Sermo.Angelicus.

ret. ad occiſionē miſerabilit̓ duci: quāeuadere non poſſet. niſi aliquis ꝓ eo voluntarie moreretur: et tunc ſeip̄m mortitraderet. vt ille damnatus ad mortem.viuere poſſet feliciter Et quia in hijstribus ſumma dilectō demonſtratur: ſiceciam vt nemo dicere poſſet. aliquemhominē amico ſuo in mundo maiorē caritatem oſtendiſſe. ꝙͣ ipſum creatoremqui eſt in celo. ꝓpterea ipſe deus ſuammaieſtatem inclinauit. de celo deſcēdēsin vterum virginis: non in vna tantumip̄ius corporis parte introiens. ſed ꝑ totum ip̄ius corpus virgineis viſceribꝰ ſeinfundens: formando ſibi honeſtiſſime/ exſolius virginis carne et ſanguine. corphumanum D Et ideo electiſſima illa mater: flammanti rubo. ſed leſionis inexperto quem vidit moyſes. cōgrue ſimilatur Nam ille idem. qui in rubo tam diu moratꝰ eſt. ꝙ moyſen in hijsque ſibi retulit credulum et obediētemeffecit: ſibiqꝫ ſuum nomen ſciſcitāti ait.Ego ſum qui ſum. id eſt hoc nomen eſtmichi ineternum. Ipſe idem in virginetanto morabatur temꝑe: ſicut alijs infātulis ante ſuum partum in maternis viſceribus morari nec eſſe eſt. Quemadmodum eciam per totum virginis corpus. quādo idem dei filius concipiebatur. cum ſua diuinitate introiuit. ſic etquādo naſcebatur cum humanitate ⁊ deitate. veluti ex roſa integra odoris ſuauitas. ita et ipſe per totum ip̄ius corpꝰ virginis fuſus eſt. virginali gloria in matre integra ꝑmanente. Unde quia deuset angeli. ac deinde primꝰ homo. et poſteum patriarche et ꝓphete. vna cū alijsinnumerabilibus dei amicis ex hoc letabantur. ꝙ rubus ille. id eſt marie corpꝰ.ita caritate ardens fieri debebat. ꝙ deifilius in ip̄m tam humiliter ingredi. etin eo tam diu morari. atqꝫ de ipſo tā honeſte egredi dignaret̉. E Ideodignum eſt. ꝙ homines eciam nunc viuentes toto animo colletentur. ꝙ ſicut

dei filius cum patre et ſpiritu ſancto. verus et immortalis deus hunc rubum ingreſſus eſt. aſſumendo in eo pro eis. carnem mortalem. ita et ip̄i cum feſtinatione ad virginē confugere debent. vt ip̄ainterpellante eis qui mortales ſunt. vita reſtituatur eterna. qui eciam per ſuafacinora. interitum meruerunt ſempit̓num. Et ſicut deus in virgine moratuseſt. ne corpus ſuum in etate vel mēbrismagis ꝙͣ aliorum infantium vllum haberet defectum. vt dyabolum potēterdeuinceret. qui omēs ſue ſeueritatis dominio fraudulenter ſubiugauerat. Itaet homines ip̄am humiliter deprecetur.vt in ſua defenſione morari eos faciat.ne in dyaboli laqueos ruere eos cōtingat. Quęmadmodū eciam deus. ab ip̄avirgine in mundum eſt egreſſus. vt hominibus portam celeſtis patrie patefaceret. ita et ipſi eam ſuppliciter flagitētꝙ eis in egreſſu ſuo ab hoc nequā ſecūlo. adiutorio preſens eſſe dignetur. procurando ip̄is introitum. in ſui bn̄dicti filij regnum eternum. Tu aūt dn̄e.En iſtis tribus lectōnibus ſubſequētibus tractat angelus. deglorioſe virginis amariſſimis tribulationibꝰ. ꝓ ſui benedicti filij doloroſa morte. Et de conſtantia mētis quā habuitvirgo. in oībus doloribus ſuis.¶ Feria ſexta. Lectio. j. AbſolutioXp̄o qui nos redemit. recōciliet virgoque eum genuit. Amē. Capl̓m. xvj.Lorioſa virgo maria. in affatu angeli legitur expauiſſe.A Que ſiquidē nullummētū ꝓpter ſui corꝑis periculū tunc habuit. ſꝫ inimici hūani generis fraudulētiā. ad aīe ſue nocumentū ad eſſe ſormidauit. Unde vere intelligendum eſt. ꝙqn̄ ip̄a ad tantam etatem ꝑuenit. ꝙ ſenſus et intellectꝰ eius. dei ſueqꝫ volūtatisagnitionem cōprehendere valuit: confeſtim ſicut deum cepit rationabiliter di-