Fo.
CXXXIX
qit. exquo intentionē in nullo alio fine quire facit. ſed eā quātū poteſt vltimo finijediate vnit. Dicit em̄ Hugo ſuper. vij.elice hierarchie. ꝙ experiētia eſt mr̄ velciſtra intelligētie. ⁊ ꝙ ille optime veritanouit qͥ eā nō audiēdo ſolū. ſed etiā gudo ⁊ faciēdo didicit. In tali em̄ experia intētio nō ambulat. ſed qͣſi currit. Ininqͥt ſponſa curremꝰ vnguentoꝝ tuanti. ij. Hec intentio tēdit in dn̄m ſemediate quātū poteſt. ⁊ ꝓpter ip̄m. ſeds nō totaliter ꝓpter ip̄m ſoluꝫ. ſedrit ꝓpter ſe meditari ⁊ cōſolari. retizadhuc aliqͥd de ꝓprio. vt dicit Bern̄. ⁊ideo tal̓ intentio diuiſa eſt. Talis clamatcū Petro. Ecce nos reliquimꝰ om̄ia ⁊ ſecute. qͥd ergo erit nobis. Math̓. v. Etsͣ. Inclinaui cor meū ad faciēdas iuiōes tuas in eternū. ꝓpter retributioiā tamē intentionē dn̄s nō reprehernō pͥncipaliter q̄rebat mercedeꝫ. ſedoluntatē. cū multi tales ſint in eternadomo pr̄is. vt ptꝫ Luce. xv. Sexto intētio quedā eſt īmediata ſimplificata ⁊ deifi⁊ amore finis eterni totaliter attracta.hec eſt beatoꝝ in patria. ⁊ inde intentioētio eterna. ⁊ elicit̉ a volūtate affectaformit̉. Deificatio autē (vt dic̄ Bern̄.de diligēdo deū. parū poſt mediū) nilinqͥt in volūtate admixtū vel ꝓprium.otū ꝑ intentionē dirigit in deū. Un̄ diidē ſic. O pura ⁊ defecata intentio voatꝭ. eo certe defecatior et purior qͦ in eaprio nihil iā admixtū relinquit̉. eo ſuadulcior qͦ totū diuinū eſt qd̓ ſentiturci deificari eſt. ſic oēm tunc in ſanctisnt in patria humanā affectionē quodābili modo neceſſe eſt quieſcere. ⁊ a ſea liqueſcere. atqꝫ in dei penitꝰ trāſforvoluntatē. alioqͥn quō om̄ia in om̄ibꝰeꝰ ſi in homine aliqͥd de hoīe ſuꝑerit.ebit quidē ſubſtātia. ſed in alia forma.in alla gl̓ia. aliaqꝫ potētia. ⁊ videtur ſentireSeru. hoc impoſſibile fieri niſi poſt reſumptionē corporuꝫ cū beati adhuc ante reſūptionē corporū deſiderio naturali appetātmnionē corpoꝝ ſuoꝝ. Hec Bern̄. Idē ſen.de appetitu corporū. vt ptꝫ lib̓. xv.Diſtinctio qͣrta.Uarto videndū eſt ꝑ que ſigna reIcta ⁊ ſimplex intentio cognoſcatur.Circa qd̓ notādū ē ꝙ huiꝰ intenti
onis aliqͣ ſigna ſunt qͣſi exteriora. ⁊ qͦ ad homines ⁊ q̄dā interiora. ⁊ qͦ ad ꝯſciētiā. Signa gͦ exteriora recte ⁊ ſimplicꝭ intentiōis (ẜm Prige. ſuꝑ Canti. c. vij. exponens illudꝘͣ pulchri ſunt greſſus tui ⁊c̄. ſunt quinqꝫ)Loquēs gͦ de multa pulchritudine greſſuum intētionaliū dicit. Spōſa calciata pulcherrime incedit. qͣſi rectiſſima intentione.Poſt ſctōrū exempla incedit calciata. ſꝫ hypocrita nudo pede incedit. qꝛ deū ſequiturcorrupta intentiōe. caret em̄ exemplari pelle. vterqꝫ tamē ex fructibꝰ ſuis cognoſcitur.Et ponit ibi qͥnqꝫ ſigna recte ⁊ ſimplicis intentiōis. ꝑ que illi ab iſtis diſtinguuntur.Primū ſignuꝫ eſt humane laudis deteſtatio. ⁊ dicit̉ glorificatio. Und̓ Matth̓. vj.Cū facis elemoſynā noli tuba canere antete. ſicut hypocrite faciūt. De hͦ dicit Chryſoſtomꝰ. Tuba eſt om̄is actꝰ ꝑ quē oꝑis iactantia demonſtrat̉. Secūdū ſignuꝫ eſtſobria triſticia ⁊ exultatio mētꝭ. Un̄ Matthei. vj. Cū ieiunatis nolite fieri. Un̄ Orige. ibidē. Nō inueni veriꝰ fignum boni cordis qͣꝫ ſi erūpat foras dulcedine mentꝭ ⁊ frequētia ſobrie exultatiōis ⁊ triſticie. Terciū ſignū eſt ordo correctiōis. vt pͥmo a teip̄o incipias. ⁊ poſt alios corripias. UndeMatth̓. vij. Hypocrita eijce primū trabeꝫde oculo tuo. ⁊ tūc videbis eijcere feſtucaꝫde oculo fratrꝭ tui. Et Origen̄. ibidē. Niſifallar nihil aliud appetꝭ niſi apparere iuſtꝰ.dū me corripis et te negligis. aut ſi me et tecorripis qͣre a me incipis ⁊ nō a te. Quartū ſignū eſt benignitas cōpaſſiōis. Math̓.xxiij. Ue vob̓ ſcribe hypocrite qͥ alijs clauditis regnū celoꝝ ⁊ imponitꝭ eis gͣuia onera ⁊c̄. Gregꝭ. Qui bonꝰ eſt corde. benignꝰ ēcōpaſſiōe. Quintū ſignuꝫ eſt īmobilitasmētis tā in aduerſis qͣꝫ in ꝓſperꝭ. q̄ vt alterIob acceptat di. Si bona accepimꝰ d̓ manū dn̄i. cur nō ſil̓r ⁊ mala c. ij. Un̄ Gregꝭ. exponēs illud Iob. j. Erat ſimplex ⁊ rectꝰ di.Simplex ⁊ rectꝰ ē ille qͥ in aduerſis n̄ frangit̉. qͥ ad tꝑalia nō inclinat̉ vl̓ incuruat̉. quiad ſuꝑiora totus erigit̉. qͥ dn̄i volūtati huilit̓ ſubijcit̉. hec Gre. Hec Orig. oreuit̓ enumerat d. Ꝙ pulchri ſūt greſſus tui in calcaneo tuo filia principis. Si in oꝑibus queagis laudē humanā vitas. ſi ſobrie exultasſi primo te corripias. ſi alijs benignitatemexhibeas. ſi patientiā in aduerſis oſtēdas.Hec ſunt ſigna exteriora Poſt hec pͥmo