Druckschrift 
2 (1495)
Entstehung
Seite
XLVIIr
Einzelbild herunterladen
 

XCVIIFo.

Incipiūt viginti paſſus ſiue formula nouicioꝝ ſctī Bonauēture De informationeſpūalis vite ac ꝟ̓tute ꝓfectu religioſoꝝIuis in ſpirituꝓficere eſſe ꝓpter qd̓ vt fieres ad ſcolā v̓tutū .i. ad religiōꝫveniſti. ne fias illis ſil̓is longo tꝑe ī ſcolis manēdo multū tꝑis ſūptusinutilit̓ ꝯſumūt mīme diſcūt. iſtiꝰ formulecōpendiū an̄ oculos habeto ad eiꝰ regl̓aꝫia vitā tuā mores cōpone. ſtudiū īle tꝑs expende. religioſus volēs ꝓficere magiſtris ſeCapitulū. Idꝫ ſubmittere.Apͥmis ſꝑ eſto ſub tali rectore magiſtro. vl̓ ſi talē hr̄e potes. tuipſetibi mgr̄ eſto ſit ſtrēnuꝰ. vt ad huiꝰmule regulā cōpellarꝭ in nullo tue ꝓpͥelūtatꝭ libertati relinquarꝭ. Puer em̄ dimittit̉ volūtati ſue .i. puerili laſciuie. ꝯfūditmatrē ſuā .i. religione. Ideo tot ordines religionū cōfundūt̉. qꝛ pueriles mēte ſibimetdimittūt̉ ſine freno r̄trahēte a noxijs. ſinevirga ad ſalubria cōpellēte. aut ex uegligentia ſenioꝝ. aut ex nociua ꝯdeſcēſione eorū neteneros aīmos frangāt ſeuera coertōe. Sicut imprudēs medicꝰ ne ꝯtriſtet egrū quēcurare d̓beret patit̉ nociua comedere. exquibꝰ grauiꝰ diutiꝰ infirmat̉. Et in vnodiſſimulant̉ exceſſus eiꝰ vicia. cito ab alijstrahit̉ in exēplū. vt etiā ſibi talia īpunitamittant̉ vidēt in alijs ſuſtineri. ꝑuerſi nec volūt corrigi nec pati alioſapud ſe fieri meliores.ſic o RCapitulūAndē ad iſta mala libertas dilatatur ꝓficit. hec a pluribꝰ vidēt fie.ri. vt qͣi lege iure ordinis defendāt. ſi qͥs ꝯtrariū dicere aut docere arguēdo p̄ſumpſerit. ſingularꝭ ſuꝑſtitiōis īproperiū ſuſtineat. qͣſi nouū ordinē inſolitū morem īducere velit vt delyrꝰ vanꝰ irrideat̉ oneroſus fiat om̄ibꝰ. tāqͣꝫ temerarius iudex alienoꝝ actuū ꝑſecutiōes amariſſimaspatiat̉. Timēt em̄ diſtorti a via dei exorbitates. ſi ꝑcerēt zelātibꝰ iuſticia religionisdiſciplina. ad ꝑtē ſuā alios attraherēt. et itapaulatim ad ordīs obſeruātiā etiā ip̄i tādēcōgerent̉ p̄cauēt ardētiſſime ne ad ꝑueniant. ſub ſpecie ſingularitatꝭ extirpandeeijciūt a ſe illos opprimūt deſiderant re-

ligionē ad ſtatū debitū reformare. Qd̓ vidētes alij quibꝰ diſplicet aliquā bone volūtatis ſcintillā habēt. ſꝫ tn̄ infirmā terrent̉. etpotiꝰ ſtudēt ſe illis cōformare quos fortiorēptē vidēt hr̄e in multitudine potētia qͣꝫiſtis tribulari. inſuꝑ infamari. Iuxta illd̓.Et receſſit a malo p̄de patuit. Hec om̄iaexꝑti ſumꝰ in nigro ordine vl̓ in alijs. Nūqͣꝫaūt ꝯtingat noſtrā religionē ad ſtatū ſimilēꝑuenire. Amen. volēs ꝓficere in nullo dꝫ negligēs.Capitulū IIIUi tali feruore ad religionē veītq om̄ibꝰ mūdꝰ ei ꝓmittere vel dare potuit. noluit dānari in ſecl̓o. nec diuitijs vl̓ honoribꝰ vel delicijs. nec amore amicoꝝ. vl̓ ꝓprij corꝑis dubitauit ſe tradere carceri penitētie ꝓpter deū. debꝫ modovilior eſſe qͣꝫ tūc fuit vt ꝟbis hoīm deſeratviā dei. in eiꝰ ingreſſu exiſtēs a cuiꝰ aggreſſu nec terroribꝰ nec blādicijs potuit auerti. ſi times ſingularitate notari. ob hocalijs odioſus fieri. ſcias nullꝰ ſanctoꝝ ſingularis gl̓ie factꝰ eſt in celo niſi inter hoīeſhic poſitꝰ ſtuduit eſſe ī ſanctitate vite ſingularis. qd̓ tn̄ de ſingularitate ꝟtutū dico.de cerimonialibꝰ obſeruātijs. paruā vel nullam habētibꝰ vtilitatē ꝟ̓tutis. Studia autēſanctitatꝭ in his ꝯſiſtūt. in cauēdo om̄e peccatū om̄e ſcandalū qͣꝫtū eſt in ſe. inſiſtendo om̄ibꝰ ꝟtutibꝰ humilit̓. inqͥrēdo familiaritatē dei affectū deuotiōis interne. Aduerſus hmōi nulla eſt bona ꝯformitas perquā hec ſtudia deſtruunt̉. em̄ iuſticiaſicut fide potiꝰ debeamꝰ pati. ſolū irriſiones deſpectiōes. ſꝫ etiā ꝑſecutiōes qͣſlibet mortē. ſic̄ paſſi ſunt ſanctiante nos. etpatient̉ poſt nos in diebꝰ nouiſſimis qͣꝫ fidēdeſerere vl̓ iuſticiā vite peccādo relinquereDiſcamꝰ in ꝑuis ꝟboꝝ deſpectionū tribulationibꝰ. vt ſi grauiora īminerēt nobis proxp̄o certamina ſciamꝰ patiētiā ſuꝑare.qui a leui flatu deijcit̉. quō ſtabit a vēto maxime tēpeſtatis. Hec ad p̄muniendū cor premiſi ꝯtra retrahētes a ſtudio ꝓficiēdi in ꝟtutibus. qꝛ tale ſtudiū ī ſe diligūt. vix pn̄tin alijs ſecū morantibꝰ eqͣnimiter ſuſtinere.Un̄ ſicut illi dimittūt ꝯſuetudines ſuasmalas noxias ꝓpter nos. ſic oꝑtet nosbona vtilia ſtudia abijcere ꝓpter illos. qꝛ ſivolūt ad vitā eternā venire. oportet eos nobiſcū viā dei ſuā ambulare.gg 3