Fo.AXXV

nipus vt patet ex glo. ideo neceſſe eſt vt ꝑpm̄ nr̄m tanqͣꝫ optimū ī nob̓ accedamꝰ adlud ſpeciale intrinſecū ſecretū domini ieij. qͥa ip̄e miſit ſpiritū ſuū vt ſpiritū noſtrūeuaret poſt ip̄m. vt ait Richar. in ꝓlogo libri de trini. ⁊ qͥa Richar. in libro de exterlinatione mali. ca. vltimo dicit. oportet anqͣ introire liceat in illud intimū ſecretuꝫquietꝭ ⁊ ſup̄me trāquillitatis archanuꝫ vtfiat iſta valde mirabilis diuiſio. nō corporis ⁊ anīe diſſolutio. ſed alia hac multo mirabilior multoqꝫ glorioſior diuiſio. videlicet anīe ⁊ ſpiritꝰ quā in nobis operari ſolettteſtat̉ Apl̓us ad Hebre. iiij. Uiuus ēei⁊ efficax. ⁊ om̄i gladio ancipiti peior ⁊ ꝑtingens vſqꝫ ad diuiſionen⁊ſpiritꝰ. Hec ille. Ex quo oportet viliter iſte ſpiritꝰ ab anīa diuidatur. vtibꝰ exoneratꝰ aſcēdat ad illud intrin⁊ ſecretū quietiſ. De qͦ notat Richar.bro de extermīatione mali. ca. vltimo.⁊ libri de ſpiritu ⁊ anīa. vbi vterqꝫa predictū verbū Apl̓i ad Hebre.iiij. dicentꝭ. ꝙ ſermo dei ꝑtingit vſqꝫ ad diniſionē ſpiritꝰ ⁊ anīe. cōcordant ꝑ om̄ia. dicentes ſic. Nihil in creaturꝭ hac diuiſionemirabiliꝰ cernit̉. vbi illud qͦd eſſentialitervnū eſt atqꝫ indiuiduū in ſeip̄o quandā diuiſionem patiat̉. neqꝫ in homīe vno alia eſteſſentia eius ſpiritꝰ atqꝫ eius anīe. ſed vnaqꝫ ſubſtātia intelligit̉. ſed tamē ad ditionē ponit̉ gemina nomīatio eiuſdeꝫeſſentie. Una ſuꝑior per ſpiritū. alia inferior diſtinguatur. ⁊ hoc per animā. Sequit̉.In hac itaqꝫ diuiſione anīa ⁊ quod anīaleeſt in imo remanet. Spiritꝰ auteꝫ ⁊ quodſpirituale eſt ad ſuprema euolat. et ab infimis diuidit̉ vt ad ſuprema eleuet̉. ab anīat domīo iungat̉. quoniā qui adīo vnus ſpiritꝰ eſt. O qͣꝫ felix diſſio ⁊ mirabilis ſeparatio. vt quod corpuſentu eſtr feculentuꝫ deorſum remanet. qd̓ſpirituale ⁊ ſubtile eſt vſqꝫ ad ſpeculationēpiuine glorie ſublimat̉. ⁊ in eandeꝫ imagiſem tranſformat̉. pars inferior cōponiturſa ſummā pacē ⁊ tranquillitatē. dum parsſuperior ſublimat̉ ad gl̓iam ⁊ iocunditatēHic vterqꝫ ponit. Ex quo apparere poteſtꝓ quato ſpiritꝰ noſter ab om̄ībꝰ temꝑalibꝰ⁊etia ab ip̄a anima vel etiā a ſeip̄o diuidiiꝙ tanto facilius ⁊ perfectiꝰ illud ſpiritualenirinecū ⁊ eternale maneriū ꝑfectius ac-

cedit ⁊ ingredit̉. Et ideo notanduꝫ eſt ꝙſpiritꝰ noſter aliquādo in tantū a corporeanīa diuidit̉ vt ſpiritꝰ in ſpiritu eſſe aſſerat̉⁊ quādoqꝫ vt ſpiritꝰ ſupra ſpiritū eſſe dicat̉⁊ quādoqꝫ ſpiritꝰ ſine ſpiritu credat̉. Primo dico ꝙ ſpiritꝰ humanꝰ quādoqꝫ a corpore in tantū alienat̉ ⁊ ab anīa diſtrahiturvel diuidit̉ vt ſpiritꝰ merito in ſpiritu eē diatur. Quod oſtēdit Richar. libro. v. de cōtempla. ca. xv. loquēs de Iohāne euangeliſta dicit ſic. Nōne ſpiritꝰ in ſpiritu eē tuncrecte aſſerit̉ quādo exterioꝝ omniū obliuiſcitur. pariter ⁊ ignarꝰ eſt omniū eoꝝ que īcorpore corꝑaliter agunt̉. ⁊ illa ſolū intelligit ꝑ memoriā vel intellectū que inſpiritu⁊ circa ſpiritū attractant̉. Quare Ioh̓es inApocal ip̄. bene dicit. Fui in ſpiritu in dominico die. Uel ſicut dicit ibideꝫ Rich̓.An hoc eſt ſpiritū in ſpiritu eſſe. ſemetip̄mintrare ⁊ intra ſemetip̄m totuꝫ colligere. etea que cōtra carnē ſeu etiā in carne gerunt̉interim penitꝰ ignorare. Sed Haymo ſuper Apocalip̄. ſic exponit dicēs. Ioh̓es ſicfuit in ſpiritu ꝙ tamē ip̄am carnē funditusnō deſeruit. ſed ſpiritui eternitatis adheſitmens eiꝰ. ⁊ a ſpiritu docēte aſſumptus fuitſpiritꝰ docendꝰ. ideo tā mirabilia et ꝓfunda vidit. Secūdo dico ꝙ ſpiritꝰ humanus quādoqꝫ in tantū amoris feruore ſupͣſe rapit̉ vt merito ſpiritꝰ ſupra ſpirituꝫ eſſedicat̉. Unde Hugo ſuper. vij. angelice hierarchie dicit. Acumen amorꝭ eſt cum om̄iatrāſcendendo deſpicit. Suꝑferuidū autēamoris eſt cū etiā ſemetip̄m ꝯtemnēdo relinquit. ⁊ in cōparatione dilecti ſe deſpicit.et modo miro fit vt ꝑ dilectiōis igneꝫ in illum ſuſtollat̉ qui eſt ſup̄ ſe. ⁊ per vim amoris expellatur ⁊ exeat etiā a ſe. nec ſe cogitetdum deū ſoluꝫ amat. Hec ille. Hoc modoPetrus fertur raptꝰ fuiſſe ſupra ſe. quare īActi. dicit̉. xij. capl̓o. ⁊ petrus ad ſe reuerſꝰdixit ⁊c̄. Quod Richar. exponēs libro. v. deꝯtempla. ca. xij. dicit. Hoc ſane non imprudenter dicit̉ ꝙ petrus longe ſuꝑ hoīem fuit. quia longe a ſemetip̄o ⁊ ſupra ſemetip̄mreceſſit. alioquin nō erat a quo ad ſe reuerteretur. Tercio dico ꝙ ſpiritꝰ humanusin tantū a ſeip̄o quaſi diuidit̉. vt ſpiritꝰ ſineſpiritu eſſe dicat̉. Unde. iij. Regū. x. legiturꝘ videns regina ſaba ſapientiā ſalomonis et domū ⁊ habitacula ⁊c̄ nō habebat vltra ſpirituꝫ. Quod exponens Richardusvy 3