Druckschrift 
2 (1495)
Entstehung
Seite
XXXIXv
Einzelbild herunterladen
 

Speculum diſcipline

Qui aūt cauet. eſt aut ſtultiſſimꝰ aut peruerſus. nec eſt eiꝰ excuſatio admittēda Denocte ſi domos hoſpitij ad neceſſaria exeunt. ſimul ſiquidē lumīe vt filij lucꝭ eantCeteꝝ mūdanis ſeculariū negocijs expediēdis. religioſus temerarie ſe debet ītromittere. Si de aīe negocio agit̉ apponē eſt quidē ꝯſiliū ab his habēt officiumperitiā ꝯſulēdi. alias eſt militātis deo. ſeiteꝝ occaſione ꝓpinquoꝝ vel amicoꝝ. ſecularibꝰ īplicare negocijs. mūdo moriēs abdicauit. Impiꝰ eſt aīe ſue parētibꝰ ſuis ēcrudel̓. Sꝫ nec ſeculariū lr̄e ad portandū lp̄ſentandū alicui recipi debēt. niſi de ipſarūtenore opꝰ forſitan aliqd̓ pietatis habēteſtiterit. Nec religioſis verꝭ expedit ꝟborum etiā ſine lr̄is negocijs hmōi baiuli fiant vl̓ internūcij ſꝫ ſi ſuꝑ talibꝰ requirant̉. h alios qͦs deceat fieri replicēt. Circa reꝝcuſtodiā ſiue libros ſiue alia ſecū detulerintnequaqͣꝫ negligētes exiſtāt. ſꝫ oīa. libros p̄cpue anteqͣꝫ eos deponāt de manibꝰ vel de ſinu. certe fideliqꝫ ꝑſone cōmendēt. que a ſuibus a canibꝰ libros vt exꝑiētia docuitſtruūt. cooꝑture corio obſtāte corrodūtcuſtodiat diligēter. Ip̄e qͦꝫ ꝑſone quibꝰ reshmōi cōmittut̉ ſunt ſuꝑ his inſtruēde Noctibꝰ tn̄ ꝯſultū ꝓpter ꝑicula in loco certo propinqͦqꝫ habeant̉. Quidā quos recōmēdauerat libros. repētino ſuꝑueniēte incēdio perdidit. De diſciplina ꝟboꝝ inter ſeculares.Capitulū XXXIſciplina in ꝟbo eſt iunioribꝰ et nodnis p̄cipue int̓ extraneos obſeruanda vt tarde caute ac demiſſa voce loquāt̉. Tarde vt vſqꝫ ad īterrogatiōꝫ taceant. interrogati rn̄ſionē ſeniori relinquant.Niſi forte in ſpēali ſuꝑ leuibꝰ. maxīe ad ꝓpriam neceſſitatē ſpectātibꝰ vt de cibo et potu ꝯſimilibꝰ reqͥrant̉. De talibꝰ pōt quiſqͥsſe tn̄ ſocio ſine aſſenſu ip̄iꝰ rn̄deremunē reqͥrit aſſenſum rn̄ſio de cōi neceſſitate ꝓfert̉ Caute. vt p̄meditatōe loqͣntur. vt pͥmo bis ad limā qͣꝫ ſemel ad linguaꝫveniat ſermo. maxīe ſi ſeniore forte occupato. de ordine. de ꝑſonis abſentibꝰ. de rumoribꝰ vel notabilibꝰ alijs reqͥrant̉. De factꝭ ordinis vt de ieiunādi. de ſilētio vl̓ alijsreqͥſiti. ſe nouos in ordine dicāt. ſeniorē reqͥrendū p̄tendāt. Ne forte ſapiēter bn̄ reſpōdere ſe putāt. ſtultū aliqͥd qd̓ oīno dici

oporteat dicāt Secreta ordīs qͣꝫtumcūqꝫ religioſo vl̓ familiari reuelēt. nec ſtatutū aliqd̓ publicēt niſi qd̓ forte cōmode celari pōt. Idip̄m aūt ſtatutū preceptū. ſꝫ tm̄ ordīs intra domū ꝯſuetudinē vocent. vt eoꝝ rn̄ſum tētōnis debitū excludat̉ etiā extra domū. ne ſeculares ſi qn̄ ꝯtrariū videāt reputēt fratres ſui ordinis tranſgreſſores. tn̄ multa poſſint licite ex ordinis vel ſuꝑioꝝ diſpēſatione mutari Ordi noſtrū nunqͣꝫ ad ꝑticularia deſcēdēdo. ſꝫſi neceſſe fuerit ī generali ſolū abſqꝫ alioꝝordinū collatiōe vl̓ obtrectatiōe cōmendent.Peſſimꝰ laudādi modꝰ ſeip̄m alioꝝ iniuria p̄dicare. Peſſima vicij corruptelad̓tractio. aīam maculat. deū offendit. proxi ſcādaliſat Et qꝛ vt ſcriptū eſt. ẜmo obſcurꝰ in vacuū ibit. tumultꝰ murmurationum abſcōdet̉. his corā quibꝰ detrahitur ſcādalū excitat̉. Cōſtat aūt vt ſanctuſloquit̉ vbi ꝟitas ī cauſa neceſſaria eſt. neclicite ſcādalū a quolibꝫ poſſe cōmitti. nec iuſte p̄cipi. nec īnoxie cōſentire. Si de ꝑſonis abſentibꝰ p̄ſertī religioſis ſiniſtre aliqͥdſuggerat̉. ſꝑꝑ abſētiū ꝑte loq̄ntes nulload fauēdū detractoribꝰ inclinēt̉. Accidit aliqn̄ quoſdā magꝭ ad tēptandū qͣꝫ ex aīmohis obloqͥ. Narrabat vt fert̉ ſenior qͥdafide digniſſimꝰ ad ſe qn̄qꝫ ſecularē veniſſe.aduerſus qͦſdā religioſos plurimū īuehi videbat̉. Cui frat̓ viriliter ſe opponēs. qͦtiens aduenit eadē ſꝑ ꝯſtātia repulit. īcuſatos viribuſ excuſauit. Miratꝰ oblocutorbeniuolā ſenioris ꝯſtantiā. aperuit tandē ſeid ad ꝓbandū mutua illoꝝ ordinū charitate feciſſe. adijciēs ſe de ordine ſeniorꝭ iſ alijs aduocabat. qͦdā incuſati pͥusdinis frē ob cām ꝯſil̓em oblocutū fuiſſe fratrē aūt illū oblocutiōis v̓ba in pͥmis aliqͣntulū. deinde ꝟo remiſſiꝰ refellentē. tandē obloquēti ceſſiſſe. ſuꝑ idē ſecularꝭ modi offenſus. apd̓ illos eſſe charitatꝭ vitataſſeruit. ad īuicē detractiōꝫ admitterecuraſſent. deniqꝫ religioſus eſt. detractionibꝰ paſcit aut paſcit̉ alienis. Taueāt etne ſint rumoꝝ licet bonoꝝ veriſimiliū delatores Religioſos viros paſſim rumigrulos eſſe decet Falſitas frequētiſſime rumoribꝰ īeſt. vl̓ ſecūdarios r̄latoreapponit̉. pͥmis eaꝝ auctoribꝰ īputat̉. Hinceilld̓. Rumores fuge ne īcipias nouꝰ auctorhr̄i. Sint ī locutiōe honeſti ſerij. nech