De ſeptem itineribus eternitatis
lucem diuini timoris. Si vidimꝰ filij ſapientiā apportemꝰ lucē veritatis. Si vidimꝰſpūſſancti clemētiaꝫ. apportemus lucē dilectionis. Potētia torpentes excitet ad timorem. Sapiētia ignorantie tenebris excecatos illuminet. Clemētia calore caritatꝭ frigidos inflāmet. Hec ille.Diſtinctio ſexta.Exto videndū eſt qͣliter ſpiritꝰ noſter cū in illud intrinſecū maneriūeternale fuerit introductꝰ in illo ſtabiliat̉ ⁊ ꝑpetuet̉. ita tn̄ ꝙ ad imperiū regisegrediat̉ ⁊ ingrediat̉ ad naturā humanaꝫimitandā ⁊ ꝯtemplandaꝫ diuinā. De qͦſciendū eſt ꝙ ſpiritꝰ noſter in illo archanoſecreto ꝑ veram fidē collocat̉ ⁊ ſtabilitur. ⁊ꝑ ſanctā charitatē in eodē ꝑpetuat̉. De fidei collocatione ⁊ ſtabilitiōe dicit Dioniſius de diuinis nomībꝰ. ca. vij. Ꝙ circa veritatem vere exiſtentē ⁊ nō erranteꝫ verſat̉ fides diuina. q̄ eſt ſtabil̓ collocatio credētiūcollocans illos in veritate. ⁊ firmās ſimplicem veritatē intranſmutabili ydēptitate inip̄is credētibꝰ habētibꝰ cognitionē veritatꝭ.⁊ ideo credenteꝫ in veritate nihil mouebit.teſte ſcriptura Roma. viij. Nihil mouebita leticia que eſt ẜm veram fidē. ſed habebitin ea ꝑmanentiā īmobilis ⁊ intrāſmutabil̓ydēptitatis. Sequit̉. Qui em̄ veritati vnitus eſt ex ip̄a vnione bn̄ nouit qd̓ bene ſentit. qͣꝫuis multi corripiāt ip̄m tanqͣꝫ mentisexceſſum paſſuꝫ ſiue furioſum. ip̄e tn̄ benenouit ſeip̄m nō furentē vt errātes ei imponunt. ſed ꝑ ſimplicē veritatē ſemꝑ eandeꝫ ⁊eodē modo ſe habentē liberatū ab inſtabili ⁊ variabili diuiſione cōtra errorem. HecDioniſius. Ex his apparere poteſt quomōfides ſpiritū noſtrū in illo intrinſeco manerio ieſu collocat ⁊ ſtabilitat. Iſa. vij. Si nōcredideritis nō ꝑmanebitis. ſcꝫ in deo. EtEuſebiꝰ in glo. ſuꝑ illud Luce. xij. vbi theſaurus vr̄ eſt ibi ⁊ cor veſtruꝫ erit. dicit ſic.Qui mentē applicauerit ad celeſtia ibi mentem habebit. vt videat̉ ſolo corꝑe cū hominibꝰ cōuerſari. anīo vero iam ſit aggreſſusmanſiōes celeſtes. Hec ille. De charitatis autē ꝑpetuatione. id eſt. qualit̓ ſpiritusnoſter in intrinſeco dn̄i ieſu ꝑpetuet̉. Notandū ꝙ cū Ioh̓. in pͥma ca. c. iiij. dicat. Deꝰcharitas eſt. ⁊ qͥ manet in charitate in deomanet. gͦ qͣꝫdiu ſpūs manet in charitate. tādiu manet in deo ſiue ī intrinſeco dn̄i ieſu.
ſed ſpūs nr̄ in eternū pōt in charitate manere cū adiutorio dei gͦ ineternū pōt manere in deo. Un̄ in libro de ſpū et anīa d̓r. Ꝙanīa habet in ſe amorē quo ſemꝑ pōt ſtarecū deo. Ꝙ aūt ſpūs nr̄ in eternum poſſitſtare cū deo ⁊ manere in charitate oſtenditapl̓s ad Rom̄. viij. vbi dicit. Quis pōt nosſeparare a charitate chriſti. qͣi dicat. Nemoīmo nulla creatura ſicut ip̄e poſtea ꝓbat.nulla creatura pōt nos eijcere ab illo ītrinſeco. nec ip̄e deꝰ vult eijcere. vt ip̄e dic̄ Ioh̓.vj. Ꝙͣdiu em̄ ſumꝰ charitate veſtiti licꝫ noſip̄os ꝑ pctm̄ eijcere poſſimꝰ. nō tamē diſtātia locali cū deus ſit vbiqꝫ ſed diſtātia diſſimilitudinis. Dicit em̄ Augꝰ. jͣ. de trini. Nōlocoꝝ interuallis ſed ſil̓itudine accedit̉ addeū. ⁊ diſſil̓itudine diſcedit̉ ab eo. Ꝙ auteꝫnulla creatura poſſit nos ſeꝑare a charitate dei q̄ nob̓ in chriſto dat̉. on̄dit apl̓s ibidēdi. Certꝰ ſum ꝙ neqꝫ mors .ſ. quaꝫ minant̉ſeꝑabit nos a charitate dei. Cuiꝰ rōnē aſſignat Augꝰ. de moribꝰ eccl̓ie. d. Licet corpꝰnr̄m poſſit mori. tn̄ ip̄m qͦ diligimꝰ deuꝫ ſcꝫanīa mori nō pōt. niſi dū nō diligit deū. cuimors eſt nō diligere deū. ꝙ nihil aliud ē qͣꝫei in diligēdo aliqͥd p̄ponere. Alia ē rō ẜmAmb̓. Quia mors erat ſctīs occaſio eundiad p̄miū ꝓmiſſuꝫ ⁊ qͣſi ianua. gͦ mors nō p̄tnos ſeꝑare a charitate xp̄i. gͦ nō p̄t abijcereab eo. Scd̓o neqꝫ vita inqͥt apl̓s .ſ. ꝓmiſſa p̄t nos ſeꝑare a caritate. Cuiꝰ rōnē aſſigͣtAugꝰ. in libro de moribꝰ eccl̓ie. d. Quia deus eſt fons vite. ſicut gͦ nemo ſeparat a fonte aque ꝓmittendo aquā. ita nemo ſeparata fonte vite ꝓmittēdo vitā. Und̓ dn̄s dicitIoh̓. v. Qui credit in me habebit vitā eternā. Tercio inqͥt apl̓us. Neqꝫ angeli neqꝫpͥncipatꝰ. neqꝫ ꝟtutes. neqꝫ inferiores. neqꝫmedij. neqꝫ ſuꝑiores poterūt nos ſeꝑarcaritate dei. Cuiꝰ rō eſt ẜm Augꝰ. qꝛ angli cū inheremꝰ deo nō ſūt mente nr̄a potētiores. īmo toto mūdo ſuꝑior eſt mens inhrens deo. vt ait Aug. de moribꝰ eccīe. Quōergo ſeꝑabūt nos a charitate xp̄i. ad quannos etiā hortant̉. gͦ nec nos eijciēt Quarto inquit apl̓s. Neqꝫ inſtātia .i. inſtātes moleſtie nos a deo ſeꝑabūt. Cuiꝰ rō eſt ẜm Augꝰ. de moribꝰ eccl̓ie. Quia eo ip̄o eas leuiores ſentimꝰ qͦ ei a qͦ nos ſeꝑare moliunt̉ artius inheremꝰ. caritas em̄ oīa ſuſtinet. ⁊ evita morientiū. ait Augꝰ. de laude caritatꝭgͦ nō ſeꝑat ſꝫ vnit Quīto inqͥt apl̓s. Neb