Fo.CXXXVI

ibiicitur cū ad dilectum tranſit̉. quē tranſcredimur cū pre amore ſuꝑne patrie omnia huiꝰ mundi obiecta calcamꝰ. Hec ille.ſicut dicit Auguſtinꝰ in epl̓a ad maceniū. Ire ad deum tanto nobis meliꝰ eſtīto magis ad illū imus quo nihil melius eſt. Imus autē non ambulādo ſꝫ amāquē tanto habebimus p̄ſentiorē quātoorem quo in eū tendimꝰ habebimꝰ purem. Hec Auguſtinꝰ. Greſſus gͦ mentales ⁊ pedes ſpiritꝰ nō ſunt corꝑales ſed ſpirituales. Et ideo Grego. xxj moral̓. dicit.quippe venire p̄cipit deus nō greſſirporis ſed ꝓfectibꝰ amoris ⁊ ſpiritꝰ.ate dicente Matth̓. xj. Uenite ad mees qui laboratis. Et Auguſti. ſuꝑ Pſal.Iter tuum volūtas tua eſt. amandoaſcendis. negligendo deſcendis. ſtans ī terra incelo es. ſi diligis deū. ⁊ ſic patet de pedibus ſpiritus.Diſtinctio quinta.Uinto videndū eſt qualit̓ ſpiritusnr̄ in illo intrinſeco manerio multiLpliciter eſſe dicat̉ Circa quod notandū eſt. ꝙ cū Apl̓us ad Colloẜ. ij. dicat.ꝙ in domīo ieſu ſunt om̄es theſauri ſapientie ⁊ ſcientie dei abſconditi. quis poteſt inueſtigare ⁊ enarrare magnitudinē ⁊ multinem diuitiarū ⁊ deliciarū iſtius ntrinſeci ⁊ ſecreti cubiculi niſi quantuꝫ quilibetper fidē illuminatꝰ. ⁊ per charitatē inflammatus in illo habitare conſueuerit. ⁊ ꝑ aliqualem experientiā didicerit. Unde dicitBern̄. in ſermo. xxij. ſuꝑ Canti. ſic. In hͦ archanum. in hoc fanctuariū dei. ſi quem forte veſtrū aliqua hora ſic rapi. ⁊ ſic abſcondi contigerit. vt nemo eū noceat vel auocetaut perturbet. vel ſenſus egēs. vl̓ cura pungens. vel culpa mordens. vel ea certe q̄ difficilius amouent̉ irruentia imaginum cororalium fantaſmata. poterit quidem hiccū ad nos reducitur gloriari dicēs. Introduxit me rex in cubiculū ſuum. Et ibidemquaſi admirando exclamat dicens. O verequietus locus eſt quem nō īmerito nomīecubiculi cenſuerim. in quo deꝰ non turbatus ira. nec velut diſtractꝰ cura ꝓſpicit̉. ſedpoatur voluntas eiꝰ bona ⁊ beneplacens⁊p̄fecta. Uiſio iſta nō terret ſed mulcet. inquieta curioſitateꝫ nō excitat ſed ſedat. necfatigat ſenſus ſed trāquillat. hic vere quietus dominꝰ quieſcit. deus trāquillus qui

tranquillat om̄ia. ⁊ qͥetū aſpicere quieſcereeſt. Hec Bern̄. Hi qͥ ſecreta iſtius cubiculiingrediunt̉. ſiue gazophilacij ſecretū inhabitant ꝑ veram fidē ⁊ charitatē magni ſuntqͥa magna audiunt. ⁊ percipiūt magna introducti in plenitudinē eternoꝝ ⁊ diuinorū theſauroꝝ in illo abſconditoꝝ. Et ideoBern̄. ſermo. xxxj. ſuꝑ Canti. dicit. Ꝙ hi qͥmagni ſunt fide ⁊ charitate. digni īueniuntur vt inducant̉ in omnē plenitudineꝫ dei.nec in om̄ibꝰ apothecis ſapientie aliquosdeus ſcientiaꝝ dominꝰ arcendos cenſet cupidos veritatis nō conſcios vanitatis. Etinfra ſic dicit. Iſtiuſmodi ſapiētibꝰ ſpiritibus magnꝰ occurrit ſponſus. ⁊ magnificabit facere cū eis. emittens lucē ſuam ⁊ veritatē ſuam. eoſqꝫ adducens et deducens inmontē ſanctuꝫ ſuum ⁊ in tabernacula ſua.Regem in decore ſuo videbunt p̄eunteꝫ ſead ſpecioſa deſerti. ad flores roſaruꝫ. ad lilia cōuallium. ad amena hortoruꝫ. ad irrigua fontiū ⁊ ad delicias cellariorū. ad odoramenta aromatū. poſtremo ad ip̄a ſecreta cubiculi. Iſti ſunt theſauri ſapiētie ⁊ ſcientie dei abſconditi penes ſpōſuꝫ. Hec ſūtpaſcua vite p̄parata in refectionē animarūſanctarū. beatꝰ vir qui impleuit deſideriūſuum ex ip̄is. Hec Bern̄. Sed ꝓculdubioſi ſpiritꝰ humanus quaſi ab anīa diuiſus. ⁊corpore qn̄qꝫ illud intrinſecū lucis manerium ingrediat̉ ſolus. ⁊ intus recipiat̉ rediens de regione lucꝭ illiꝰ ītrīfeci ad aīaꝫ ⁊ corpus. ip̄e enarret quales diuitias acceperit.qualia ꝟba audiuerit. ⁊ quales delicias guſtauerit. ſi tamē enarrare poteſt. qͥa Gregꝭ.libro. xv. moral̓. dicit. Sepe amantꝭ animꝰtante ꝯtemplatiōis munere implet̉ vt videre valeat qd̓ om̄ino loqui nō valeat. Si autē enarrare nō poterit. ſaltem vt alter moyſes deſcendens a cōſortio dn̄i in aīa ⁊ corpore aliqua ſigna ⁊ teſtimonia ſecū ferat teſtificantia ꝙ in regione lucis fuerat. Dicitem̄ Hugo in libro de tribꝰ dietis ſic circafinem. Ecce dū de illo diuino interne contemplationis ſecreto reuertimur quid nobiſcum afferre poterimꝰ niſi lucem. Luceꝫde regione lucis venientes portamꝰ. Hocem̄ decens ⁊ neceſſariū eſt. vt cū a lucis regione venimꝰ ad fugandas nr̄as tenebrasnobiſcū lucem apportemꝰ. Et qͥs ſcire poterit ꝙ ibi fuerimꝰ ſi illuminati nō redimus.Sed ſi vidimꝰ patris potentiā. apportemꝰyy 4