Druckschrift 
2 (1495)
Entstehung
Seite
XLVIv
Einzelbild herunterladen
 

Uiginti quinqꝫ memorialia

tuos retexēdo defectꝰ ſacerdoti ꝓprio tāqͣꝫ d̓odebes intimare narrando pͥus omiſſionesquas in his ſunt ad deū feciſti. maximein oratiōe quantū ad duplicē eiꝰ partē. mentalē ſcꝫ vocalē. deinde defectus ī obſeruatione iuſticie ad proximū. poſt cōmiſſiōesquas egiſti ex mala cuſtodia ſenſuū. ſenſibus adiacentiū affectionū cogitationum.Hāc autē cōfeſſionē ſemꝑ debet cōtritio etſatiſfactio comitari. vt doleas videlicet deom̄ibꝰ offenſis. ſolū de magnis. ſed etiaꝫde modicis. dolēdo caueas iterare culpaꝫſemꝑ ſtudēs cauſas occaſiōes peccati preſcindere quātūcunqꝫ amorē videātur tibicōiuncte. qͥa tūc iuxta ſaluatoris ſentētiam.eruendꝰ eſt oculus ſcandalizans id eſt. occaſiones peccati vitāde. que quidē apparēt nobis delectabiles nimiū. etiā ſi multū nobisdiſpliceāt earū effectꝰ. Unde fortiſſimū eſt īhac pugna bellū. Et ideo oportet ẜm deiceptū eſſe cecū ſurdū mutū. inſenſibilemad om̄ia in quibꝰ inuenit anima lucruꝫ.Ut autē diuinorū p̄ceptorū eiuſqꝫ diſcipline celeſtis obſeruantiā in ſupradictis et ceteris alijs ſolicitiꝰ intendas. ac feruentiꝰ accendariſ. ſtudeas hec quinqꝫ ſemel ad minꝰinter diē noctē. affectuoſe moroſe om̄ipore ſincera mēte tractare. qͣꝫ ſcilicet ſit breuis vita noſtra. qͣꝫ lubrica via. qͣꝫ mors incerta. que premia iuſtis. que ſupplicia parantur iniuſtiſ. vt ſit ſeruitiū ſine timore. necgaudiū ſine tremore. Quales eſſe debemꝰ in noſtra reputatōeqͣꝫuis ꝑfectiIceſimūquintū vltimū. vt diuinaAgratia largiēte om̄ia bene feceris. te ſeruum inutilē peccatorē recognoſcēs. omnibeneficio dei reputes te īdignū. ſemꝑ robūſtiſſimā fidē tenēs. repletꝰ charitate diuinafiducia magna ſperās ab ip̄o miſericordiſſimo patre miſericordie tibi viſcera aperiri.vt in foſſam ꝓfunde humilitatis firmiſſima ieceris fidei fundamēta. erexeriſqꝫ lucidiſſimos parietes cōtinue ac feruide charitatis decoratos omniū virtutū picturꝭ. tectumqꝫ deſiderate ſpei beatiſſime poſuerisglorioſum. tandē om̄ibꝰ ordinate diſpoſitisſummꝰ ille celeſtis inhabitator dulciſqꝫ hoſpes fideliū animaꝝ. cuiꝰ delitie ſunt eſſefilijs hominū tādiu tecū dignet̉ inhabitare gratiā in p̄ſenti ſeculo vel exilio. quouſqꝫpoſt terminū vite huiꝰ in celeſtis beatitudi-

nis patria glorioſa ſtola ꝑpetue immortalitatis indutꝰ. claritatē vultus eiꝰ omnibꝰſanctis cernere merearis in iubilo. vbi eritſumma felicitas eterna beatitudo. fincōplementū omniū deſiderioꝝ noſtroCōcluſio epiſtole huiusOc verūtamē adhuc ſcias chariſſimefrater īdubitāter niſi ꝑfecte abneguerꝭ temetip̄m. ſequi poteris veſtigia ſaluatoris ſine ſolicitudine cōtinua laboeiꝰ gratiā adipiſci nequibis. Et niſi aſſiduꝓpulſaueris portas eiꝰ. ingredi non poterisad pacē mentis. Et niſi te inſtāter in timore dei tenueris. cito domꝰ tua corruet in profundū. Et ſi fideliter cōſtanter te tenueris exercitatꝰ fueris in p̄dictis. ſpero in miſericordia ſaluatoris te gratia ſua dignunfaciet in p̄ſenti. ſecūqꝫ potieris gloria ī futiro. Qd̓ ip̄e tibi ꝯcedat eſt trinꝰ vnꝰ in ſecula ſeculoꝝ benedictꝰ Amen.Ec auteꝫ chariſſime non ideo tibiſcripſi quia te crederē talibus inggere. ſed qꝛ ante collegerā pro meipſo. cernenſqꝫ mee incōſtantie pronitatē. ſeu cōſtantie paruitatē. cogitaui eatbi tanqͣꝫ coadiutori fideli ꝯmunicare. vtmea puſillanimitate negligentiaqꝫ teporomittit̉. tua magnanimitate feruoriſqꝫ ſocitudine reſtauret̉. maxime te concordepropter chariſſime in chriſto hec ea rogo caritate ſuſcipias. qua illa tibi me ſcio affectione miſiſſe vt videlicet his omnibꝰ ſupradictꝭquorū quidē diſciplina non videt̉ eſſe gaudij ſed meroris. ita per celeſtiū ſtudiorū exercitia ſtudeas te mācipare. vt pacatiſſim.iuſticie fructū afferāt in futuro. expectationis eius dulcis memoria etiā in p̄ſenti anma tua guſtu deuotionis adipe pinguedine repleatur in chriſto ieſu domino noſtrocui me aridū verboſum potius qͣꝫ deuotideuotis tuis oratiōibus ꝯmendabis. Cuieſt honor gloria decus imperiū per infinita ſecula ſeculorū Amen. Explicit epiſtola ſancti Bonauenture. Que eſt quaſi regula omnium pie ſpiritualiter in chriſto viuere volentium.