De ſeptem itineribus eternitatis
Dicit em̄ Grego. mora. Subleuata mensid eſt. ſpiritꝰ extra terminos tempoꝝ ducit̉etiā cū a carne in temꝑe tenet̉. ⁊ in libro deſpiritu ⁊ anīa. Si ſpūs humanꝰ ab hac infima diſtractione que deorſum eſt erexeritſe. ⁊ hec infima deſerēs atqꝫ paulatim ſe invnū colligens ſecū eſſe didicerit. tanto amplius in vnū colliget̉. quāto magis deſiderio ⁊ cognitione ſurſuꝫ eleuabit̉. donec tandem omino īmutabilis ſit. ⁊ ad illā veraꝫ ⁊vnicā que apud deū eſt immutabilitatē ꝑueniat vt ꝑpetuo ſine om̄i mutabilitatꝭ viciſſitudine reqͥeſcat. iam ī intrinſeco domini ꝑfecte collocat̉. Hec ille. Ex his ptꝫ ꝙ ſicut ſpiritꝰ humanus ex inordinato amoretemꝑaliū aggrauatꝰ aſcendit ab eternis ꝑaliqua itinera iniqͥtatis deorſuꝫ ad temporalia. ſic ſpiritꝰ humanꝰ ex ordinato amoreeternorū alleuiatꝰ aſcendit ſurſum ꝑ itinera recte equitatis ad eterna. ⁊ ſicut ille ꝑ ſeptem itinera obliqͣ deſcendit ad tꝑalia. itaiſte ꝑ ſeptē itinera recta aſcēdit ad eterna. ꝓpter qͦd itinera eternitatꝭ nūcupant̉. Itinera ergo eternitatꝭ ducētia ad intrinſecuꝫſecretū ⁊ eternale maneriū dn̄i ſunt hec ſcꝫEternorū recta intentio. Eternoꝝ ſtudioſa meditatio. Eternoꝝ limpida cōtemplatio. Eternoꝝ charitatiua affectio. Eternorū ſecreta reuelatio. Eternoꝝ experimētalis p̄guſtatio. Eternorū deiformis operatio. Ad itinerandū autē in his ſepteꝫ itineribꝰ eternitatis dn̄s amoroſe inuitat ſpiritū humanū oſtendēs ⁊ ꝓmittens ei ſeptēāminicula cooperātia ad ambulandum initineribꝰ eternitatis. Iſtā autē inuitationēmens humana diligent̓ aduertat. Quia ſicut dicit Uercellen̄. ſuꝑ Canti. Nihil eſt qͦdad cōtinuos ſponſe ꝓfectus eam ꝓmoueatefficacius qͣꝫ deū imitari. ⁊ ab eo inuitari effectiue. Hoc qͥdem exercitio ꝯtinuo vniformiter ꝓficiunt celeſtes ſubſtātie q̄ non ceſſant poſt ſpōſum ingredi. Totꝰ em̄ curſusamoris in aſſidua ⁊ cōtinua huiuſmōi inuitatione cōſiſtit. vt in fine libri Canti. patet.dicit gͦ. v. Surge ꝓpera amica m. columbamea. formoſa mea ⁊ veni. Amica. qꝛ amā⁊ amata. Ego em̄ diligo diligētes me. Prouer. viij. Columba mea. qͥa ſpū ſimplificata Matth̓. x. Eſtote ſimplices ſic̄ colūbe.Formoſa mea. qͥa ad imaginē ⁊ ſimilitudinem dei facta Gene. j. Surge igit̉ a tꝑ alibad eterna tendendo. ⁊ ꝓpera. eterna in ueſti
gando. ⁊ veni. eternitatē meā ingrediendo.Huiꝰ petitiōis reddit cauſaꝫ. di. Surgepera amica mea ⁊ veni. qͥa iā eſt itinerandioportunitas tēporanea. qꝛ iā hyems tranſijt peccati infrigidātis ⁊ ītinera ambulautiū obliquātis. Quia iam eſt itinerū optata facilitas. qͥa iam imber abijt ⁊ receſſit cure diſtrahentis ⁊ itinerantes impedientis.Quia iā eſt itinerantiuꝫ amena iocūditas.qͥa iā flores apparuerūt in terra nr̄a. Quiaiam tempꝰ vernale venit ex p̄ſentia diuiniſolis in terra noſtre carnis. Quia iā eſt pambulantiū alleuiata agilitas. qͥa iam tempus putatōis aduenit. quo ſpiritus noſterexonerat̉ ab om̄ibꝰ ſuꝑfluis ⁊ vanis. Quiaiam eſt viarū reuelata veritas. qͥa vox turturis audita eſt in terra nr̄a verbi incarnati omnē veritatē docentꝭ. Quia iā eſt viatici deſiderati ſatietas. qͥa ficus ꝓtulit groſſos ſuos. ſcꝫ pater fons dulcedinis filiumpanē om̄is ſuauitatis. ⁊ ſpiritūſanctū potūſobrie ebrietatis. Quia iā eſt medij odorifira ſuauitas. qꝛ vinee florentes odorē ſuumdederūt .i. potētie fecunde dederūt odoreꝫbone fame ex operibꝰ odoriferis. qͥa bonuſodor chriſti ſunt. ij. Corinth̓. ij. Igit̉ ſurge.ꝓpera amica mea ⁊ veni. Unde dicit OrigꝭQuis iā nō ſurget. qͥs nō ꝓperet. aut qͥs nōveniet vbi tot vtilitatū inſignia cōcurrūt.Singula iſtoꝝ āminiculoꝝ applicabūt̉ ſingul̓ ītineribꝰ vt patebit īfra. ⁊ hec itinera abſcōdita ſūt a ſapiētibꝰ ⁊ prudētibꝰ hꝰ mūdi.⁊ reuelata ſūt paruul̓ .i. hūilibꝰ. Un̄ abacuciij. Incuruati ſūt colles md̓i .i. ſapiētes abitineribꝰ et̓nitatꝭ eiꝰ .i. obliqͣti ſūt avijs reciet̓ni dei. qꝛ qͥ a recta via declināt. qͣnto plusvadūt tāto plꝰ a termīo recte vie recedūt. ⁊qͣꝫto plꝰ ſe ſapiētes md̓i ab et̓na vitate auetunt. tāto plꝰ ſtulti facti ī tꝑalibꝰ euanuerūtdicētes. Sol intelligētie nō eſt ortꝰ nolaſſati ſumꝰ in via iniqͥtatꝭ. viā dn̄i ignouimꝰ. Sap̄. v. Cū gͦ Augꝰ. xiiij. ⁊. xv. de tridicat. ꝙ ſpūs nr̄ ad imaginē ⁊ ſil̓itudinē delet̓ni creatꝰ ſit. ⁊ ex hͦ et̓nitatꝭ capax ſit. ⁊ exhͦſortiat̉ qͣndā iā ꝑticipationē dū etiā ẜm ſubſtātiā ⁊ ẜm aliqͣs oꝑationes intrinſecas ſitſupra tempꝰ. qͥa in euo qd̓ eſt q̄dā eternitatis participatio. vt ſupͣ dictū eſt. iō ſpūs nihumiliatꝰ ⁊ cōtritꝰ ⁊ a deo amoroſe inuitatus ad venienduꝫ ꝑ itinera eternitatis aſuum intrinſecū ſecretū ⁊ eternale manerum ſecure ⁊ gaudens cū Pſalmiſta petat.