Solilo quium
ciunt. ⁊ qͣſi amplexibꝰ amoris aliqͥd intꝰ tenēt: ⁊ neſciūt qͥd ſit. et tn̄ totis viribꝰ tenereꝯcupiſcūt. Luctat̉ qͦdāmodo delectabilit̓animꝰ ne recedat ab eo. qͣſi in eo fineꝫ oīmdeſiderioruꝫ inuenerit. Hec Hugo. Bern̄.Nonnunqͣꝫ qͣſi clauſis ocul̓ bone ieſu ad teinhiāti mittis mihi ī os cordis. qd̓ nō licetmihi ſcire qͥd ſit. Saporē qͥdē ſentio dulcedinē adeo ꝯfortantē. q̄ ſi ꝑficeret̉ in me. nihil vltra q̄rerem. Nōne hic ē iubilꝰ cordis.Grego. Iubilus dr̄ ineffabile mētis gaudiu. qd̓ nō abſcondi. nō ẜmonibꝰ aꝑiri pōt.Sed tn̄ quibuſdā motibꝰ aꝑit̉. licet nullisꝓprietatibꝰ expͥmat̉. Un̄ Psͣ. Beatꝰ ppl̓s qͥſcit iubilationē. Nō dicit. qͥ loquit̉. ſꝫ qͥ ſcit.qꝛ iubilus qͥdē ſciri p̄t intellectu. ſed dictoſeu verbo expͥmi nō pōt. Bern̄. Iſtū aūt guſtum cū accipio. nullo corꝑis viſu. nll̓o aīeſenſu. nullo ſpūs ītellectu aduertere me ſinis quid ſit. cū acceꝑo ⁊ ruminare volo. etdijudicare eiꝰ ſaporeꝫ. ſtatim trāſit dulcoreius. deglutio quidē illud quicqͥd eſt in ſpevite eterne. ſed oꝑatiōis eiꝰ virtutē diu ruminādo. om̄ibꝰ anīe venis et medullis qͣſivitalē quendā ſuccū optabā infundere. vtab om̄ibꝰ alijs affeccibꝰ deſiꝑet. ⁊ illud ſolūſaꝑet. ſed feſtinat trāſire. ⁊ cū de inqͥſitionevel acceptiōe eius vl̓ viſu formata quedaꝫliniamenta mēorie geſtio artiꝰ imp̄ſſa committere. vel etiā memoriā labilē ſcripto iuuare. experimēto cōgor dicere id euāgelicūNeſcis vn̄ veniat aūt qͦ vadat. Hec Bern̄.Que putas o anīa eſt tā dulcis tāqꝫ ſuauisdelectatio. certe hec eſt cōſolatio diuina.Anīa O hō qͥs mihi hͦ tribuat. vt hectam inexꝑta ꝯſolatio in cor meuꝫ ꝑueniat.vt maloꝝ meoꝝ obliuiſcar. ac mūdanā cōſolationē deſpiciā. ⁊ a meip̄a felicit̓ alienari incipiā. Hō O aīa. magnū eſt qd̓ deſideras. ineſtimabile donū eſt qd̓ exoptas.Un̄ vt eſtimo hūano ſtudio nō p̄t obtineri. hūano merito vix p̄t ꝓmereri. ſed a deohūilibꝰ p̄cibꝰ. ⁊ a digne diſpoſitꝭ ex ſola diuine pietatꝭ ꝯdeſcēdentia vix pōt impetrari.Ome em̄ aurū in cōparatiōe illiꝰ arena eſtexigua. ⁊ argētū illi cōꝑatū tanqͣꝫ nihilū reputat̉. Aīa O hō dic rogo qͣlis dꝫ eſſediſpoſitio. q̄ ordinari debꝫ ad impetrāduꝫorantis affectio. Hō De hac materiamultū poſſet dici ab exꝑtꝭ. ſed qꝛ inexꝑtuꝫme eſſe recognoſco. etiam pauca me dicereerubeſco. Un̄ timeo ne dicat̉ ꝯͣ me. Quare
tu enarras qd̓ nō deguſtas. qͣre tāqͣꝫ indignus laudas qd̓ ignoras. Anīa Obanoli timere cū reuerētia ⁊ hūilitate q̄ audiſti ⁊ legiſti deuote ꝓponere. Multi eī derebus magnis ⁊ arduis alijs vtilit̓ ꝓpoſuer̄tqd̓ nō de ꝓpͥa exꝑientia ſꝫ alioꝝ ſcīa didicerūt. Hō Iā cū aliqͣ audacia loqͣr. Nvires qͣs imꝑitia denegat. caritas ſubmiſtrat. Un̄ ſic̄Puto ſmeliori iudicio. ſi vic celeſtē ddinē deguſtādā p̄ꝑare. debes eē depuerercitata ? clxxit canluiohecedo odorat.vſqꝫ ad ebrietatē ſumit̉ ⁊ potat̉. Prīorco ꝙ debes eē depurata a pctīs. ab affecnibꝰ inordinatꝭ. a tꝑali ꝯſolatōe. ⁊ a creraꝝ inordīata dilectiōe. qꝛ ẜm Ber̄. Erroīno ſi qͥs illā celeſtē dulcedinē huic cincdiuinū illud balſamū huic venenoſo gadio. chariſmata illa ſpūſſctī hꝰ ſeculi illebris miſceri poſſe arbitrat̉. Sed poſttalibꝰ aīa fuerit purgata. lachrimoſis gͦtibꝰ depurata. ⁊ cādidata doloroſis fletibqꝛ dignū ē ſic̄ dicit Augꝰ. ꝙ mens illa ſꝑ īſedolores īueniat. q̄ derelicto creatoreſ⁊ ī creatura gaudia q̄rebat. PulchreiGre. ī mora. c. iij. ſuꝑ illo ꝟ̓bo. An̄qͣꝫ ꝯmſuſpiro dic̄. Comedere aīe ē ſuꝑne lucꝭ ꝯtēplatiōibꝰ paſci. Suſpirat gͦ an̄qͣꝫ comedat.qꝛ qͥ ſe ī hͦ exilio ꝑ deſiderioꝝ celeſtiū lata n̄ hūiliat. et̓ne patrie gaudia n̄ deguſiA ꝟitatꝭ em̄ pabulo ieiuni ſūt. qͥ ī hacnationis inopia letant̉. Scd̓o dꝫ menseſſe exercitata in bonoꝝ ꝑpetratōe. ⁊ ī malorū ꝑpeſſiōe. Beati eī qͥ lugēt. qm̄ ip̄i cōſolabunt̉. Quia qͦs amor ꝟitatꝭ afficit. refectioꝯſolatiōis paſcit. Bern̄. O bone ieſu. qͦtiētpoſt innūerabiles lachrymas ⁊ gemitꝰ ſaciatā aīam meā vnxiſti vnctiōe miſcd̓iet⁊ nō quā pene deſꝑantē excepiſti. ꝯſolatēde venia p̄ſumentē dereliqͥſti. Ecce quō p̄ciū reꝝ honeſtaꝝ in ip̄is eſt. Un̄ reuera qͣꝫuis in initio arta ſit via q̄ ducit ad vitā. ꝓceſſu tn̄ tꝑis ineſtimabil̓ dilectōis dulcedine dilatat̉. O igit̉ qͣꝫ btā ꝯſolatio q̄ diuitus infūdit̉ laborātibꝰ ꝓ xp̄o. Terciū īdͥaīa inebriat̉ hac dulcedīe ē mentꝭ eleuatioqn̄ feliciter animꝰ a terrenis abſtrahituramiro qͦdā modo ſupra ſeip̄m. ſupra mūdūīmo ſuꝑ oēm creaturaꝫ eleuat̉. vt iā dicerepoſſit aīa. Introduxit me rex ī cellaria ſiHec eſt illa cella vinaria. in qua introdude