Itinerarius mentis in deum
taſmīata nō impediāt. ⁊ ſe tanqͣꝫ nubes inter te ⁊ veritatis radium nō interponant.Operatio autē virtutꝭ electiue attendit̉in cōſilio. iudicio ⁊ deſiderio. Conſiliū aūteſt in inquirēdo quid ſit meliꝰ. hoc an illudSed melius nō dicit̉ niſi per acceſſum adoptimū. Acceſſus autē eſt ẜm maiorē aſſimilationē. Nullus igit̉ ſcit vtrū hoc ſit illomelius. niſi ſciat illud optimo magis aſſimilari. Nullus autē ſcit aliquid alij magisaſſimilari. niſi illud cognoſcat. Non enimſcio hunc ſimilē eſſe petro. niſi ſciam vel cognoſcā petrū. Om̄i igit̉ conſilianti neceſſario eſt imp̄ſſa noticia ſummi boni. Iudiciūautē certu de ꝯſiliabilibꝰ. eſt ꝑ aliquā legeꝫ.Nullus autē certitudinaliter iudicat ꝑ legem. niſi certꝰ ſit ꝙ illa lex recta ſit. ⁊ ꝙ ip̄aꝫiudicare nō debet. Sed mens nr̄a iudicatde ſeip̄a. Cū igitur nō poſſit iudicare de lege per quā iudicat. lex illa ſuperior eſt mente nr̄a. ⁊ ꝑ hanc iudicat ẜm qd̓ ſibi impreſſaeſt. Nihil autē eſt ſuꝑius mēte humana. niſi ſolus ille qͥ fecit eam. Igit̉ in iudicandodeliberatiua noſtra ꝑtingit ad diuinas leges. ſi plena reſolutione diſſoluat. Deſideriū aūt principalit̓ eſt ip̄ius quod maximeip̄m mouet. Maxime autem mouet quodmaxime amat̉. Maxime autē amat̉ eſſe beatum. Beatū auteꝫ eſſe non habet̉. niſi peroptimū et finē vltimū. Nihil autem appetithumanū deſideriū niſi ſummū bonuꝫ. velquod eſt ad illud. vel qd̓ habet aliquā effigiem illiꝰ. Tanta eſt vis ſummi boni. vt nihil niſi per illius deſideriū a creatura poſſit amari. Que tunc fallit̉ ⁊ errat. cū effigiēet ſimulacrū pro veritate acceptat. Uide ergo quomō anīa deo eſt propinqua. etquomō memoria in eternitatē. intelligentia in veritatē. electiua potētia ducit in bonitatē ſummā ẜm oꝑationes ſuas. Scd̓mautem harū potentiarū ordinē. originem ⁊habitudinē ducit in ip̄am beatiſſimā trinitatem. Naꝫ ex memoria orit̉ intelligētia. vtipſiꝰ proles. qͥa tunc intelligimus cū ſimiltudo q̄ eſt in memoria reſultat in acie intelectus. que nihil aliud eſt qͣꝫ verbū. Ex memoria ⁊ intelligētia ſpirat̉ amor tanqͣꝫ nexus amborū. Hec tria ſcꝫ mens generans.verbū ⁊ amor. ſunt in ania. quo ad memoriā. intelligentiā et voluntatē. que ſunt conſubſtantiales. coequales ⁊ coeue. ſe inuicēcircū incedentes. Si igit̉ deus perfectꝰ eſt
ſpiritꝰ habet memoriā. intelligentiaꝫ ⁊ voluntatē. habꝫ et verbū genitū. et amorē ſpratum. qͥ neceſſario diſtinguunt̉. cū vnusab altero producat̉. nō eſſentialiter. nō accidētaliter. ergo ꝑſonaliter. Dū igit̉ mencſeip̄am conſiderat ꝑ ſe tanqͣꝫ per ſpeculuꝫcōſurgit ad ſpeculandā trinitateꝫ beatampatris. verbi ⁊ amoris. triū perſonarū qternarū. coequaliū ⁊ conſubſtantialiuꝫ.ꝙ qͥlibet triuꝫ in quolibet eſt alioruꝫ. vnustamē nō eſt alius. ſed ip̄i tres ſunt vnus deus. Ad hanc ſpeculationē quā habꝫ anima de ſuo pͥncipio trino ⁊ vno. per trinitatem ſuarū potentiarum. ꝑ quas eſt imagodei. iuuat̉ ꝑ lumina ſcientiarū que ip̄am ꝑficiunt et informāt. et trinitatē beatiſſimatripliciter rep̄ſentāt. Nam om̄is philoſophia aut eſt naturalis. aut rōnalis. aut moralis. Prima agit de cauſa eſſendi. ⁊ iō d̓cit in potentiā patris. ſcd̓a de ratiōe intellgendi. ⁊ ideo ducit in ſapiētiaꝫ verbi. terde ordine viuēdi. ⁊ ideo ducit in bonitaſpūſſancti. Rurſus pͥma diuidit̉ in metꝭphyſicā. mathematicā ⁊ phyſicā. Et prieſt de rerū eſſentijs. ſcd̓a de numeris⁊ris. tercia de naturis. virtutibꝰ ⁊ oꝑatbus diffuſiuis. Et ideo pͥma in pͥmū principiū patrē. ſecūda in eius imaginē filium.tercia ducit in ſpūſſancti donū. Secundadiuidit̉ in grāmaticā. que facit potētes adexprimendū. logicā. que facit ꝑſpicaces adarguendū. rhetoricaꝫ. que facit habiles adꝑſuadendū ſiue monenduꝫ. Et hec ſimiliinſinuat myſteriū beatiſſime trinitatꝭ. Tecia diuidit̉ in monaſticā. iconomicā ⁊ polyticā. Et pͥma inſinuat primi principij innaſcibilitatē. ſecūda filij familiaritateꝫ. terciaſpūſſancti liberalitatē. Om̄es autē iſte ſcientie habent regulas certas ⁊ infallibilestanqͣꝫ lumina ⁊ radios deſcēdentes a legeeterna in mentē noſtrā. Et ideo mens nr̄atantis ſplendoribꝰ irradiata et ſuꝑfuleſi ſit ceca. manuduci p̄t ꝑ ſeip̄am ad cōplandā illā lucem eternā. Huiꝰ auteꝫ lucisirradiatio ⁊ conſideratio ſapiētes ſuſpediin admirationē. ⁊ ecōtra infipiētes qͥ nō ciedunt vt intelligāt. ducit in ꝑturbatione. veimpleat̉ illud ꝓpheticū. Illuminās tu mirabiliter a montibꝰ eternis. turbati ſunt omnes inſipientes corde.¶ De ſpeculatione dei in ſua imagine dunis gratuitis reformata.