Fo.
CXIII
cia vbibibit de vino ꝯdito ineſtimabilisdeitatis. et de lacte albiſſimo incōtaminahilis humanitatꝭ. O anīa hinc bibūt amici. ſed inebriantur chariſſimi. O felix ebrieras quā ſequit̉ mētis ⁊ corꝑis tā caſta ⁊ ſancta ſobrietas. Hinc efficit̉ aīma more ebrijraudēs ⁊ letabūda in aduerſis. fortꝭ ⁊ ſecūra in piculis. prudēs ⁊ diſcreta in ꝓſperꝭ. liheralis ⁊ pia in ꝯdonādis iniurijs. ⁊ tandēquieta r ſomnolēta recūbens ī amplexibusdiuinis. cū leua ſpōſi ſpōſaꝫ ſub capite amicabiliter ſuſtētat. ⁊ dextera dilecti dilectaꝫfamiliariter amplexat̉. Anīa O hō cōfiteor cū hūilitate ⁊ cū reuerētia. qd̓ acciditmihi aliqn̄ licet heu ꝑraro. ꝙ cū magna violentia circa ꝯuerſiōis mee pͥmordia. animūa terrenis abſtraxi. ⁊ ad celeſtia ꝯtēplandacū conatu nimio eleuaui. Intraui cum tremore. circūſpexi cū rubore. vidi choros angeloꝝ. palacia ⁊ gaudia pr̄iarcharū ⁊ ꝓphetarū. apl̓oꝝ aſpexi tabernacula. ⁊ martyrūcōuiuia. virginū ⁊ ꝯfeſſoꝝ ſolacia. elemoſynā videlicet alicuiꝰ ꝯſolatiōis a ſingul̓ petij. micas decidētes de menſa dn̄oꝝ deſideraui nec obtinui. Sed qd̓ auditu lamentabile eſt. mox ab oībꝰ vt ꝑegrina ⁊ incognitarepulſa fui. Quid gͦ profuit mihi laborioſamētis eleuatio. quā nulla ſecuta fuit cōſolatio. Homo O anīa non fuit ſine cauſarepulſio hec tā deſolatoria. Puto ꝙ hec fuit cauſa. qꝛ voluiſti eſſe ſocia ꝯſolatōis an̄qͣꝫfuiſti ſocia paſſiōis. voluiſti eſſe particepsremuneratiōis anteqͣꝫ imitatrix v̓tutꝭ. Satage ergo pͥmo eſſe ſocia angeloꝝ ꝑ puritatem ⁊ innocētiā. ſocia pr̄iarchaꝝ ⁊ ꝓphetaꝝꝑ humilitatē ⁊ fidei ꝯfidentiā. ſtude eē filiaapl̓orū ⁊ martyrū ꝑ charitatē ⁊ patientiaꝫ.confeſſoꝝ ⁊ virginū ꝑ pietatē ⁊ ꝯtinentiā. ⁊tunc audacter in hͦ exilio ſalteꝫ cū filio ꝓdigo pij pr̄is elemoſynā obtinebis. AnīaO homo iā qͣꝫ vana ⁊ inſipida ſunt om̄iatraſitoria agnoſco. ⁊ ob hͦ mundū deſpicio.ꝯſolatōnē ſeculi vilipendo. mūdana quoqꝫgaudia ſicut venena mortifera fugio ⁊ contemno. vitā etiā p̄teritā qͣſi mortuā plango⁊ mētē meā miſerā gemitibꝰ ⁊ fletibꝰ abluo⁊ repurgo. et ſi aliqn̄ inter lachrymas ⁊ gemitus odorē diuine ſuauitatꝭ vel modicuꝫſentio. adhuc tamē cibū angeloꝝ et vinumamicoꝝ infelix ⁊ miſera. ieiuna ⁊ ſitibundanō deguſto. Bern̄. Nō acceſſit adhuc domine deꝰ meꝰ cor meū ad multitudinē dulce-
dinis tue. quaꝫ abſcōdiſti timētibꝰ te. forisem̄ eiꝰ odore vtcunqꝫ ſuſtentor. qd̓ eſt mihiſuꝑ odorē balſami. cunctiqꝫ generꝭ ſuauiaodoramēta. O dn̄e deus. ſi tā nobil̓ ē odorqͣꝫ dulcis eſt tue dulcedinis fapor. Si tante ꝟtutis eſt modica deguſtatio. qͣntū iocūditatis habꝫ felix inebriatio. O quis mihidet vt venias ī cor meū. ⁊ inebries illud vino tuo. et amplectar te deꝰ meus. HōScd̓m Augꝰ. o anīa deuota loqͣr ſaluareuerētia. nimis eſtis auara ⁊ vtina nō preſumptuoſa. vires vr̄as ꝑpendite. merita cōſiderate. v̓tutes diſcutite. ⁊ tūc ſi placet ſufficiat vobis magꝭ in odore diuinoꝝ vnguētorū cū adoleſcētulis hūiliter currere. qͣꝫ p̄ſumptuoſe ſuꝑ merita poſtulare. AnīaO homo qͣꝫ durꝰ ⁊ oneroſus es mihi miſere anīe ꝯſolator. qͣꝫ parcus (ſi fas eſt dicere) diuine bonitatꝭ es diſpenſator. Audacter dico. tacere nō valeo. mihi odor nō ſufficit. modicꝰ guſtus plene nō reficit ſed afficit. ebrietatē affectꝰ meus appetit ⁊ requiritScio qͥ dicit. Bibite amici et inebriaminichariſſimi. ſi depͥmit indignitas petentis.ſpem tamē erigit pietas ꝓmittentꝭ. O homo quō dubitare valeo. qͥn paratꝰ ſit daredona ſua qͥ ꝓ me nō dedignatꝰ eſt pati mala mea. An ignoras qͥ multos de dei pietate docuiſti. qd̓ de heato Auguſti. didiciſti.ſic dicente. Erubeſcat hūana pigricia. pluſvult deus dare qͣꝫ audeat homo poſtulare.Idē de vera religione. Deꝰ dedit nobis pignus ſpiritꝰ. in quo ſentiamꝰ eius dulcedinē. ⁊ deguſtemꝰ ip̄m fonteꝫ vite. in qͦ ſobriaebrietate irrigemur. tanqͣꝫ lignū qd̓ plantatū eſt ſecꝰ decurſus aquaꝝ. Chryſo. Nil oīpotentiā dei clariorē reddit. qͣꝫ ꝙ om̄ipotētes facit eos qͥ ſperant in eo. nā deo ꝑ ſpeminnixū animuꝫ. nulla fraus. nulla illecebrapoterit. vel ſtantē deijcere. vel duranteꝫ ſuperare. Erubeſcat nūc humana deſperatioet maledicta ſit puſillanimitatꝭ trepidatio.que diuitē ⁊ nimis liberalē in om̄es qͥ inuocant illū. eſtimat illis qͥ ſpem ꝑfectaꝫ ponūtin illū. ſua poſſe beneficia denegare. Nunqͥd nō pr̄ eternꝰ. apud quē nulla eſt trāſmutatio. ex ſola liberalitatꝭ īmēſitate filiū ſuūmiſit. in qͦ dedit totū qd̓ habuit. totū quodpotuit. totū qd̓ ille fuit. Si ꝟo ſua liberalitas. ſuā infinitā bonitateꝫ mō diminueret.forſan nō īmerito nr̄a īfirmitas trepidaretSed qꝛ ex ſeip̄o. nō ex accidēti dono bonꝰ