De virginis.Excellentia.
attentione ea deuitās: ne ſicut dyra caribōis. ip̄ius animā ſpiritualiter perderent. Hec deniqꝫ laudabilis voluntas.ip̄am virginem ſuoſqꝫ ſenſus ſic refrenādo edomuit. ꝙ ip̄ius lingua nunꝙͣ monebatur ad locutiones inutiles. eiuſqꝫhoneſtiſſimi oculi. ad reſpiciendum aliquid inneceſſariū nequaꝙͣ fuerunt leuati. aures quoqꝫ eius ad ea ſolummodoerant intente. quę ad dei gloriam pertinebant: manus eciam et digitos nō niſiad ꝓpriam ſui vel proximi vtilitatem extendebat: pedeſqꝫ ſuos. quantū ad vnūpaſſum moueri non ſinebat. niſi pͥus diſcuſſiſſet que vtilitas inde proueniret Deſiderabat inſuper volūtas virginis. omnes mundi tribulationes gaudenter ſuſtinere: vt in portum ſecuritatis. ſcilicꝫin ſinum dei patris ipſa perueniret: hocinceſſanter deſiderans. ꝙ ſcilicet deo quiſibi erat cariſſimus. ab eius anima proſua creatione. honor et gaudium reddereturD Et quia voluntas virginis. ī nulla bonitate vnꝙͣ defecit: idcirco deus a quo bona cuncta ꝓcedūt.in oīm virtutum culmine. ip̄aꝫ ſublimiſſime exaltauit. oīmqꝫ virtutū nitore. ipſam ſplendidiſſime rutilare fecit. Quisigitur mirari debet. ꝙ deus hanc virginem ſuꝑ omēs maxime dilexerit. cū ip̄aſola excepta neminē a viro et mulieregenerari p̄nouit. cuiꝰ animꝰ ad mortaleſeu veniale pctm̄: int̓dū nō fieret inclinabilis. O quantū appropinquauit hecnauis. ſcꝫ corpus virginis deſiderantiſſimo portui. ideſt dei pr̄is manſioni: quādo gabriel adueniens ait: aue gr̄a plenaO ꝙͣ honeſte ſine viri cooꝑatione: ſuūfiliū pater virgini commendauit: qn̄ angelo ip̄a reſpōdit. Fiat michi ſcd̓m verbum tuū. Confeſtim nāqꝫ in vtero virginis: humanitati fuit vnita diuinitas.factuſqꝫ eſt homo ⁊ filius virginis: verus deus filius dei patris. Tu aūt.¶ Feria qͥnta. Lcō. iij. Abſolutio.Ros cum prole pia: benedicat virgo
maria. Amen. Capl̓m. xv.Coniunctōem pulcerrimā:et om̄i acceptiōe digniſſimāA Nam erat filio dei inmundo manſio corpus virginis: in celoaūt. erat ei māſio trinitatis. ꝙͣuis vbiqꝫmaneat potencialit̓. Erat virgo in corpore et aīa. ſpū ſct̄o plena. erat et ſpiritꝰſanctus in patre. Erat eciā in humanato filio. qͥ quidē filius dei. nō ſolum invirgineis viſceribꝫ in mūdo. verūeciāin pre et ſpū ſcō. manſionē habebat ī celo Pater qͦꝫ cū ſpū ſco. manſionē in humanato filio habebat in mūdo. quāꝙͣ ſolus filius verus deus. carnē ſibi aſſumpſit humanā. qui licet ſcd̓m diuinitatiseſſentiā. humāis occultabat̉ aſpectibꝰ.corā angelis tn̄ in ſua eterna manſioneſemꝑ idē et manifeſtus apparuit. BOm̄s igit̉ verā habentes fidem. ex illainefrabili coniunctōe. que in virgine facta ē congaudeāt. qͥ coniūctōe dei filiusex eius carne et ſanguine corpꝰ ſibi aſſūpſit humanū. vnita qͣꝫ ē hūanitati diuinitas. et diuinitati vera hūanitas In hacſiqͥdem gͣtiſſima vniōe. neqꝫ in filio diminuta eſt diuītas. neqꝫ in mr̄e v̓ginitatisintegritas. Illi qͦꝫ erubeſcāt et paueāt.qͥ creatoris oīpotētiā. nō credunt taliapoſſe facere. aut ip̄ius bonitatē nolle reputāt. ꝓ creature ſue ſaluatōe. talia facere ſi valeret. Si eciā ex potētia et bonitate. talia feciſſe credit̉. qͣre ab hijs. qͥeū talia ꝓ ſe feciſſe nō dubitant. ꝑfectenō amat̉? ¶ Anīaduertāt igit̉ cordavr̄a et intelligāt. ꝙ ſicut ille t̓renꝰ dn̄s.ſūma dilectōe dignus exiſteret. qͥ dū honore maxīo et diuiciarū abundātia fungeret̉. audiens cōtumelijs et obprobrijsamicum ſuum affici. ex bonitate ſua. totum ipſius ſcandalū ſuper ſeip̄m ſuſciperet: vt amicus ille haberetur in honorePercipiens quoqꝫ idem dn̄s amicū paupertate tribulari: tunc ſeip̄m inopie ſubderet: vt illum amicū abundantē efficeret: De inde vero ſi ip̄m amicum cerne-