XLFo.
in ſecularibꝰ ⁊ ad riſum mouētibꝰ verbis ſeculares oſtēdāt Seruū dei de deo loqͥ decet vt fiat qd̓ ſcriptū eſt. Si qͥs loquit̉ quaſi ẜmones dei. alioqͥn v̓ba vana. mētis aperiūt vanitatē Exabūdantia cordis os loquit̉. Circa vocꝭ ſonū in locutiōe attēdātvt (put tactū eſt alibi) ſit demiſſus pariter ⁊ſuauis Uicioſiſſimꝰ plane religioſo loq̄ndi modꝰ ſi notabilit̓ ſuā in loquela cōmunivocē exaltet. Sufficiat ei ꝙ ꝓxime ſibi aſtātes poſſint loquētis ītelligere verbū Sapiētis eſt loqͥ ſuauiter ⁊ demiſſe. Nox aūtampliorꝭ vocis depreſſionē reqͥrit. Nox ē tēſilētij ⁊ qͥetis In nocte maxime poſt cōriū in alta vt pͥus ꝟba erūpere ſilētij gͣuitate neglecta. ſeculariū eſt religionis n̄ curantiū honeſtatē. Proinde honeſti frēs vbicūqꝫ fuerint religioſe ſꝑ in qͥbꝰ poterint ac ſieſſent in fratꝝ collegio cū ſilētij ſui obſeruatione ꝑmanebūt.¶ De diſciplina comedēdi inter ſecularesCapitulum XXXecipue decet vt cū extraneis comedētes honeſte ſe habeāt. vt nec in cibo nec ī modo comedendi vl̓ mora.aut in alijs q̄ diſcōueniūt ſuꝑ mēſam. vt ē ꝟboꝝ ml̓tiplicatio aut exterior corꝑis vl̓ habitus diſpoſitio īhoneſta poſſint de irregularitate notari. Circa cibū attēdāt ꝙ ꝓpt̓quātitatē vl̓ qualitatē de gule vicio iudicarinō poſſint. De pͥmo ſapiēs ait. Utere qͣſihō frugi his q̄ tibi apponūt̉. ne dū ml̓tū māducas odio habearꝭ. Un̄ inter ſeculares n̄expedit appoſitā ſꝑ portionē totā comedereaut penitꝰ euacuare ſcutellā. ne forte id magis hoīes voracitati qͣꝫ neceſſitati attribuātInt̓ cetera ē habēda ſꝑ tꝑantia circa potū. Turpiſſimū eſt ſi de nimia potatōe notētur. Religiōis quis inſignia p̄ferēs. meriboli nomē ignominioſe ſortit̉. hoc viciū hoīeꝫcorā deo ⁊ hoībꝰ vilē redͥdit. Ad notā huius vicij fugiendā cauere debēt ne poſt refectionē. etiā ſi vinū ſepiꝰ offerat̉ frequēter bit. aut poſtqͣꝫ in cōi potatū eſt. ſeorſuꝫ ſinegete neceſſitate potū in pͥuato reqͥrāt. necoīno ꝙ potꝰ vbi dormit̉ remaneat patiāturpoſt cenā nō ſunt ad v̓ba ⁊ pocula vigilie ꝓtrahēde. Uigilare ad ignē ſitim ꝓuocat ⁊bibitare cōpellit. grauat corpꝰ. exhaurit ſpiritu. tꝑs in vbis pene imꝑceptibili ſubductiōe ꝯſumit. tēpeſtiue ad orōem ſurgere. oſficij debitū deuote vt expedit ſoluere nō per
mittit. Et qͥ ſero ſobrietatꝭ nō obẜuat ſnīaꝫmane frequēter ſuſpēdit̉ a diuinis Uſitatū eſt hoſti hoīes ad prunas ſeducere. Adprunas dn̄ꝫ ſpreuit rex ioachim. negauit peVEtrus. ⁊ ne nob̓ d̓ nocturna p̄dicatiōe ad prunas ꝓpter fructū vl̓ interrogatiōes hominūblādiamur Ad prunas ioachim qͥdē auditẜmones dn̄i ſꝫ cōtemnit. Ad prunas petrꝰde xp̄o interrogatꝰ offendit. O qͦtiēs eſt ſerotinis neceſſaria ꝟbis correptio matutinamane p̄dicāt docti. ſero ꝯcionāt̉ indocti. Etin his oībꝰ honeſtiꝰ alibi qͣꝫ ad ignē ⁊ pocula p̄dicat̉. Si hoīm inſtet deuotio ꝓ exemplis. ſeniorꝭ ītererit ꝓuidere vt narratōe vnapaucis ve alijs ſi expediat v̓bis inſtātie ſatiſfiat. Uerū tn̄ mutat īterdū cauſa ꝯſiliū. neclex imponit̉ vnctiōi. vitāda tn̄ vigilia q̄ occaſionē ꝟbis aut potatiōi miniſtrat. Qui vicium cauere d̓ſiderat vicij occaſionē p̄caueatStudeāt gͦ in cibo ⁊ potu ſobrietatē ſeuare. ſicut ẜui dei ⁊ religioſe viuētes Sꝫomnes cupiditates carnis abſtinētia reſe tacant̉. ita om̄s ꝟtutes edacitatis vicio d̓ſtruunt̉ Immūdi ſpūs ſe ibi inijciūt vbi amplius vidēt cibū ⁊ potū Circa ſecūdū multūattēdere ſibi debēt ne videlicet cibos appetāt delicatos. Qui vinum ⁊ pinguia diligit.nūqͣꝫ in v̓tutū poſſeſſiōe ditabit̉. Hoꝝ qͥdeꝫꝑmittit̉ vſus. abuſus ⁊ ꝯcupiſcētia ꝓhibet̉.Semꝑ itaqꝫ placeat eis lautioribꝰ ꝑcerecibis. De groſſioribꝰ cibis ⁊ facili vel valdetēperato potu. neceſſitati vtcūqꝫ ſatꝭ fieri p̄t.qͣꝫqͣꝫ ⁊ ip̄a neceſſitas int̓ hoīes ſit artanda.Qui de religiōe cēſet̉. modeſtiā dꝫ religionis hr̄e. vt ſit ī tꝑantia ſpecl̓m alioꝝ Spectaculū facti ſumꝰ mūdo ⁊ angel̓ ⁊ hoībus.Felix abſtinētia q̄ palato īperat delicato.Decet vas celeſti gr̄e mācipatū a ſeculi illecebris abſtinere. Nō erubeſcāt aquā ꝓvino petere ſi habuerint tꝑando. qͥn potiuſerubeſcere debēt ſi vinū biberint nimis forte. Aquā reqͥrere ⁊ minꝰ limphato vino vl̓modicū ſꝑ ꝓ bibētꝭ neceſſitate apponere. d̓oplacꝫ. ꝓximū edificat. religioſū honeſtat. aīeſil̓ ⁊ corꝑi eſt ſalubre Ueꝝ qͣꝫ turpe ſit pauperibꝰ hoībꝰ cibaria q̄rere lautiora ⁊ appoſitis nō eſſe ꝯtētos. d̓ mō p̄parādi cibū diſponere. aut quō p̄paret̉ reqͥrere. potū vel cibuꝫaliquē in ſpāli laudare vt de eiſdē ampliusapponat̉. aut ſuas int̓ extraneos medicinaſon̄dere quis ſane mētis ignorat. Modꝰqͦꝫ honeſtꝰ ē in comedēdo habēdꝰ vt nō ar-