Fo.
CVI
nedeus meus. ex dignitate ſubſtantie iamapendo vilitatē malicie. ex ſpecioſitate nature cognoſco deformitatē culpe. ex recordatique bn̄ficioꝝ acceptoꝝ. intelligo ingͣtitudinē factoꝝ meoꝝ. Ue mihi miſere. iā video.iā cognoſco ꝙ qͥcquid a ſūmo datore accepiad vſum vite. miſerabilit̓ inflexi ad abuſumuitatꝭ ⁊ culpe. Trāquillitatē hūane pacſum ꝯuerti vane ſecuritatis. ꝑegrinatōnem terre ꝓ inhabitatiōe dilexi patrie. ſalutem ⁊ pulcritudinē corꝑis redegi ī ſeruitutēvoluptatꝭ. vbertatis abudantiā. nō ad neceſſitatē corꝑis. ſꝫ ad ſuꝑfluitatē expēdi miſerecupiditatis. tꝑa ſerena ⁊ blādimēta aerꝭ adamorē mihi ſeruire coegi terrene delectationis. Timeo heu ⁊ valde ꝑtimeſco vt ſil̓ meferire puniēdo debeāt. que vicijs meis male ſubiecta ſeruiebāt. Homo O aīa aliqualiter iā ꝑpendo ꝙ bona eſt tua cognitioEx verbis em̄ tuis ſentio ꝙ nō fuit fruſtramea ammonitio. Uidet̉ mihi ꝙ lumīe diuino ſis aliqualit̓ illuſtrata ⁊ tactu veri luminis mota. Quia ẜm Gregoriū in moralibꝰ.Unuſqͥſqꝫ dū tactu veri lumīs illuſtrat̉. ſibijpſi oſtēdit̉. vt vnde cognoſcit qͥd eſt iuſticia. inde erudiat̉ qͥd eſt culpa qua excecaturUn̄ſancti viri quo altiꝰ apud deū virtutuꝫdignitate ꝓficiūt. eo ſubtiliꝰ indignos ſe eſſedep̄hendūt. qꝛ dū proximi luci fiūt. qͥcquideis in ſeip̄is latebat inueniūt. Hec Gregor̄.Igit̉ aīma ſi luce veritatis tacta dignitateꝫtuā quā actenꝰ nō attēdiſti cognoſcis. ſi cupam qua creatorē tuū offendiſti intelligis. ⁊vidiſti qͣꝫ gratioſe formata ſis ꝑ natura. vid̓nūcqͣꝫ vicioſe deformata ſis ꝑ culpā. Anſelnus. Reduc aīa erumnoſa ⁊ miſera ad memoriā enorme delictū ⁊ ꝑduc in celū vſqꝫ rugitū ⁊ lamentū. Cogita aīma ꝑfida dei. adultera xp̄i. qͥd feceriſ. Dereliquiſti in celo caſtūamatorē tuū. cōtempſiſti factorē tuū. repudiaſti ſpōſum tuū. turbaſti deū tuū. irreuerenter tractaſti ſanctū āgelū cuſtodē tuū. Eraſtemplū dei. ſpōſa xp̄i. ſacrariū ſpirituſſanctiQue eſt iſta ſubita cōuerſio ⁊ repētina mutatio. de dei ꝟgine facta eſt corruptio ſathane. de ſpōſa xp̄i ſcortum execrabile dyaboli.Hec Anſelmꝰ. Recordare o aīa ꝓpter quidvedideris decorē tuū. ꝓpter qͥd abiecerꝭ honore tuū. ꝓ qus tā turpiter fedaueris vultūtuū. que tāta bona ꝓ tam vili p̄cio vēdidiſtiO aīma quare te tot bonis ſpoliaſti. quarefruſtratātis te honoribꝰ priuaſti. quare tot
bona oꝑa neglexiſti. tot annos. tot dies. tothoras ſine fructu vixiſti. Anima Recognoſco o hō ꝙ veꝝ loquerꝭ. ⁊ nō īmerito mede tāta trāſgreſſione rep̄hendis. BernardꝰO dn̄e deꝰ meꝰ quot tꝑa effluxerūt in qͥbuſſine fructu vt aſpicio vixi corā te. quō ſubſiſtam. quō ad te leuare potero facie meā. in illo magno ⁊ terribili examīe quādo enumerari iuſſerꝭ om̄es dies meos q̄rens fructuꝫin eis. O dn̄e deꝰ cur intermiſi te vllo tꝑe ꝟſari ī corde meo. te tota mēte amplecti. ī tuadulcedine delectari. Oīa interiora mea vbitūc erāt quādo tecū nō erant. cū a te habeatom̄is creatura qͥcquid habet deſiderabile.laudabile. delectabile. Hec Bernardꝰ Heudn̄e. nūc intelligo ſed cōfiteri erubeſco. ſpecies ⁊ decor creaturarū decepit oculū meū. etnō aduerti. quia ſpecioſior om̄ibꝰ creaturistu eſ. quibꝰ tantūmodo vnā guttā tue ineſtimabilis pulcritudinis cōmunicaſti. Quisem̄ ornauit celū ſyderibꝰ. aerē volucribus.aquā piſcibꝰ. terra plantis ⁊ floribꝰ. homīesin corꝑe diuerſis coloribꝰ. in mēte varijs vtutibꝰ. Nōne clementiſſime pater ꝑ te illa celeſtiū ſpirituū agmina varijs donis ſunt ornata. Nōne ꝑ te ſeraphin ardent dilectione.cherubin lucēt cognitiōe. de tuis donis iudicant throni. de tuis muneribꝰ dominant̉dn̄ationes inclite. ex tua virtute p̄ſunt principatꝰ. ex tua poteſtate poteſtates demonuꝫmalicias arcēt. ex tua ꝓfunda potētia miracula faciūt virtutes. ex tuo p̄cepto archangeli magnis nūciant maiora. angeli vero mīoribꝰ ſignificāt minora Sed quid ſunt hͦ oīaniſi tue pulcritudinis modica ſcintilla. Obone Ieſu fons vniuerſe pulcritudīs. ignoſce mihi aīme miſere ꝙ tuā pulcritudinē tāſero cognoui. tā tarde amaui. propterea miſerabiliter oberraui. Dulcedo etiā creaturarum decepit guſtū meū. ⁊ nō aduerti ꝙ melle dulcior es. Tu em̄ melli ⁊ omni creaturedulcedinē ſuam. imo tuā cōmodaſti. et noneſt aliud in creatura dulcedo vel delectationiſi tue dulcedinis quā abſcondiſti timentibus te modica demonſtratio. Unde dulcedo omniū creaturarū ſi quis iuſte aduertat nihil aliud fac̄ niſi ꝙ ad tuā dulcedineꝫeternā īuitat. O ih̓u fonſ vniuerſe dulcedīs⁊ pietatꝭ ignoſce mihi ꝙ tuā ineſtimabilem ⁊mellifluā dulcedinē ī creat̉a n̄ cognoui nec īterne mētꝭ amore d̓guſtaui. ꝓpt̓ea miẜabilit̓oberraui ⁊ animā meaꝫ vſqꝫ modo ſiliquis