De ſeptem itineribus eternitatis

diſtinguit iſtas manſiones. di. Deniqꝫ vnamulier cōpuncta ſecꝰ pedes dn̄i ieſu ſortita eſt locū huiꝰ ſecreti. ſed altera ſue deuotionis fructū ſiue ſecretū ad caput inuenit. ſitamē altera. Porro Thomas in latere. Iohānes in pectore. Petrꝰ in ſinu patrꝭ. Paulus in tercio celo ſecreti huiꝰ gratiā ſunt aſſecuti. Et ſequit̉. Prior mulier ſtrauit ſibiin tuto hūilitatis. Poſterior in ſolido ſpei.Thomas in ſolido fidei. Ioh̓es in lato caritatis. Paulꝰ in intimo ſapiētie. Petrꝰ inveritatis luce. ⁊ ſic apud ſpōſum manſiōesmulte ſunt. Hec ſunt ꝟba ſancti Bernardiin euāgel̓. Erāt appropinquātes ad ieſum.Et Hugo de ſctō victore libro. ij. de clauſtro anīe. c. lx. videt̉ has manſiones diſtinguere qͣſi ad modū diſtinctionis angelicarū manſionū. Un̄ ſuꝑ primū angelice hierarchie dicit Hugo. Scd̓m illā nāqꝫ ꝓportionē qua nūc dona gratiaꝝ different̉ ꝑcipimus merito. poſtea vl̓ hic ꝑ mentꝭ ꝯtemplationē. vel illic ꝑ retributionē in numerū.i. in māſiones tranſimꝰ angelorū. ⁊ etiā ẜmdifferentiā ꝓgreſſionū ⁊ incremēta illuminationū. ⁊ ẜm gradus ſpūaliū ꝓfectuum innobis different̓ trāſimꝰ in numerū angelerū. Et tā Grego. qͣꝫ Hugo in. iiij. libro. c. lx.hec exemplicāt dicentes. Oportet ⁊ in hacvita manētes ꝯformare ſe celeſtibꝰ manſionibꝰ ꝑ aliquā imitationē qͥ volunt aſcendere ad illas. Un̄ dicit vterqꝫ. Sunt nōnulliqͥ parua capiūt. ſed tn̄ illa pie fratribꝰ nūciare nō deſiſtunt. Illi itaqꝫ in numerū .i. manſiones angeloꝝ currūt. Et ſunt nonnulli qͥdiuīa largitate refecti. ſecretoꝝ celeſtiū ſūma caꝑe valent ⁊ nūciare. quo gͦ iſti niſi int̓angelorū māſiones deputant̉. Et ſunt alijqͥ mira faciūt ſigna valent̓ oꝑant̉. quo gͦ iſtiniſi ad ſuꝑnarū virtutū ſortē ⁊ manſionemcōgruūt. Et ſunt nōnulli qͥ etiā de obſeſſiscorꝑibꝰ demones fugāt. ⁊ virtute oratiōiseijciunt. itaqꝫ iſti manſionē ſuā inter poteſtates ſortiunt̉. Et ſunt nōnulli qͥ acceptisvirtutibꝰ electoꝝ hominuꝫ merita trāſcendūt. ideo electis fratribꝰ pͥncipant̉. vbi gͦ iſtiniſi in manſionibꝰ pͥncipū ſortem accipiūt.Et ſunt nōnulli qͥ ſic in ſeip̄is cūctis vicijs⁊ deſiderijs dn̄ant̉. vt ex vite mūdicia dij inter homīes vocent̉. quo gͦ iſti niſi int̓ dn̄ationes currūt. Et ſunt nōnulli qͥ dū ſibimetip̄is vigilāter dn̄antur. et ſe diſcutiūt ſemꝑdeo inherētes. hͦ in munere accipiūt vt re-

cte alios iudicēt in his velut in throno deꝰreſidens cūcta mirabiliter examinat et diſpenſat. quid gͦ iſti niſi throni cōditoris ſuiſunt. ⁊ ad ſupernarū ſediū māſiones aſcribunt̉. Et ſunt nōnulli qͥ plenitudinē ſciēticaccipiunt vt cherubin iure nomīent̉. qͥa dilectione dei et ꝓximi pleni ſunt. Hi ſortemmāſionis ſue inter cherubin ꝑcipiunt. Etſunt nōnulli qͥ ſuperne ꝯtemplatiōis facibus accenſi in ſolo conditorꝭ ſui deſiderioanhelant. nihil iā in hoc mūdo ſapiunt ſedſolo eternitatꝭ amore paſcunt̉. terrena qqꝫabijciunt. cūcta temꝑalia mente tranſcendunt. amant ⁊ ardēt atqꝫ in ſuo ardore requieſcūt. amādo ardent. loquēdo alios accendunt. ⁊ qͦs loquēdo tangūt ardere ꝓtinus in dei amore faciūt. quid gͦ iſtos niſi ſeraphin dixerim. ⁊ qͦ niſi inter ſeraphin māſionis ſue ſortem accipiūt. Sequitur. Ahos ergo vicos vt in eis ſine fine ꝑmaneātvenient. qui modū quē prediximꝰ in hͦ ſeculo ꝓ poſſe ſuo tenēt. Hec ille. Et his cōcordat Hieronymꝰ qͥ dicit. Parate ſunt in celo diuerſe māſiones diuerſis virtutibꝰ. qͥanō ꝑſone acceptant̉ ſed oꝑa ⁊c̄.Diſtinctio tercia.Ercio videndū eſt ẜm quid homoin illud intrinſecū ⁊ ſecretū dominiadmittat̉ ⁊ introducat̉ vel intromittatur. Circa quod notandū ꝙ cū in homine ſit corpus ⁊ anīa ⁊ ſpiritꝰ vt dic̄ Orige. ſuꝑ Canti. Oportet videre ẜm qd̓ iſtorū triū homo ad illud intrinſecū admittat̉⁊ introducatur. De quo ſciendū ꝙchriſtꝰ dicat vt legit̉ Ioh̓is. ca. iiij. Speſt deus. ⁊ qͥ adorat eum in ſpiritu ⁊ verite. id eſt. in deuotione ⁊ cognitione oporadorare. Hec autē cōueniūt ſpiritui humano. ergo ẜm ſpiritū oportet adorare ⁊ ītrare. Item cū deo maxime aſſimilemur ẜmſpiritū. ẜm quē etiā ſumꝰ ad imaginē ⁊ ſimilitudinē dei. et ẜm hoc ſumus capaces dei.vt dicit Auguſt. xiiij. de trinita. ergo ẜm ſpiritū ingredimur. qͥ eſt ſupremū ⁊ optimuꝫin homīe. Item ẜm corpꝰ nō poſſumus ingredi illud intrinſecū. cū corpus nō poſſitlocari niſi in loco corporali. Item cū anivt corpus animet neceſſario inſit ei vt foma. nec ſic poſſit ſe extendere extra corpulad eterna. cū Apl̓us ad Philip̄. dicat ca inNoſtra cōuerſatio in celis eſt. non ẜm corpus ſed ẜm mentē. nec ẜm aīam vt anini