Speculum diſcipline
Qui aūt nō cauet. eſt aut ſtultiſſimꝰ aut peruerſus. nec eſt eiꝰ excuſatio admittēda Denocte ſi ꝑ domos hoſpitij ad neceſſaria exeunt. ſimul ſiquidē ⁊ cū lumīe vt filij lucꝭ eantCeteꝝ d̓ mūdanis ſeculariū negocijs expediēdis. religioſus temerarie ſe nō debet ītromittere. Si de aīe negocio agit̉ apponēdū eſt quidē ꝯſiliū ab his qͥ habēt officium ⁊peritiā ꝯſulēdi. alias nō eſt militātis deo. ſeiteꝝ occaſione ꝓpinquoꝝ vel amicoꝝ. ſecularibꝰ īplicare negocijs. q̄ mūdo moriēs abdicauit. Impiꝰ eſt qͥ aīe ſue ꝓ parētibꝰ ſuis ēcrudel̓. Sꝫ nec ſeculariū lr̄e ad portandū lp̄ſentandū alicui recipi debēt. niſi de ipſarūtenore opꝰ forſitan aliqd̓ pietatis habēte cōſtiterit. Nec religioſis verꝭ expedit ꝙ ꝟborum etiā ſine lr̄is ꝓ negocijs hmōi baiuli fiant vl̓ internūcij ſꝫ ſi ſuꝑ talibꝰ requirant̉. hꝑ alios qͦs deceat fieri replicēt. Circa reꝝcuſtodiā ſiue libros ſiue alia ſecū detulerintnequaqͣꝫ negligētes exiſtāt. ſꝫ oīa. libros p̄cpue anteqͣꝫ eos deponāt de manibꝰ vel de ſinu. certe fideliqꝫ ꝑſone cōmendēt. que a ſuibus ⁊ a canibꝰ q̄ libros vt exꝑiētia docuit d̓ſtruūt. ⁊ cooꝑture corio n̄ obſtāte corrodūtcuſtodiat diligēter. Ip̄e qͦꝫ ꝑſone quibꝰ reshmōi cōmittut̉ ſunt ſuꝑ his inſtruēde Noctibꝰ tn̄ ꝯſultū ꝓpter ꝑicula in loco certo propinqͦqꝫ habeant̉. Quidā quos recōmēdauerat libros. repētino ſuꝑueniēte incēdio perdidit.¶ De diſciplina ꝟboꝝ inter ſeculares.Capitulū XXXIſciplina in ꝟbo eſt iunioribꝰ et nodnis p̄cipue int̓ extraneos obſeruanda vt tarde caute ac demiſſa voce loquāt̉. Tarde vt vſqꝫ ad īterrogatiōꝫ taceant. interrogati rn̄ſionē ſeniori relinquant.Niſi forte in ſpēali ſuꝑ leuibꝰ. maxīe ad ꝓpriam neceſſitatē ſpectātibꝰ vt de cibo et potu⁊ ꝯſimilibꝰ reqͥrant̉. De talibꝰ pōt quiſqͥs ꝓſe nō tn̄ ꝓ ſocio ſine aſſenſu ip̄iꝰ rn̄dere Cōmunē reqͥrit aſſenſum rn̄ſio qͥ de cōi neceſſitate ꝓfert̉ Caute. vt cū p̄meditatōe loqͣntur. vt pͥmo bis ad limā qͣꝫ ſemel ad linguaꝫveniat ſermo. maxīe ſi ſeniore forte occupato. de ordine. de ꝑſonis abſentibꝰ. de rumoribꝰ vel notabilibꝰ alijs reqͥrant̉. De factꝭ ordinis vt de mō ieiunādi. de ſilētio vl̓ d̓ alijsreqͥſiti. ſe nouos in ordine dicāt. ſeniorē reqͥrendū p̄tendāt. Ne forte dū ſapiēter ⁊ bn̄ reſpōdere ſe putāt. ſtultū aliqͥd ⁊ qd̓ oīno dici
nō oporteat dicāt Secreta ordīs qͣꝫtumcūqꝫ religioſo vl̓ familiari nō reuelēt. nec ſtatutū aliqd̓ publicēt niſi qd̓ forte cōmode celari nō pōt. Idip̄m aūt nō ſtatutū nō preceptū. ſꝫ tm̄ ordīs intra domū ꝯſuetudinē vocent. vt ꝑ eoꝝ rn̄ſum tētōnis debitū excludat̉ etiā extra domū. ne ſeculares ſi qn̄ ꝯtrariū videāt reputēt fratres ſui ordinis tranſgreſſores. cū tn̄ multa poſſint licite ex ordinis vel ſuꝑioꝝ diſpēſatione mutari Ordinē noſtrū nunqͣꝫ ad ꝑticularia deſcēdēdo. ſꝫſi neceſſe fuerit ī generali ſolū abſqꝫ alioꝝordinū collatiōe vl̓ obtrectatiōe cōmendent.Peſſimꝰ laudādi modꝰ ſeip̄m cū alioꝝ iniuria p̄dicare. Peſſima vicij corruptelad̓tractio. q̄ aīam maculat. deū offendit. proximū ſcādaliſat Et qꝛ vt ſcriptū eſt. ẜmo obſcurꝰ in vacuū nō ibit. ⁊ tumultꝰ murmurationum nō abſcōdet̉. his corā quibꝰ detrahitur ſcādalū excitat̉. Cōſtat aūt vt ſanctuſloquit̉ vbi ꝟitas ī cauſa neceſſaria n̄ eſt. neclicite ſcādalū a quolibꝫ poſſe cōmitti. nec iuſte p̄cipi. nec īnoxie cōſentire. Si de ꝑſonis abſentibꝰ p̄ſertī religioſis ſiniſtre aliqͥdſuggerat̉. ſꝑꝑ abſētiū ꝑte loq̄ntes nullo mōad fauēdū detractoribꝰ inclinēt̉. Accidit aliqn̄ quoſdā magꝭ ad tēptandū qͣꝫ ex aīmo d̓his obloqͥ. Narrabat vt fert̉ ſenior qͥdafide digniſſimꝰ ad ſe qn̄qꝫ ſecularē veniſſe. qͥaduerſus qͦſdā religioſos plurimū īuehi videbat̉. Cui frat̓ viriliter ſe opponēs. eū qͦtiens aduenit eadē ſꝑ ꝯſtātia repulit. ⁊ īcuſatos ꝓ viribuſ excuſauit. Miratꝰ oblocutorbeniuolā ſenioris ꝯſtantiā. aperuit tandē ſeid ad ꝓbandū d̓ mutua illoꝝ ordinū charitate feciſſe. adijciēs ſe de ordine ſeniorꝭ iſqͥ ꝓ alijs aduocabat. cū qͦdā incuſati pͥusdinis frē ob cām ꝯſil̓em oblocutū fuiſſe fratrē aūt illū oblocutiōis v̓ba in pͥmis aliqͣntulū. deinde ꝟo remiſſiꝰ refellentē. tandē obloquēti ceſſiſſe. ſuꝑ qͦ idē ſecularꝭ nō modicū offenſus. apd̓ illos n̄ eſſe charitatꝭ vitataſſeruit. qͥ ad īuicē detractiōꝫ admittere nōcuraſſent. deniqꝫ religioſus n̄ eſt. qͥ detractionibꝰ paſcit aut paſcit̉ alienis. Taueāt etne ſint rumoꝝ licet bonoꝝ ⁊ veriſimiliū delatores Religioſos viros paſſim rumigrulos eſſe nō decet Falſitas q̄ frequētiſſime rumoribꝰ īeſt. vl̓ q̄ ꝑ ſecūdarios r̄latoreapponit̉. pͥmis eaꝝ auctoribꝰ īputat̉. Hinceilld̓. Rumores fuge ne īcipias nouꝰ auctorhr̄i. Sint ī locutiōe honeſti ⁊ ſerij. nech