Druckschrift 
2 (1492)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Prologus

vobis oppoſuerit īterp̄tes:qͦꝝ exēplaria varietas ip̄alacerata ⁊ eu̓ſa demōſtratnec pōt vtiqꝫ veꝝ aſſeri qd̓diuerſuꝫ eſt: mittite eū adeuāgelia in qͥbꝰ multa ponunt̉ qͣſi de veteri teſtamēto q̄ apd̓ ſeptuagīta interp̄tes n̄ hn̄t̉: velut illd̓. Qm̄nazareus vocabit̉: ⁊ ex egypto vocaui filiū meū: ⁊ videbūt in quē cōpunxerūt.ml̓taqꝫ alia q̄ latīori oꝑi reſeruamuſ. ⁊ qͣrite ab eo vbiſcripta ſunt. Cūqꝫ ꝓferrenō potuerit: vos legite dehis exēplaribꝰ q̄ nuꝑ a nobis edita: maledicorū qͦtidie linguis ꝯfodiūt̉ Sedᵇvt ad cōpendiū veniā: certe qd̓ illaturꝰ ſum eqͥſſimūeſt. edidi aliqͥdᶜ qd̓ nō hēt̉ī greco aūt alit̓ hr̄ qͣꝫ a meverſum eſt Quid int̓pretēlaniāt. Int̓rogētˣ hebreos:et ip̄is autoribꝰˡ trāſlatōnimee vel arrogentⁿ vel derogent ridem. Porro aliud eſt ſiʳ clauſis qd̓ d̓r oculis mihi volunt maledicere. ⁊ nō imitant̉ grecoꝝ ſtudiū ⁊ beniuolentiā: qͥ poſtſeptuaginta trāſlatores iāxp̄i euāgelio choruſcante:iudeos ⁊ hebionitas legisveteris īterp̄tes. aqͥlā vide

licet ⁊ ſymmachū et theodotione ⁊ curioſe legūt: etꝑ origenis laborē ī exaplois eccl̓ijs dedicarūt Quāto magꝭ latini gͣti eē deberēt ꝙ exulātē cernerēt greciā a ſe aliqͥd mutuari. Primū em̄ magnoꝝ ſumptuūeſt ⁊ īfinite difficultatꝭ exemplaria poſſe hr̄e oīa: deinde etiā qͥ habuerint ⁊ hebrei ẜmōis ignari ſūt: magis errabūt: īgͦrantes qͥs ēml̓tis veriꝰ dixerit. Qd̓ ētſapiētiſſimo cuidaꝫ nuperapud grecos accidit: vt interdū ſcripture ſenſū relinquēs: vniuſcuiuſlibet int̓pretꝭ ſeq̄ret̉ errorē. Nos ātqͥ hebree līgue ſaltem ꝑuāhēmꝰ ſcīam: ⁊ latinꝰ nobisvtcūqꝫ ẜmo n̄ deeſt: ⁊ d̓ aliis magꝭ poſſumꝰ iudicare.⁊ ea q̄ ip̄i intelligimꝰ ī nr̄alīgua ꝓmere. Itaqꝫ lꝫ hydra ſibilet. victorqꝫᵉ ſynō īcēdia iactet nunqͣꝫ meū iuuāte xp̄o ſilebit eloqͥuꝫ: etiam p̄ciſa lingua balbūtietLegāt qͥ volūt: qͥ nolūt: abijciāt. Euentilēt apices:ᶜlr̄as calūnient̉. Magis veſtra caritate ꝓuocabor adſtudium qͣꝫ illorum detractione ⁊ odio deterrebor. Explicit prefatio.

bijcienda .i. repellenda ⁊ paruipēdenda.ꝓcul a Qm̄ nazareꝰ. ⁊ cetas autoritates q̇ h̓ ponūt̉ īuenib Sꝫ (es. sͣ. ī illo ꝓlogo .ſ. Deſiderij mei ⁊c̄. an̄ mediūvt ad cōpendiū veniā .i. breuit̓ eos ꝯfutē. vide in opuc Qd̓ il (ſculo de vocabul̓ biblie qͣlit̓ exponit̉ ꝯpēdiūlaturꝰ ſū .i. dicturusvel ꝯcluſurꝰ. nā īferr̄t Eqͣſſi (d̓r ꝯcluderemū eſt. in eſt iuſtiſſimū. qꝛ nemī d̓roga⁊ plene ꝟitas īdagat̉ſ. inqͥrēdo. Aut ego.e Edidi. id eſt dixf Aliqͥd ī trāſlatiōg Qd̓ nō hr̄ (meain greco. ẜm. lxx.h Aut aliter hr̄ qͣꝫ ame ꝟſum ē. ⁊ ſi nihi Quid in (mutauiterp̄tē laniant detraIntrogēt Gēdo.hebreos. vtꝝ bn̄ addidi. ⁊ ſic inqͥſita ꝟi Trāſlatōniʰ (tate.mee ſi āt aliqͥd addim Uel arrogēt (di.id eſt attribuant.n Uel derogēt .i. detrahant ſi infidel̓r. .ſꝫcerte ſi ſolū trāſlatovituꝑant. ſꝫ ēt meipſū maledictꝭ īpugnāt⁊ hoc eſt qd̓ ſe qͥturo Fidē .i. credulitate ipſi lectores metrāſ latiōi. ſi .ſ. fidel̓rtranſtuli.Porro .i. certe.¶Aliud ē. ī qͦ ip̄i or Si. ꝓ qꝛ. (tendūt.g Clauẜ ocul̓. qd̓ d̓rī vulgari ꝓuerbio .i.non habito reſpectuad ꝟitatē quā docui.vel ad bn̄ficia q̄ eisexhibui .ſ. trāſferēdotot libros.t Volūt mihi maledicere .i. malo de ꝑſona mea dicere qͥ tm̄laboraui ꝓ cōi vtilitate.Iudeos. natione¶Et hebionitas. ſecte ꝓfeſſiōe. hebionite qͥdā fuerūt heretici d̓ qͥbꝰ dic̄ euſebiꝰ ī. iiij. li. eccl̓ia.ſtice hiſt. Hebioneos demō decepit. qͥ interp̄tant̉ pauꝑes. vere em̄ pauꝑes ſūt ⁊ egeni in ſcīa gl̓ie xp̄i. qm̄ q̄dem cū ſoluta hoīem putāt. ⁊ ꝑfectū vite ac ꝟtutꝭ viꝝiuſtū effectū. cōi etiā natiuitate ex viro ⁊ femina ꝓcreautū. cuſtodiendā ꝟo cēſent. legꝭ obẜuantiā. nec ſufficere ad ſalutē xp̄i eſtimāt fidē ⁊cͣ. Iſi. in. viij. ethy. vbiagit de hereſibꝰ xp̄ianoꝝ. ponit eandē ſnīam. sͣ. ī ꝓlogo ſuꝑ ioſue vltra mediū inuenies ſatꝭ de origene. aqͥla ſymmacho ⁊ theodotiōe. vbi exponit̉ qd̓ hic d̓r.y Et ꝑ ori laborē ⁊c̄. excetra ẜpēs qͥdā de qͦ d̓t Iſid̓. xijethymo. Hydra dracō ē ml̓toꝝ capitū. qͣlis fuit ī lerna

palude ꝓuīcie archadie. hec latīe excetra d̓r. ꝙ vno ceſo tria capita excreſcebāt. ſꝫ hͦ fabuloſū ē. nā ꝯſtat hydrā locū fuiſſe euomētē aqͣs vaſtātes ciuitatē vicinaꝫin qͣ vno meatu clauſo ml̓ti erūpebāt. qd̓ hercules viloca ip̄a exuſſit. ⁊ ſic aq̄ clauſit meatꝰ. nā hydra ab aqͣodicta eſt. hydor greceaqͣ ē latīe. ⁊ īde d̓r hydra .ſ. ſerpēs aqͣticꝰ.Ouidius metamorphoſeoſ. ix. loqͥt̉ d̓ hydra di. Uulneribꝰ fecunda ſuis erat illa.nec vllū. De comitūnūero caput ē īpunereciſuꝫ. Quī geminoceruix herede valētior eēt. Idem ī eodē.Nec ꝓfuit hydre creſcer̄ ꝑ dānuꝫ gemīasqꝫ reſumer̄ vires. Etnota ꝙ ī aliqͥbꝰ libeꝭſcribit̉. excedra ꝑ d. ⁊tūc ethymologizat̉ qͣſi excelſa hydra. ī aliqͥbꝰ ſcribit̉ ꝑ t. iuxtaethymologiā Iſid̓. ⁊tūc d̓r excetera. qͥſi exceſo tria ⁊ iſta lr̄a cōior ē ⁊ hꝫ mediā ſillabā natural̓r ꝓductā.excetre āt ꝯꝑat emulū ſuū ꝓpt̓ detractōisſibilū. ⁊ qꝛ alijs īfundit emulatōis venea Synō. qͥdā fu (nūit ꝓditor cꝰ īſidijs capta fuit troiā ⁊ d̓ſtructa. nā cuꝫ greci ꝑ. x.ānoſ ciuitatē obſediſſent eā caꝑe nō valētes equū ligniū īmēſe ſtature fecer̄t. ⁊ armatꝭ militibꝰ eū īpleuerūt. ſynō ꝟo fingēſſe tīore mortꝭ de grecoꝝ caſtrꝭ effugiſſe. aſſecuratꝰ a troianis.ſi ſecreta eis pāderetdānaoꝝ. mētitꝰ ē eisillū equuꝫ in honorepalladis fuiſſe factū⁊ ꝙ id̓o tāte eēt magnitudīs. ne poſſetintrare portas ciuitatis. quia ſi intraret. nūqͣꝫ ciuitas capi poſſet. cuiꝰ ꝟbis ſeducti. portasfreger̄t. ⁊ ita equū ītroduxerūt. ſynō aūt illa nocte cuꝫdormirēt troiani. aperuit oſtiola eqͥ. ⁊ incluſi militesexier̄t ⁊ ciuitatē ceperūt. ſic̄ ī ſcd̓o libro virgilij. eneiUctorqꝫ. cui cōꝑat emu (dos pleniꝰ recitat̉. ⁊ iō d̓r.b Euētilet apices .i. Cū ſuū d̓tractiōis īcēdia iaciēte̓lt̓as. euētilar̄ d̓r ad vētū diſꝑger̄. vijcer̄. exqͥrer̄. excuteīueſtigar̄. diſcuter̄. ⁊ ī iſtꝭ duabꝰ ſigͥficatiōibꝰ p̄t accipic Lr̄as calūni (hic. licet in om̄ibꝰ bene poſſet exponi.ent̓. falſo criminēt̉. calūniator .n. d̓r falſi crimīs accuſator. cetera plana ſunt. Explicit qualiſcunꝙ expoſitio iſtius ꝓlogi.