rich̓. ibidē. c. iij. d. Cogitatio ꝑ diuerſa queqꝫ lento pede gradit̉ ſinereſpectu ꝑuentiōis paſſim huc illucqꝫ vagat̉. Meditatio vero ſepe ꝑ ardua ⁊ aſperaad directiōis finē cū magna anī induſtria ꝑuenire nitit̉ Scd̓o differūt. qꝛ cogitatioſerpit. meditatio incedit. ⁊ vt pl̓imū currit.Tercio differūt. qꝛ cogitatio eſt ſine labore ⁊ fructu. meditatio vero cum labore ⁊fructu. Quarto differūt. qꝛ cogitatio ſꝑvagis motibꝰ de vno in aliud trāſit. meditatio aūt ſꝑ circa vnū aliqd̓ inceſſant̓ incedit. Quinto differūt. qꝛ cogitatio orit̉ eximaginatione. ⁊ ideo qn̄qꝫ eſt ſine rōne. Adcuiꝰ intellectū nota ꝙ ſicut dicit Rich̓. in li.de beniamin. c. xviij. duplex eſt imaginatioUna eſt beſtialis. alia rōnalis. Beſtial̓ ſine
vtilitate ⁊ deliberatiōe huc illucqꝫ diſcurrit. qd̓ ⁊ beſtia facere pōt. Rōnalis antē eſilla q̄ imaginamur diuerſa cōponēdo vl̓ diuidendo ꝓut volumꝰ. qd̓ bruta nō poſſunſic facere. Meditatio em̄ orit̉ ex rōne. Un̄qn̄qꝫ tranſit in ꝯtemplationē ꝑ āmiratōen⁊ exultationē. Hec ille. Et ſic apparet qͥd ſicogitatio. ⁊ qͥd meditatio. ⁊ qͣliter int̓ſe differunt ⁊ ꝯueniunt. vnū tn̄ ꝓ altero freq̄nterponit̉. quia cogitatio in meditationē ꝯuertitur dicit Richar. libro. jͣ. c. iiij.Diſtinctio tercia.Ercio qꝛ allocutio diuīa illūinansmirabiliter a montibꝰ eternis mentē hoīm ad ambulanduꝫ ad eternainducit ⁊ alleuiat viā. Et ideo notādū eſt qͣliter in itinere meditatiōis deꝰ ſpm̄ humnū alloquat̉. ⁊ de eternis qn̄qꝫ qͣſi ꝯfabutur. ne ſicut dicit Bern̄. itinerātes laborilfatigent̉. ſermonibꝰ delectati. Dicit nanqꝫBern̄. ſer. xxxj. ſuꝑ Canti. ſic. Deus qͣſi viator quiſpiā itinerātibꝰ ſeſe aſſociās .i.dis ꝯfabulatiōibꝰ ſuis a labore vie orhoīem releuat ⁊ cōmutat. ita vt eo diſcedēte loquant̉. Nōne cor noſtrū ardens eratinobis. duꝫ loqueret̉ nobis in via. Hec ille.Primo gͦ videndū eſt qͣliter deꝰ in meditationibꝰ nr̄is cū ſpū noſtro loquaſ̉ ⁊ ꝯfabuletur. De quo notādū ꝙ Dioniſiꝰ in pͥncipio angelice hierar. dicit. Pr̄ eternꝰ lumēgenerat ſimpliciſſimū in eſſentia ⁊ ip̄m vniuerſale lumē ab ip̄o pr̄e ꝓdiens ad cōmuncandū ſui cognitionē ⁊ participationē nonſolū admittit celeſtes mentes ſed ⁊ ad nosꝑ diſtributionē bonitatis ſue venit. vt nosab infimis ſeꝑatos ſuſcitet ad ſui deſiderium ⁊ cognitionē. ⁊ remota mētis diſtraction cōuertit nos ad ꝯgregantꝭ pr̄is viſionē eternā. Hec ille. Et hͦ eſt lumē qd̓ īnat oēm hoīem venientē in hunc mulqͣntuꝫ in ſe eſt. Ioh̓. j. ſed diuīa illumīainſpirata dei locutio. Un̄ Grego. ij. moral.dicit. Quaſi in audiētibꝰ dicit̉ qd̓ videntibꝰinſpirat̉. Et Augꝰ. de triplici habitacl̓o dicit ſic. Dei locutio ē occulta inſpiratio. quamentibꝰ ſuā voluntatē ⁊ ſuā veritatē oſtendit viſibilit̓. Sic ⁊ Grego pͥmo moꝝ. on̄ditꝙ deꝰ nos alloquit̉ ꝑ inſpirationē mentꝭ intrinſe cā. Un̄ ⁊. xxx. moꝝ. dic̄ ſic. Loquituqͥppe deus intrinſecꝰ ſilent̓ ſonans inuiſibili lingua cōpunctiōis. ⁊ qͣnto pleniꝰ intꝰ auditur. tāto ab exterioꝝ deſiderioꝝ ſtrepue