Druckschrift 
2 (1495)
Entstehung
Seite
CVIv
Einzelbild herunterladen
 

Soliloquium

porcoꝝ ſaturaui. ſꝫ heu nunqͣꝫ vt timeo pane filioꝝ tuoꝝ maducaui. ideo ſꝑ in delitijsmūdi ieiuna famelica ꝑmāſi. Gregoriꝰ. Qꝛintꝰ guſtare nolumꝰ paratā dulcedinē. ꝓpterea ieiuni famelici amamꝰ miſeri famē noſtrā. O dulciſſime ieſu. modo video. modoagnoſco om̄is dulcedo tibi cōtraria. fuitmihi afflictio magna miſeria. Augꝰ ī li.feſſionū. Tu em̄ miſericordiſſime deꝰ etiamin peccatꝭ meis ſꝑ mihi aderas. pijſſime ſuſtinēs omēs iniquas delectatiōes meas etmalas amariſſimis reſpergēs amaritudinibus. docēs flagella ſi vellē ſine amaritudine delectari. non poſſem niſi in te dn̄e. HecAugꝰ. Sꝫ heu hāc doctrinā intellexipterea oberraui. ſemꝑ tn̄ in delicijs meis iniquis timui ꝓditorē. timui accuſatorē. timuirep̄henſorē. formidaui aliquotiēs ꝯſcīaꝫ. expaui multotiēſ infamiā. nōnunqͣꝫ abhorruigehennā. tn̄ heu ego miſera int̓ tot tormēta mutaui volūtatē ꝓpriā. Decepit etiamodor creat̉e olfactū meū. ignoraui odortuꝰ o bone ieſu redolet ſuꝑ oīa aromata. Obone ieſu fons odorꝭ cuiꝰ ſuauitas fac̄ indeſinēter poſt te currere. infatigabiliter laborare. Ignoſce mihi ſero te cognoui. taꝫtarde in odore vngētoꝝ tuoꝝ poſt te cucurri. Puto tamē me excuſo odor illius celeſtꝭ apothece huic terreno fetori īfecta erā miſcet̉. Decepit etiā ſonꝰ falſusſiue fallax creaturaꝝ auditū meuꝫ. neſciuinec ſenſi qͣꝫ dulcia faucibꝰ electoꝝ tuoꝝ eloquia tua. qͣꝫ ſuauia auribꝰ amicoꝝ tuoꝝ ꝯſilia tua. qͣꝫ leuia manibꝰ ſanctoꝝ tuoꝝ mādata tua. O ih̓u fons ſapīe. auctor ſcīe. cōſiliator caſti ꝯſilij. fac me vel ſaltē modo audirevocē tuā. ſonet vox tua in auribꝰ meis.q̄nta amaritudine recogito fefellit me illa vox miſerrima cātantiū et dicētiū. Uenite fruamur bonis ſunt. coronemꝰ nos roſis an̄qͣꝫ marceſcāt. p̄tereat nos flosporis. Uino p̄cioſo vnguētis optimis noſimpleamꝰ. vbiqꝫ relinquamus ſigna leticie.Hāc vocē audiui intellexi nec aduerti.qm̄ om̄ia vana ſunt riſu digna. Om̄ia em̄hec his ſil̓ia cito ꝑtrāſierūt. velut vmbraeuanuerūt. Quid em̄ vana hec oīa amatoribus ſuis ꝯtulerūt. quē em̄ fructū tūc habuerūt in illis ī qͥbꝰ nūc ꝯfundunt̉ erubeſcūtO dn̄e deꝰ meꝰ. lumē cordis mei. panis aīemee. virtꝰ amaricās mentē meā. te ama. fornicabar abs te. fornicāti michi ſo-

nabāt euge euge. Amicicia huiꝰ mūdi fornicatio eſt abs te. Oqͥd miſeriꝰ miſero miſerāti ſuꝑ ſeip̄m Sꝫ inter hec oīa tu amantiſſime deꝰ mihi ſꝑ aderas. vocē tuā frequeter audiui. inſpiratiōꝫ tuā ſalutiferā ſenſi ſꝫ cōſenſi. O quotiēs mihi illud ſalutiſerūꝯſiliū inſpiraſti. Peccaſti. qͥeſce deſine erubeſce. Ad ego miſera morē ſecuta btī Auguſtini ī libro ꝯfeſſionū. v̓ba ſomnolēta aliquādo reſpōdi. On̄e expecta me modicū ſine paululū. modo a vanitate quieſcā. domalignitate erubeſcā. om̄ia vana munna derelinquā. Sꝫ heu illud modicū:do habebat modicū modū. paulullongū ibat. Itē Augꝰ de v̓bis dn̄i. Ip̄a.nicies eſt res multos eternalit̓ occiditnaliter in pctīs detinet. ſe ad vocē dn̄i nocorrigūt. Uocē quidē occulte inſpirationisaudiūt. ſꝫ vitam corrigūt. dicētes. Crascras. ſubito hoſtiū claudit̉. remanetqꝫ peccator foras extra arcā celeſtis patrie voce coruina. qꝛ peccatis gemere noluitocolūba. Gregoriꝰ. Heu qͣꝫ multos ī pecpeius ſua felicitas ꝓſtrauit. multos diutna pax inertes reddidit. eoqꝫ illos mox malignꝰ hoſtis grauiꝰ ꝑcutit. longiꝰ qͥctis vnegligētes inuenit. Itē Gregoriꝰ. Quodeꝰ vt ꝯuertant̉ diutiꝰ tolerat. cōuerduriꝰ dānat. Sꝫ o homo vt tibi mee incitatis hiſtoriaꝫ ꝑfectiꝰ manifeſtē. ꝓfiteohec om̄ia mee infelicitati ſufficiebāt. ſedad cumulū dānatiōis heu mūdana mollises tactū meū nimis miẜabiliter deciplebat ignoraui ſuauis o bone ieſu eſſet īamplexꝰ. honeſtꝰ attactꝰ tuꝰ. delicioſꝯuictus tuꝰ. em̄ te amauero mūda ſum tetigero caſta ſum. acceꝑo ꝟgo ſū. Tuus o dulciſſime ieſu amplexꝰ maculatſmūdat. tuꝰ attaciꝰ inqͥnat ſed ſanctifieO ieſu fons vniuerſe dulcedīs et ſuauitignoſce mihi ſero credidi. qͣntū hꝫ delicioſitatis. qͣntū honeſtatꝭ. qͣntū iocūditatis.qn̄ leua tue eterne ſapiētie cognitionis eſtſub. capite meo .i. rōne. dextera tue diuiedemētie dilectiōis amplexabit̉ me .i. volūtateHeu me miſerā qͥd vnqͣꝫ dulce. taꝫ ſuaut delicioſum ſalutiferū poteſt exꝑiri. qͣꝫ inter brachia tāti ſpōſi qͥeſcere. inter oſcula tati regis amici felicit̓ obdormire. Hāc dubcedinē ſenſerat aīma deuota qn̄ optabatꝰcens. Oſculet̉ me oſculo oris ſui. ⁊c̄. Nucbas delicias aīa deuota erat exꝑta quanoo